«Τουρκική Μειονότητα» στη Θράκη; Η Άγκυρα ξαναχτυπά, η Ελλάδα απαντά με επιχειρήματα
Με αφορμή την πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) υπέρ του λεγόμενου Πολιτιστικού Συλλόγου Τουρκίδων Ξάνθης, η Τουρκία βρήκε για μία ακόμη φορά την ευκαιρία να εργαλειοποιήσει μειονοτικά ζητήματα στη Θράκη.
Ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ, Οντζού Κετσέλι, δήλωσε πως η απόφαση «αποδεικνύει» πως η «Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης» δεν απολαμβάνει θεμελιώδη δικαιώματα, καλώντας μάλιστα την Ελλάδα να καταχωρήσει άμεσα τις σχετικές οργανώσεις χωρίς διακρίσεις.
Η ρητορική του Κετσέλι μόνο απαρατήρητη δεν πέρασε.
Η απάντηση της Αθήνας: «Το διεθνές δίκαιο δεν εφαρμόζεται κατά το δοκούν»
Διπλωματικές πηγές από την Αθήνα απάντησαν με σαφήνεια και πυγμή:
«Η επίκληση του διεθνούς δικαίου δεν γίνεται à la carte. Όποιος το επικαλείται, πρέπει να το εφαρμόζει ολόκληρο».
Η ανακοίνωση θύμισε ορισμένα άβολα σημεία για την Τουρκία:
-
Δεν έχει υπογράψει τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας
-
Έχει μετατρέψει μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς σε τζαμιά
-
Εξακολουθεί να απειλεί με πόλεμο (casus belli) την Ελλάδα για κυριαρχικά της δικαιώματα
Η ελληνική θέση παραμένει σταθερή: Στη Θράκη υπάρχει μουσουλμανική μειονότητα, όπως ρητά προβλέπεται από τη Συνθήκη της Λωζάννης, και όχι εθνική ή τουρκική.
Τι λέει η απόφαση του ΕΔΑΔ (και τι δεν λέει)
Η απόφαση αφορά το δικαίωμα σύστασης συλλόγου, όχι την αναγνώριση εθνοτικής ταυτότητας. Δηλαδή, το ΕΔΑΔ εξέτασε τη διαδικασία εγγραφής συλλόγου και όχι το αν υπάρχει τουρκική μειονότητα.
Η Τουρκία όμως εσκεμμένα παραποιεί το περιεχόμενο της απόφασης για να ενισχύσει τη γνωστή προπαγανδιστική της ρητορική.
Η υπόθεση αυτή δεν αφορά έναν σύλλογο. Είναι άλλο ένα επεισόδιο στην επικίνδυνη πολιτική της Άγκυρας, που με αφορμή κάθε νομική εξέλιξη, επιχειρεί να διεισδύσει στα εσωτερικά της Ελλάδας, με σημαία τη μειονότητα.
Η ελληνική στάση είναι καθαρή, νομικά τεκμηριωμένη και εθνικά υπεύθυνη. Δεν αμφισβητεί τα δικαιώματα των μουσουλμάνων συμπολιτών μας. Αντίθετα, τα διασφαλίζει χωρίς υποχωρήσεις σε εκβιαστικά τετελεσμένα.
Η Ελλάδα δεν δέχεται υποδείξεις από μία χώρα που κατά συρροή παραβιάζει το διεθνές δίκαιο, φιμώνει τον Τύπο και φυλακίζει αντιφρονούντες. Όποιος μιλά για ελευθερίες και δικαιώματα, οφείλει πρώτα να τα εφαρμόζει εντός της χώρας του.
