7 στους 10 Έλληνες υπέρ της ευθανασίας – Η κοινωνία ζητά λόγο στον θάνατο

Αποκαλυπτική έρευνα βάζει στο τραπέζι τη συζήτηση για το δικαίωμα να επιλέγεις πώς φεύγεις

Η ευθανασία, είναι λέξη ταμπού εδώ και δεκαετίες στην Ελλάδα,  μα τώρα, όπως όλα δείχνουν, φαίνεται πως δεν σοκάρει πια. Αντιθέτως, βρίσκει αποδοχή, καθώς  αυτό δείχνει η νέα πανελλαδική έρευνα της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής και Τεχνοηθικής (ΕΕΒΤ), που παρουσιάστηκε πριν λίγες ημέρες και έχει ήδη ανοίξει ξανά το διάλογο για το ποιος έχει λόγο στη ζωή και τον θάνατο.

Τα βασικά ευρήματα

• 70% των ερωτηθέντων συμφωνεί με το να μπορεί κάποιος να ζητήσει ιατρικά υποβοηθούμενη ευθανασία αν πάσχει από ανίατη και επώδυνη ασθένεια.

• Το 24% διαφωνεί, ενώ 6% απάντησε «δεν ξέρω / δεν απαντώ».

• Το ποσοστό αποδοχής ανεβαίνει στις ηλικίες 35-54, ενώ χαμηλότερη αποδοχή υπάρχει στους άνω των 65 ετών.

Κοινωνία πιο ώριμη – Πολιτεία πιο αμήχανη

Η έρευνα δείχνει ότι η ελληνική κοινωνία ωριμάζει γρήγορα σε ζητήματα που κάποτε παρέμεναν στο σκοτάδι ή θεωρούνταν “ανήθικα”. Η ευθανασία παύει να είναι ταμπού και αντιμετωπίζεται όλο και περισσότερο ως δικαίωμα αξιοπρέπειας και επιλογής , όχι ως ηθική παρέκκλιση.

Ωστόσο, το νομικό και θεσμικό πλαίσιο στην Ελλάδα παραμένει θολό. Δεν υπάρχει ακόμα συγκεκριμένος νόμος που να επιτρέπει την ευθανασία, ούτε διαδικασία αντίστοιχη με εκείνη άλλων ευρωπαϊκών χωρών, όπως το Βέλγιο, η Ολλανδία ή η Ελβετία.

Στη μέση του δρόμου: ιατρική, πίστη, αξιοπρέπεια

Η δημόσια συζήτηση ανοίγει και πολλοί θεσμοί θα κληθούν να πάρουν θέση:

• Η Εκκλησία της Ελλάδος έχει σταθερά εκφράσει αντίθεση, τονίζοντας ότι η ζωή είναι “δώρο του Θεού”.

• Ο Ιατρικός Κόσμος είναι διχασμένος – άλλοι μιλούν για το δικαίωμα του ασθενή, άλλοι για την ολισθηρότητα της “νόμιμης θανάτωσης”.

• Οι πολίτες όμως δείχνουν έναν κοινό παρονομαστή: σε συνθήκες ακραίας οδύνης, ο άνθρωπος έχει δικαίωμα επιλογής.

Τι γίνεται με την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή;

Η ίδια έρευνα έθιξε και ζητήματα όπως:

• παρένθετη μητρότητα,

• γονιδιακή τροποποίηση εμβρύων,

• υποβοηθούμενη αναπαραγωγή από ομόφυλα ζευγάρια.

Εκεί η κοινωνία δείχνει να διχάζεται βαθιά. Δεν υπάρχει ευρεία συναίνεση, κυρίως σε θέματα που ακουμπούν τη θρησκεία, το φύλο και τη γονεϊκότητα.

Η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής δεν παίρνει θέση υπέρ ή κατά της ευθανασίας, αλλά τονίζει ότι η Πολιτεία οφείλει να ανοίξει θεσμικά τη συζήτηση και να προχωρήσει σε δημόσια διαβούλευση με τη συμμετοχή γιατρών, νομικών, φιλοσόφων, θρησκευτικών εκπροσώπων, αλλά και πολιτών.

Η ευθανασία, κάποτε λέξη που ψιθυριζόταν σε διαδρόμους νοσοκομείων και οικογενειακά σαλόνια, βγαίνει πλέον στο φως. Και ίσως αυτό να είναι το πρώτο βήμα για μια κοινωνία που δεν φοβάται ούτε τον πόνο ούτε τη συζήτηση γι’ αυτόν.