Οργή και απόγνωση στους κτηνοτρόφους της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης – «Μας εξαφανίζουν και δεν ιδρώνει το αυτί κανενός»
Στους δρόμους βγαίνουν οι κτηνοτρόφοι της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, καθώς η υπομονή τους φαίνεται να έχει εξαντληθεί. Μετά από αλλεπάλληλα αδιέξοδα και κυβερνητικές υποσχέσεις που όπως καταγγέλλουν παραμένουν κενό γράμμα, διοργανώνουν συγκέντρωση διαμαρτυρίας την Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου στις 12:00 μ.μ., στο κτίριο της Περιφέρειας ΑΜ-Θ στην Κομοτηνή.
Η κινητοποίηση οργανώνεται από τους Κτηνοτροφικούς Συλλόγους της περιοχής και αναμένεται να συγκεντρώσει πλήθος παραγωγών από κάθε γωνιά της Περιφέρειας. Το κλίμα είναι τεταμένο, με τους κτηνοτρόφους να καταγγέλλουν «συνειδητή εγκατάλειψη» από το κράτος και την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (ΥΠΑΑΤ).
❝Δεν μας αφήνουν άλλη επιλογή❞
Σε σκληρή ανακοίνωσή τους, οι σύλλογοι τονίζουν:
«Με αυτόν τον τρόπο απαντάμε στους άσχετους και αδιάφορους των Αθηνών που κάνουν, ότι δεν αντιλαμβάνονται την οικονομική και δημογραφική ζημιά, που έχουν προκαλέσει στην κτηνοτροφία και την ύπαιθρο της πατρίδας μας. Αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων και ανεπαρκείς στη διαχείριση των θεμάτων που αφορούν τον πρωτογενή τομέα της χώρας. Ο πρωθυπουργός και η πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΑΤ μας επιβάλλουν με την ασυνέπεια και την αλαζονική τους συμπεριφορά να βγούμε στο δρόμο».
Οι κτηνοτρόφοι κάνουν λόγο για ασφυκτικές συνθήκες επιβίωσης, με τις τιμές των ζωοτροφών και της ενέργειας στα ύψη, τις επιδοτήσεις «στον αέρα» και τις υποσχέσεις για μέτρα στήριξης να μην υλοποιούνται.
«Η ύπαιθρος πεθαίνει και κανείς δεν ακούει»
Ιδιαίτερα αιχμηροί εμφανίζονται και ως προς το δημογραφικό πρόβλημα:
«Η εγκατάλειψη της κτηνοτροφίας δεν είναι μόνο οικονομική καταστροφή αλλά και κοινωνική. Όταν φεύγουν οι νέοι από τα χωριά, η ύπαιθρος πεθαίνει και κανείς δεν ακούει», αναφέρουν χαρακτηριστικά.
Η συγκέντρωση αναμένεται να αποτελέσει μήνυμα αγανάκτησης αλλά και αφύπνισης, την ώρα που η κυβέρνηση δείχνει να εστιάζει περισσότερο στην κεντρική πολιτική ατζέντα, αγνοώντας τις φωνές των «ανθρώπων της παραγωγής».