Με ανθελληνικές αιχμές ο εκπρόσωπος του ΚΙΕΦ, χωρίς αυτοκριτική για τις πράξεις του – Το ψευδές αφήγημα Ασάφογλου για «τουρκική μειονότητα»
Σε μια παραδόξως αντιφατική εμφάνιση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο Χουσεΐν Μπαλτατζή που πριν από μήνες είχε επιτεθεί σωματικά και λεκτικά στον Μουφτή Κομοτηνής Χαλήλ Τζιχάτ μέσα σε τέμενος της Ξάνθης, μετέτρεψε εκδήλωση στον Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με τη συμμετοχή του Κόμματος Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας (ΚΙΕΦ) σε πλατφόρμα κατηγοριών κατά της ελληνικής πολιτείας.
Παρότι ισχυρίστηκε ότι «αγαπάει την Ελλάδα», ο Μπαλτατζή δεν είχε ούτε μία θετική αναφορά για τις πρωτοποριακές πολιτικές που έχουν εφαρμόσει διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις προς όφελος της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης.
Η στείρα κριτική χωρίς αυτογνωσία
Αντί Ασάφογλου και Μπαλτατζή να αξιοποιήσουν την ευκαιρία που τους έδωσε το Ευρωκοινοβούλιο για αυτοκριτική και επαναπροσδιορισμό της στάσης τους, ο Μπαλτατζή επέλεξε τον δρόμο της μονομερούς κριτικής. Επικαλούμενος αποσπασματικά την ευρωπαϊκή νομοθεσία και παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως υπερασπιστή των μειονοτικών δικαιωμάτων, προχώρησε σε ανθελληνική προπαγάνδα ενώπιον ελάχιστων ευρωβουλευτών.
Η ειρωνεία της κατάστασης είναι εμφανής, καθώς η ίδια του η παρουσία στο Ευρωκοινοβούλιο και τα δικαιώματα που απολαμβάνει ως Έλληνας Ευρωπαίος πολίτης αποτελούν την καλύτερη διάψευση των κατηγοριών του. Η Ελληνική Δημοκρατία, παρά τις αδυναμίες της, έχει προχωρήσει τις τελευταίες δεκαετίες σε πρωτοποριακά μέτρα ενσωμάτωσης της μειονότητας, συμπεριλαμβανομένων πολιτικών θετικής διάκρισης όπως η ποσόστωση εισαγωγής μουσουλμάνων μαθητών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Η «φιλήσυχη μειονότητα» και το παράδοξο
Ιδιαίτερα αποκαλυπτική ήταν η δήλωση του Μπαλτατζή: «Χωρίς να υπερβάλλω, είμαστε από τις πιο ήρεμες και φιλήσυχες μειονότητες που υπάρχουν στον κόσμο». Αυτή η παραδοχή θα έπρεπε να τον οδηγήσει σε ενδοσκόπηση, γιατί η μειονότητα της Θράκης δεν διαμαρτύρεται μαζικά ή δεν εξεγείρεται, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες;
Η απάντηση είναι προφανής, καθώς η Ελλάδα αποτελεί μία από τις ελάχιστες χώρες παγκοσμίως που όχι μόνο σέβεται τη διαφορετικότητα, αλλά διαχρονικά όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν εφαρμόσει πολιτικές προστασίας των μειονοτικών δικαιωμάτων, λειτουργώντας ως «ασπίδα» κατά του φανατισμού από όπου κι αν προέρχεται. Αντίθετα, δεν αναφέρθηκε καθόλου στον τρόπο που η «μητέρα Τουρκία» αντιμετώπισε ανά τους αιώνες τις μειονότητές της , Έλληνες, Πόντιους, Ασσύριους τότε, Κούρδους σήμερα.
Η επίθεση που έγινε «αντίσταση»
Σε κορυφή παραδοξολογίας, ο Μπαλτατζή χαρακτήρισε «αδικία αυτό που υφιστάμεθα», χωρίς όμως να προσδιορίσει συγκεκριμένα σε τι συνίσταται αυτή η δήθεν αδικία. Ακόμα πιο προκλητικά, υποστήριξε: «Επειδή αντιστέκομαι, προσπαθούν να ποινικοποιήσουν τον αγώνα μου».
Από πότε ο σωματικός προπηλακισμός και η λεκτική βία κατά του Μουφτή Κομοτηνής μέσα σε Τέμενος συνιστούν «αγώνα αντίστασης»; Πώς θα αντιδρούσε ο ίδιος αν γινόταν θύμα παρόμοιας αντιδημοκρατικής επίθεσης;
Ασάφογλου: Τα ψευδή επιχειρήματα για την «τουρκική ταυτότητα»
Από την πλευρά της, η πρόεδρος του ΚΙΕΦ Τσιγδέμ Ασάφογλου προέβαλε εξίσου προβληματικές θέσεις: «Εμείς μια χαρά Τούρκοι είμαστε στη Δυτική Θράκη! Δεν μπορείτε να διορίσετε εθνικές ταυτότητες». Στη συνέχεια προχώρησε σε ψευδείς ιστορικούς ισχυρισμούς, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα πριν το 1967 αναγνώριζε επίσημα την ύπαρξη «τουρκικής μειονότητας» στη Θράκη, βασιζόμενη σε κάποιες επιγραφές που έφεραν την ονομασία «τουρκικό».
Η αλήθεια είναι ότι η Ελληνική Πολιτεία δεν αναγνώρισε ποτέ «τουρκική μειονότητα» στη Θράκη, καθώς η Συνθήκη της Λωζάννης ορίζει σαφώς την ύπαρξη μουσουλμανικής και όχι εθνικής μειονότητας.
Το ψευδές αφήγημα για τα μειονοτικά σχολεία
Ένα ακόμη παραπλανητικό επιχείρημα της Ασάφογλου αφορούσε στην αναστολή λειτουργίας μειονοτικών σχολείων στη Θράκη. Παρουσίασε αυτή την απόφαση ως στοχευμένη ενέργεια κατά της μειονότητας, ενώ στην πραγματικότητα λαμβάνεται αποκλειστικά με δημογραφικά και αριθμητικά κριτήρια.
Η πραγματικότητα είναι ότι η μείωση του μαθητικού πληθυσμού στη Θράκη επηρεάζει εξίσου χριστιανούς και μουσουλμάνους, με τα στατιστικά στοιχεία να δείχνουν ότι οι χριστιανές κοινότητες πλήττονται δημογραφικά ακόμη περισσότερο από τις μουσουλμανικές.
Η χαμένη ευκαιρία για εποικοδομητικό διάλογο
Το Ευρωκοινοβούλιο προσέφερε στο ΚΙΕΦ μια σπάνια ευκαιρία για εποικοδομητικό διάλογο, αυτοκριτική και επαναπροσδιορισμό της σχέσης τόσο με τη μειονότητα όσο και με την ίδια την Ελλάδα. Αντί αυτού, τόσο ο Μπαλτατζή όσο και η Ασάφογλου επέλεξαν τον δρόμο της στείρας κριτικής, των ψευδών ιστορικών αναφορών και της προπαγάνδας.
Η παραδοχή του Μπαλτατζή ότι η μειονότητα είναι «φιλήσυχη» θα μπορούσε να αποτελέσει σημείο εκκίνησης για μια ειλικρινή συζήτηση σχετικά με τους λόγους αυτής της κατάστασης. Αντί αυτού, επέλεξε να βαφτίσει «αντίσταση» τη βία και να αγνοήσει τις πρωτοποριακές πολιτικές της ελληνικής πολιτείας προς όφελος της μειονότητας.
Η αντίφαση είναι κραυγαλέα… ένας άνθρωπος που ισχυρίζεται ότι αγαπά την Ελλάδα, αλλά δεν μπορεί να βρει ούτε μία θετική κουβέντα για τη χώρα που του επιτρέπει να εκφράζεται ελεύθερα ακόμα και στο ανώτατο ευρωπαϊκό βήμα.
