Ο Αλέξης Τσίπρας, στην κατάμεστη παρουσίαση της “Ιθάκης” στο Παλλάς, σκιαγραφεί Νέα Μεταπολίτευση, ανακοινώνει ολιστικό Εθνικό Σχέδιο Αναγέννησης και “πολιτικό big bang”.
της Κατερίνας Καλεντερίδου
Ο Αλέξης Τσίπρας χρησιμοποίησε την παρουσίαση του βιβλίου του «Ιθάκη» όχι ως μια τυπική λογοτεχνική βραδιά, αλλά ως πολιτική πλατφόρμα για την «επόμενη ημέρα», δίνοντας με σαφήνεια το πλαίσιο της επιστροφής του στο προσκήνιο. Περιέγραψε την ανάγκη «ριζικής ανασύνθεσης του προοδευτικού χώρου» και κάλεσε ανοιχτά σε συγκρότηση μιας «προγραμματικά συμπαγούς και αποφασισμένης προοδευτικής παράταξης» που θα διεκδικήσει ξανά τη διακυβέρνηση στις επόμενες εκλογές. Παρά το γεγονός ότι δεν κατονόμασε τον σημερινό πρωθυπουργό, εξαπέλυσε μετωπική επίθεση στην κυβέρνηση, την οποία χαρακτήρισε ουσιαστικά «λάθος κυβέρνηση» που συντηρεί έναν πολιτικό «βάλτο» μέσω ανισοτήτων, διαφθοράς και απονομιμοποίησης θεσμών.
Η υποδοχή στην εκδήλωση, με συνθήματα «να τος, να τος ο Πρωθυπουργός» και μια κατάμεστη αίθουσα όπου πολλοί έμειναν εκτός, λειτούργησε ως επίδειξη πολιτικής δυναμικής και προσωπικής επιρροής του πρώην πρωθυπουργού. Ο ίδιος ευχαρίστησε τους χιλιάδες πολίτες που έσπευσαν να αγοράσουν το βιβλίο του, υπογραμμίζοντας ότι η «Ιθάκη» αποτελεί αντίβαρο στην «ομοβροντία ψεύδους και υποκρισίας» με την οποία όπως κατήγγειλε, αντιμετωπίζουν την αφήγησή του «οι κύκλοι της σημερινής εξουσίας». Μέσα από τη φράση «η μνήμη του χθες είναι και η μνήμη του αύριο», συνέδεσε την αποτίμηση της διακυβέρνησής του με ένα νέο συλλογικό σχέδιο για το μέλλον, επιχειρώντας να μετατρέψει το βιβλίο σε εργαλείο πολιτικής επανεκκίνησης.
Στο πεδίο της αποτίμησης, ο Τσίπρας εμφανίστηκε όχι μόνο «αμετανόητος» αλλά όπως είπε , «υπερήφανος» για τα πεπραγμένα της κυβέρνησής του, προβάλλοντας ως ιστορική κατάκτηση την έξοδο από τα μνημόνια και χαρακτηρίζοντας την τότε διαχείριση ως «εντιμότερη» στη σύγχρονη πολιτική ιστορία. Αντίθετα, καταλόγισε στις προηγούμενες κυβερνήσεις την ευθύνη για τη χρεοκοπία, την εκτίναξη της ανεργίας και τη δραματική περικοπή μισθών και συντάξεων, κατηγορώντας τες ότι παρέδωσαν τη χώρα «στο έλεος των δανειστών». Με σκληρή γλώσσα περιέγραψε το σημερινό σκηνικό ως εποχή «πρωτοφανούς διαφθοράς», υποκλοπών, σκανδάλων και θεσμικής διάβρωσης, υποστηρίζοντας ότι η κοινωνία ασφυκτιά σε ένα περιβάλλον ατιμωρησίας και ανισότητας.
Το κεντρικό αφήγημα της ομιλίας του δομήθηκε γύρω από ένα «ολιστικό Εθνικό Σχέδιο Αναγέννησης» με τέσσερις πυλώνες: Ανάπτυξη, Αναδιανομή, Ασφάλεια και Ανθεκτικότητα. Εμβληματική πρόταση του σχεδίου αποτελεί η «πατριωτική εισφορά» στον πολύ υψηλό πλούτο, φυσικά πρόσωπα και εταιρείες με τα έσοδα να κατευθύνονται σε ειδικό λογαριασμό για τη στήριξη των νέων γενεών, και ειδικότερα της νεανικής στέγης. Ο Τσίπρας μίλησε για «σοκ εντιμότητας, δικαιοσύνης και δημοκρατίας», υποστηρίζοντας ότι η χώρα χρειάζεται μια νέα ηθική διακυβέρνησης και μια «εθνική πυξίδα» ώστε να μην βρεθεί σε αχαρτογράφητα, επικίνδυνα νερά, προβάλλοντας την «ισχυρή Ελλάδα» ως απάντηση στις γεωπολιτικές προκλήσεις.
Ιδιαίτερο βάρος έδωσε στην κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών προς την πολιτική, μιλώντας για μία από τις χειρότερες περιόδους της μεταπολίτευσης σε ό,τι αφορά την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος. Περιέγραψε τον προοδευτικό χώρο ως κατακερματισμένο και εγκλωβισμένο σε «μικροκομματική επιβίωση» και αγωνία για το «ποιος θα είναι πρώτος στο χωριό», αφήνοντας αιχμές για τα σημερινά κόμματα της αντιπολίτευσης που όπως είπε αδυνατούν να δώσουν εναλλακτική προοπτική στην κοινωνική δυσαρέσκεια. Σε αυτό το πλαίσιο ενέταξε και τη δική του παραίτηση από τη Βουλή, ως δήλωση ότι το υπάρχον κομματικό σύστημα αποτελεί πλέον μέρος του προβλήματος και ότι απαιτείται μια ριζική επανίδρυση της δημοκρατικής παράταξης.
Κλείνοντας, ο Αλέξης Τσίπρας κάλεσε σε ένα νέο «πολιτικό Big Bang» και σε μια «Νέα Μεταπολίτευση» που θα αναδιατάξει τον χάρτη, θα γεννήσει νέους σχηματισμούς και θα δημιουργήσει μια «μεγάλη, πολύχρωμη, κινηματική αλλά προγραμματικά συμπαγή» προοδευτική δύναμη. Έθεσε στο επίκεντρο την αυτοοργάνωση, τις πρωτοβουλίες βάσης και την ενεργό συμμετοχή των πολιτών, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η βραδιά στο Παλλάς ήταν το εναρκτήριο λάκτισμα για ένα νέο πολιτικό ταξίδι, με στόχο να βγει, όπως είπε, η χώρα από τον «βάλτο» και να κατευθυνθεί προς τις «καθαρές θάλασσες της δικαιοσύνης και της δημοκρατίας».
