Οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης εξέλεξαν τον Έλληνα ΥΠΟΙΚ αντί του Βέλγου Βαν Πέτεγκεμ, δίνοντάς του εντολή 2,5 ετών στην ηγεσία του Eurogroup, σε μια συγκυρία που κρίνει νέους δημοσιονομικούς κανόνες, Ταμείο Ανάκαμψης και εμβάθυνση της Τραπεζικής Ένωσης. Η Αθήνα αποκτά ισχυρότερη φωνή και πρόσβαση στον πυρήνα των ευρωπαϊκών αποφάσεων.
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης επικράτησε του Βέλγου ομολόγου του, Βίνσεντ βαν Πέτεγκεμ, σε ψηφοφορία των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης, η οποία χαρακτηρίζεται από τους αναλυτές ως επιλογή με ισχυρό συμβολισμό για τον ρόλο της Ελλάδας στην ευρωζώνη μετά την πολυετή κρίση χρέους. Η δημόσια στήριξη από τη Γερμανία, που προανήγγειλε ότι θα ψηφίσει υπέρ του Έλληνα υπουργού, θεωρείται καθοριστικός παράγοντας που «κλείδωσε» το αποτέλεσμα, σηματοδοτώντας ταυτόχρονα αναβαθμισμένη εμπιστοσύνη προς την ελληνική οικονομική πολιτική.
Η προεδρία του Eurogroup, αν και άτυπη ως προς τη θεσμική της θωράκιση, αποτελεί καίριο πόστο για τη διαμόρφωση της πολιτικής διακυβέρνησης του ευρώ. Ο πρόεδρος συντονίζει τις συνεδριάσεις, θέτει θέματα στην ατζέντα και διαμορφώνει τις τελικές διατυπώσεις των συμπερασμάτων, οι οποίες στη συνέχεια «ανεβαίνουν» στα Συμβούλια Κορυφής και επηρεάζουν τις αποφάσεις των ηγετών. Για την Ελλάδα, αυτή η θέση σημαίνει πρόσβαση σε διαπραγματεύσεις που στο παρελθόν καθόρισαν προγράμματα διάσωσης και μνημόνια, ενώ σήμερα θα κρίνουν τους κανόνες της επόμενης μέρας.
Τι κρίνεται στην επόμενη θητεία
Η θητεία Πιερρακάκη συμπίπτει με μια περίοδο όπου στην Ευρώπη θα εφαρμοστούν οι νέοι δημοσιονομικοί κανόνες, μετά την αναθεώρηση του Συμφώνου Σταθερότητας. Στο τραπέζι βρίσκονται επίσης η «επόμενη μέρα» του Ταμείου Ανάκαμψης, η ολοκλήρωση της Τραπεζικής Ένωσης και η περαιτέρω προώθηση της Ένωσης Κεφαλαιαγορών, κρίσιμα πεδία για την πρόσβαση των χωρών και της Ελλάδας, σε φθηνότερη χρηματοδότηση και επενδυτικά κεφάλαια.
Αν και η προεδρία δεν αλλάζει τους κανόνες του παιχνιδιού δεν προσφέρει, δηλαδή, προνομιακή μεταχείριση σε εθνικό επίπεδο ενισχύει τη δυνατότητα της Αθήνας να ακούγεται πιο καθαρά όταν σχεδιάζονται οι κανόνες. Παράλληλα, λειτουργεί ως πρόσθετο σήμα αξιοπιστίας προς τις αγορές και τους εταίρους, κάτι που μπορεί να αποτυπωθεί σε χαμηλότερο κόστος δανεισμού και ευνοϊκότερη αντιμετώπιση σε κρίσιμες διαπραγματεύσεις για επενδύσεις και μεταρρυθμίσεις.
