Νέο πλαίσιο για τους χώρους λατρείας -Αυστηροί έλεγχοι από τις Αρχές – Τι ισχύει για τη Θράκη
Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται επιχείρηση καταγραφής και χαρτογράφησης των παράνομων χώρων λατρείας που λειτουργούν ως τζαμιά κυρίως στην Αττική, στο πλαίσιο εφαρμογής της ισχύουσας νομοθεσίας για τους θρησκευτικούς χώρους.
Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Παιδείας και της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων, έχουν εκδοθεί συνολικά δεκατρείς άδειες λειτουργίας για ισλαμικούς χώρους λατρείας, εκ των οποίων οι δώδεκα βρίσκονται στην Αττική και ένας στη Θήβα, πέραν του επίσημου τεμένους της Αθήνας στον Βοτανικό.
Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε μια περίοδο όπου το κράτος επιχειρεί να βάλει σαφείς κανόνες στη λειτουργία των χώρων λατρείας, τόσο στην Αθήνα όσο και σε άλλες περιοχές της χώρας, ενώ η Θράκη αποτελεί εδώ και δεκαετίες περιοχή με οργανωμένη παρουσία της μουσουλμανικής μειονότητας και θεσμοθετημένες δομές θρησκευτικής λατρείας.
Επιχείρηση εντοπισμού παράνομων τζαμιών σε Αθήνα και Πειραιά
Σύμφωνα με εκτιμήσεις των αρμόδιων αρχών, τα παράνομα τζαμιά στην Αττική υπολογίζονται σήμερα μεταξύ 60 και 80. Ο αριθμός αυτός είναι σημαντικά μειωμένος σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, πριν από τη λειτουργία του επίσημου ισλαμικού τεμένους στον Βοτανικό το 2020.
Πριν από τη δημιουργία του τεμένους, διαμερίσματα, υπόγεια και αποθήκες χρησιμοποιούνταν συχνά ως αυτοσχέδιοι χώροι προσευχής για μουσουλμάνους που ζούσαν στην Αθήνα. Όπως ανέφεραν στελέχη των αρχών ασφαλείας, σε ορισμένες περιπτώσεις οι χώροι αυτοί λειτουργούσαν χωρίς έλεγχο, γεγονός που δημιουργούσε ανησυχίες για το τι ακριβώς συνέβαινε σε αυτούς.
Σήμερα οι αρμόδιες υπηρεσίες προχωρούν σε συστηματική χαρτογράφηση των παράνομων χώρων λατρείας, με στόχο την εφαρμογή της νομοθεσίας που προβλέπει αυστηρές κυρώσεις.
Η λειτουργία του ισλαμικού τεμένους στον Βοτανικό αποτέλεσε σημαντική εξέλιξη για τη θρησκευτική ζωή των μουσουλμάνων που κατοικούν στην Αθήνα.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον ιμάμη της Αθήνας Ζακί Σίντι Μοχαμέντ, ο χώρος δεν επαρκεί για να καλύψει πλήρως τις ανάγκες της μουσουλμανικής κοινότητας. Όπως ανέφερε, υπάρχουν πιστοί που προσεύχονται τακτικά στο τέμενος, ενώ πολλοί ακόμη το επισκέπτονται κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού.
Κατά την άποψή του, η περιορισμένη χωρητικότητα και η απόσταση από ορισμένες περιοχές της Αττικής εξηγούν εν μέρει γιατί συνεχίζουν να λειτουργούν άτυποι χώροι προσευχής.
Το νομικό πλαίσιο για τους χώρους λατρείας
Το 2014 το Συμβούλιο της Επικρατείας είχε αποφανθεί ότι η κατασκευή ισλαμικού τεμένους στην Αθήνα όχι μόνο είναι νόμιμη αλλά εξυπηρετεί και το δημόσιο συμφέρον, καθώς καλύπτει τις θρησκευτικές ανάγκες των μουσουλμάνων που ζουν στην πρωτεύουσα.
Η απόφαση αυτή άνοιξε τον δρόμο για τη λειτουργία του τεμένους στον Βοτανικό και για τη δημιουργία ενός ευρύτερου ρυθμιστικού πλαισίου για τους χώρους λατρείας θρησκευτικών κοινοτήτων.
Το περασμένο καλοκαίρι θεσπίστηκαν νέοι αυστηροί κανόνες λειτουργίας, οι οποίοι προβλέπουν ότι οι χώροι λατρείας διακρίνονται σε δύο κατηγορίες: ευκτήριους οίκους έως 200 τετραγωνικά μέτρα και ναούς άνω των 200 τετραγωνικών. Στη δεύτερη περίπτωση οι προϋποθέσεις αδειοδότησης είναι πιο αυστηρές.
Για την έκδοση άδειας απαιτείται αίτηση από τουλάχιστον πέντε άτομα και έναν θρησκευτικό λειτουργό, ενώ όλοι πρέπει να διαμένουν νόμιμα στην Ελλάδα εφόσον είναι αλλοδαποί.
Παράλληλα, οι αιτούντες οφείλουν να δηλώνουν σαφώς τη θρησκευτική κοινότητα στην οποία ανήκουν.
Αυστηρές κυρώσεις για παράνομους χώρους λατρείας
Η νομοθεσία προβλέπει ότι χώροι λατρείας που λειτουργούν χωρίς άδεια του υπουργείου Παιδείας σφραγίζονται από την Ελληνική Αστυνομία.
Όποιος ανεγείρει ή λειτουργεί παράνομα χώρο λατρείας αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης και διοικητικό πρόστιμο. Στην περίπτωση αλλοδαπών θρησκευτικών λειτουργών προβλέπεται ακόμη και απέλαση, ενώ για πολίτες τρίτων χωρών ανακαλείται άμεσα η άδεια παραμονής τους στην Ελλάδα.
Ήδη το υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου, σε συνεργασία με την Ελληνική Αστυνομία, έχει προχωρήσει στη σφράγιση δύο παράνομων χώρων λατρείας στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα.
Οι έλεγχοι συνεχίζονται, με στόχο την πλήρη εφαρμογή του νόμου και τη διασφάλιση ότι οι θρησκευτικές δραστηριότητες πραγματοποιούνται σε νόμιμους και ελεγχόμενους χώρους.
