Τριετία βιβλικής καταστροφής για τους ελαιοπαραγωγούς της περιοχής – Μετά τις πυρκαγιές του 2023, το εισόδημα εκμηδενίζεται και ο πρωτογενής τομέας εκπέμπει SOS.
Σε οριακό σημείο, που αγγίζει πλέον τα όρια της επιβίωσης, βρίσκονται οι ελαιοπαραγωγοί του Έβρου, οι οποίοι βιώνουν μια πρωτοφανή τριετία συνεχόμενων δοκιμασιών. Η ελαιοκαλλιέργεια, ένας από τους βασικότερους πυλώνες της τοπικής οικονομίας, δέχεται το ένα πλήγμα μετά το άλλο, με τους παραγωγούς να κάνουν λόγο για μια κατάσταση μη αναστρέψιμη, εάν δεν υπάρξει άμεση και στοχευμένη κρατική παρέμβαση. Το ασφυκτικό περιβάλλον που έχει δημιουργηθεί απειλεί πλέον ανοιχτά τη συνέχιση της δραστηριότητας στην περιοχή.
Η «μαύρη» τριετία και το αποτύπωμα των πυρκαγιών
Η αφετηρία της καταστροφής εντοπίζεται στις καταστροφικές πυρκαγιές του 2023, οι οποίες άφησαν πίσω τους στάχτη και ανυπολόγιστες ζημιές στο φυτικό κεφάλαιο του νομού. Ωστόσο, το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στην απώλεια των δέντρων. Όπως επισημαίνουν οι εκπρόσωποι των παραγωγών, φέτος συμπληρώνονται τρία χρόνια συνεχόμενης ακαρπίας και μειωμένης παραγωγικότητας, ένα φαινόμενο που έχει εξανεμίσει κάθε οικονομικό απόθεμα. Οι διαδοχικές αυτές δυσκολίες έχουν φέρει τους καλλιεργητές μπροστά σε ένα αδιέξοδο, με τον κ. Καλεμτζή να υπογραμμίζει με δραματικό τόνο πως η φετινή χρονιά τείνει να γίνει η χειρότερη όλων.
Οριακές συνθήκες στον πρωτογενή τομέα
Ο χρόνος της υπομονής για τους ανθρώπους της γης στον Έβρο έχει τελειώσει προ πολλού. Η ελαιοπαραγωγή, δοκιμαζόμενη έντονα για τρίτη συνεχή χρονιά, δεν αποτελεί πλέον μια βιώσιμη απασχόληση υπό τις παρούσες συνθήκες. Οι παραγωγοί προειδοποιούν ότι αν δεν βρεθεί άμεσα μια ουσιαστική λύση στήριξης, το πλήγμα στον πρωτογενή τομέα του Έβρου θα είναι μόνιμο. Η αίσθηση της εγκατάλειψης είναι διάχυτη, καθώς οι υποσχέσεις για αποκατάσταση φαίνεται να προσκρούουν στη σκληρή πραγματικότητα των αριθμών και της καθημερινότητας στα χωράφια.
Κραυγή αγωνίας για στοχευμένα μέτρα στήριξης
Το αίτημα των ελαιοπαραγωγών είναι σαφές και επιτακτικό: άμεσες παρεμβάσεις και ουσιαστική οικονομική ενίσχυση. Δεν ζητούν ελεημοσύνη, αλλά τη διασφάλιση των προϋποθέσεων εκείνων που θα τους επιτρέψουν να παραμείνουν στον τόπο τους και να συνεχίσουν να καλλιεργούν. Η απουσία στοχευμένων μέτρων θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στην εγκατάλειψη της ελαιοκαλλιέργειας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την κοινωνική συνοχή και την οικονομία του ακριτικού νομού. Η κατάσταση πρέπει να λήξει εδώ και τώρα, πριν ο Έβρος χάσει οριστικά έναν από τους πιο πολύτιμους θησαυρούς της γης του.
