Κατεπείγουσα επιστολή Καββαδά – Αψίδες απολύμανσης και τάφροι σε μια κατεστραμμένη κτηνοτροφία που μετράει μόνο πληγές.
Σε κατάσταση εκ των υστέρων επιφυλακής θέτει τις ακριτικές περιοχές το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ανακοινώνοντας ένα νέο πλέγμα προστασίας για την αποτροπή των επιζωοτιών. Ωστόσο, για τον παραγωγικό κόσμο της Θράκης, η όψιμη αυτή κινητοποίηση προκαλεί περισσότερο οργή και πικρία παρά αίσθημα ασφάλειας, καθώς έρχεται να εφαρμοσθεί πάνω στα «συντρίμμια» που άφησαν πίσω τους τα προηγούμενα κύματα μολυσματικών ασθενειών. Η κτηνοτροφία στον Έβρο έχει ήδη υποστεί ανυπολόγιστη ζημιά, με τους παραγωγούς να κάνουν λόγο για τραγικές καθυστερήσεις.
Η αφορμή δόθηκε από την επιστολή που απέστειλε προς τέσσερις Περιφέρειες της χώρας (μεταξύ των οποίων και η ΑΜΘ), δήμους και λιμενικά ταμεία, ο Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Αθανάσιος Καββαδάς. Με το έγγραφο αυτό, ζητά τον άμεσο συντονισμό για την εγκατάσταση επιπλέον αψίδων, τάφρων και ταπήτων απολύμανσης σε κρίσιμες πύλες εισόδου, λιμάνια και σταθμούς διακίνησης ζώων, γάλακτος και ζωοτροφών, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στον Έβρο και τη Λέσβο λόγω γεωγραφικής θέσης.
Η σκληρή αλήθεια: Χάθηκε πολύτιμος χρόνος
Όσο αναγκαία κι αν κρίνονται αυτά τα τεχνικά έργα, η πραγματικότητα παραμένει αμείλικτη. Η ευλογιά των προβάτων παρουσιάστηκε για πρώτη φορά εδώ στον Έβρο πριν από δύο ολόκληρα χρόνια. Στο διάστημα που μεσολάβησε, η απουσία ενός ολοκληρωμένου και άμεσου μηχανισμού βιοασφάλειας οδήγησε σε γεωμετρική διασπορά της νόσου, με αποτέλεσμα τον μαζικό αφανισμό και τη θανάτωση χιλιάδων ζώων.
Η κτηνοτροφική βάση της περιοχής αποδεκατίστηκε, οι τοπικές οικονομίες λύγισαν και πολλές οικογενειακές εκμεταλλεύσεις οδηγήθηκαν στο οριστικό λουκέτο. Το γεγονός ότι χρειάστηκαν δύο ολόκληρα χρόνια για να «πάρει μπρος» ο κρατικός μηχανισμός και να ζητηθούν μελέτες κοστολόγησης για βασικές υποδομές, όπως οι τάπητες και οι αψίδες απολύμανσης, αποδεικνύει ότι χάθηκε πολύτιμος χρόνος.
Μέτρα προστασίας σε μια νεκρή περιοχή
Οι κτηνοτρόφοι του Έβρου, που είδαν τα κοπάδια τους να χάνονται εξαιτίας των καθυστερήσεων και των ελλιπών προληπτικών ελέγχων στα σύνορα, αντικρίζουν πλέον τις κυβερνητικές εξαγγελίες με έντονη δυσπιστία. Η θωράκιση των λιμανιών και των οδικών αξόνων έπρεπε να αποτελεί αυτονόητη προτεραιότητα από την πρώτη κιόλας ημέρα εμφάνισης του πρώτου κρούσματος και όχι ένα μέτρο που έρχεται κατόπιν πλήρους καταστροφής.
Η πολιτική ηγεσία όπως υποστηρίζουν, οφείλει, πέρα από την εκ των υστέρων οχύρωση των συνόρων, να στηρίξει έμπρακτα και με άμεσες αποζημιώσεις τους πληγέντες, αν θέλει να υπάρχει αύριο για την παραγωγική ύπαιθρο του Έβρου.
