Στην τελική ευθεία εισέρχεται η «Ασπίδα του Αχιλλέα» με την υπογραφή της συμφωνίας Ελλάδας – Ισραήλ για το νέο πολυεπίπεδο πλέγμα αεράμυνας και anti-drone.
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» περνά στην πράξη τη Δευτέρα 31 Αυγούστου, καθώς πέφτουν στο Τελ Αβίβ οι τελικές υπογραφές για τη μεγαλύτερη αμυντική συμφωνία των τελευταίων ετών ανάμεσα στην Ελλάδα και το Ισραήλ. Η Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ) και η ισραηλινή διεύθυνση SIBAT επισφραγίζουν το πρόγραμμα ύψους περίπου 3,1 δισ. ευρώ, το οποίο αναμένεται να αναδιατάξει πλήρως την αμυντική αρχιτεκτονική στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Η συμφωνία περιλαμβάνει ελληνική βιομηχανική συμμετοχή που αγγίζει το 25% (άνω των 700 εκατ. ευρώ για περίπου 12 ελληνικές εταιρείες), καθώς και τη μεταφορά κρίσιμου πηγαίου κώδικα, ενώ η πλήρης επιχειρησιακή ανάπτυξη τοποθετείται χρονικά εντός 35 μηνών.
Η νέα αρχιτεκτονική που φέρνει η «Ασπίδα του Αχιλλέα»
Η βασική επιδίωξη του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και του Νίκου Δένδια δεν είναι απλώς η προμήθεια μεμονωμένων πυραύλων, αλλά η δημιουργία ενός ενοποιημένου οικοσυστήματος Command and Control. Το σύστημα θα αξιολογεί και θα ιεραρχεί σε πραγματικό χρόνο τις απειλές, επιλέγοντας την πιο αποδοτική οικονομοτεχνικά και επιχειρησιακά αντίδραση.
Ο πυρήνας του νέου αντιαεροπορικού και αντιβαλλιστικού πλέγματος στηρίζεται σε τρία κορυφαία ισραηλινά συστήματα:
- SPYDER All-in-One: Ειδικά σχεδιασμένο για άμεση εξουδετέρωση απειλών σε χαμηλά και μεσαία ύψη, όπως drones, περιφερόμενα πυρομαχικά και πύραυλοι cruise.
- Barak MX: Δικτυοκεντρική οικογένεια αναχαιτιστών με βεληνεκές από 15 έως 150 χιλιόμετρα, ικανή να αντιμετωπίζει ταυτόχρονες πολλαπλές προσβολές.
- David’s Sling («Σφεντόνα του Δαβίδ»): Στρατηγικό σύστημα μεγάλης εμβέλειας για την αναχαίτιση βαλλιστικών πυραύλων και προηγμένων απειλών, θωρακίζοντας κρίσιμες υποδομές, ναυστάθμους και αεροδρόμια.
Ηλεκτρονικός πόλεμος, «Κένταυρος» και η απάντηση στα τουρκικά UAV
Στο επίκεντρο της νέας στρατηγικής βρίσκεται η ριζική αλλαγή στην «οικονομία του πολέμου». Η μαζική χρήση τουρκικών μη επανδρωμένων μέσων (όπως τα TB2 και τα ναυτικά TB3) δεν θα αντιμετωπίζεται αποκλειστικά με πανάκριβους πυραύλους αναχαίτισης, αλλά και με συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου.
Χαρακτηριστικό ρόλο αποκτά το ελληνικό σύστημα anti-drone «Κένταυρος» της ΕΑΒ, το οποίο έχει αποδείξει την αποτελεσματικότητά του σε πραγματικές συνθήκες επιχειρήσεων. Με τη χρήση ηλεκτρονικών παρεμβολών (jammers) και προηγμένων αισθητήρων, οι απειλές θα εξουδετερώνονται πριν προσεγγίσουν τα ελληνικά νησιά, αποδεσμεύοντας παράλληλα τα μαχητικά αεροσκάφη (όπως τα F-35 και Rafale) και τις φρεγάτες για τον κύριο αποτρεπτικό τους ρόλο.
