Όταν κάποιοι επιλέγουν τον εύκολο μηδενισμό και βαφτίζουν «εκδρομή» τη σκληρή ευρωπαϊκή διεκδίκηση, η πραγματικότητα της Θράκης και των διευρυμένων συμμαχιών αποδομεί τα πυροτεχνήματα.
Υπάρχει μια βαθιά, σχεδόν θλιβερή αντίληψη στη μικροπολιτική σφαίρα που θέλει την περιφερειακή αυτοδιοίκηση καθηλωμένη σε έναν επαρχιωτισμό κλειστών θυρών, να περιμένει παθητικά τα εξ Αθηνών ή εξ Ευρώπης ψίχουλα.
Την ίδια ώρα, είναι εντυπωσιακό, πως την ώρα που η περιφερειακή αρχή τολμά να σπάσει αυτόν τον κλοιό, να ανοίξει υποδομές που επί χρόνια ρήμαζαν στα αζήτητα και να μεταφέρει τις διεκδικήσεις της ακριτικής Θράκης στα ίδια τα γραφεία της Κομισιόν, τα τοπικά «σαλόνια» της μιζέριας ενεργοποιούν το αγαπημένο τους σπορ, την ισοπέδωση.
Με αφορμή την πρόσφατη θεσμική αποστολή της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (ΠΑΜΘ) στις Βρυξέλλες, με επικεφαλής τον Περιφερειάρχη Χριστόδουλο Τοψίδη, διάφοροι «καλοθελητές» έσπευσαν να βαφτίσουν τη στρατηγική εξωστρέφεια ως «φιέστα» και το ανακαινισμένο γραφείο… «τετραγωνικά μέτρα αμφισβήτησης».
Το πιο αποκαλυπτικό, ωστόσο, στοιχείο της πολιτικής υποκρισίας των επικριτών είναι η προσπάθειά τους να παρουσιάσουν ότι το γραφείο της Περιφέρειας στις Βρυξέλλες... «λειτουργούσε πάντα» επειδή απλώς υπήρχε στα χαρτιά από το 2005. Αποσιωπούν επιδεικτικά την αμείλικτη πραγματικότητα, ότι επί χρόνια, και ειδικότερα την περίοδο της διοίκησης Μέτιου, ο συγκεκριμένος χώρος ήταν απλώς στα αζήτητα, στον απόλυτο αυτόματο, ουσιαστικά κλειστός και εγκαταλελειμμένος, σε σημείο που… ούτε καν οι υπεύθυνοι δεν θυμούνταν πού βρίσκονται τα κλειδιά του!
Ένα πραγματικό εργαλείο για τη Θράκη
Η επαναλειτουργία η στελέχωση και ο εκσυγχρονισμός ενός χώρου στην καρδιά της Ευρώπης, μόλις 100 μέτρα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Κομισιόν) δεν ήταν μια τυπική ταμπέλα, αλλά η έμπρακτη υλοποίηση μιας ξεκάθαρης δέσμευσης της διοίκησης Τοψίδη.
Για πρώτη φορά, η Περιφέρεια ΑΜΘ αποκτά ενεργή, ζωντανή παρουσία, φιλοξενώντας μάλιστα και άλλες περιφέρειες, όπως τα Ιόνια Νησιά και δημιουργώντας έναν κόμβο διασύνδεσης για τους δημάρχους, τις επιχειρήσεις και τους φορείς του τόπου μας.
Όσοι ενοχλούνται από τα εγκαίνια και την ορατότητα της Θράκης στα κέντρα λήψης αποφάσεων, απλώς αποδεικνύουν ότι προτιμούν τη Θράκη απομονωμένη, χειροκροτητή της παρακμής και δέσμια της εσωστρέφειας.
Τα ευρωπαϊκά εργαλεία και το διακρατικό μέτωπο των συνόρων
Η παρουσία της ΠΑΜΘ στις Βρυξέλλες, δεν ήταν μια τυπική επίσκεψη γνωριμίας, αλλά εντάχθηκε στον πυρήνα της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Περιφερειών και Πόλεων 2026, του κορυφαίου ετήσιου θεσμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής των Περιφερειών.
Όταν η Ευρώπη συζητά για την Πολιτική Συνοχής και την ισχυροποίηση των περιφερειών, η ΠΑΜΘ, οφείλει να είναι παρούσα και όχι θεατής .
Εκεί ακριβώς καταρρέει το οικοδόμημα της μηδενιστικής κριτικής. Οι επικριτές έσπευσαν να χλευάσουν συναντήσεις υψηλού επιπέδου, όπως αυτή με τον ευρωβουλευτή της ΝΔ και του EPP ο οποίος τυγχάνει να είναι μέλος της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης (REGI) Φρέντη Μπελέρη, αγνοώντας σκοπίμως ότι η επαφή αυτή είχε συγκεκριμένο θεσμικό αντικείμενο, την ενημέρωση των δημάρχων της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, γύρω από κρίσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία, όπως το πρόγραμμα LIFE (με εισηγητή τον σύμβουλο έργων του CINEA Krzysztof Wojcik) και το European Urban Initiative (με την Ελένη Κεφαλληνού).
Η τεχνική αυτή προετοιμασία και η γνώση των προϋποθέσεων, είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορέσουν οι Δήμοι της περιοχής να διεκδικήσουν κονδύλια και να μην χάσουν ούτε ένα ευρώ.
Την ίδια στιγμή, το κορυφαίο υπαρξιακό ζήτημα της περιοχής, το δημογραφικό, τοποθετήθηκε εκεί ακριβώς που χαράσσεται το μέλλον. Η ΠΑΜΘ δεν πήγε στις Βρυξέλλες για να… λύσει το πρόβλημα σε τριάντα δευτερόλεπτα, όπως ειρωνεύονται οι πολέμιοι της εξωστρέφειας, αλλά για να ηγηθεί μιας πρωτοφανούς ευρωπαϊκής συμμαχίας με περιφέρειες από την Πολωνία (Podlaskie, Podkarpackie), τη Σλοβακία (Prešov), τη Ρουμανία (Botoșani) και την Κύπρο (Λάρνακα).
Στόχος της ημερίδας «Από την Παρακμή στην Ανθεκτικότητα» ήταν η κοινή απαίτηση για διακριτή αναγνώριση των ανατολικών παραμεθόριων περιοχών και τη θέσπιση ειδικού μηχανισμού στήριξης μετά το 2027.
Την ίδια ώρα, όταν ο Περιφερειάρχης συναντά τον Εκτελεστικό Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Raffaele Fitto, τη Γενική Διευθύντρια Περιφερειακής και Αστικής Πολιτικής Θέμιδα Χριστοφίδου και τον Πρέσβη της Ελλάδας στην ΕΕ Ιωάννη Βράιλα, δεν κάνει «δημόσιες σχέσεις», αλλά διεκδικεί την ορατότητα και το ειδικό βάρος που δικαιούται η Θράκη.
Η τοπική δουλειά και η ευρωπαϊκή παρουσία πάνε μαζί και όσοι επενδύουν στη μικροπολιτική ισοπέδωση, απλώς αποδεικνύουν ότι φοβούνται μια Θράκη που διεκδικεί, τολμά και κερδίζει.
Όποιος επιλέγει να πολεμά την εξωστρέφεια με όπλα τη λασπολογία και την απομόνωση, το μόνο που καταφέρνει είναι να κρατά τη Θράκη δέσμια της εσωστρέφειας και σε αυτό το παιχνίδι, οι πολίτες έχουν πλέον κρίση και μνήμη για να ξεχωρίζουν ποιος χτίζει και ποιος απλώς γκρεμίζει για λόγους εντυπωσιασμού.
