Μια «έξυπνη» διάβαση στην Αλεξανδρούπολη που δεν οδηγεί πουθενά και ενοχλεί με τον ήχο της
Στην Αλεξανδρούπολη αποφασίσαμε να βάλουμε τεχνολογία… αλλά δεν ξέραμε πού! Η περιβόητη «έξυπνη» διάβαση επί της Ποιμενίδη μοιάζει να ήρθε από το μέλλον, μόνο που δεν οδηγεί πουθενά …. κυριολεκτικά.
Μια «έξυπνη» διάβαση με… πολλά ερωτήματα
Από τη μία μεριά, το πεζοδρόμιο… απουσιάζει! Ένα ωραιότατο κομμάτι χώματος και πέτρας «υποδέχεται» τον πεζό, που μάλλον πρέπει να είναι ninja για να συνεχίσει την πορεία του.
Από την άλλη, το ηχητικό σύστημα της διάβασης κάνει τους περίοικους να τραβούν τα μαλλιά τους. «Μιλάει όλη μέρα χωρίς λόγο!», μας λένε κάτοικοι της περιοχής. Κάποιοι αναφέρουν ότι ξυπνούν μέσα στη νύχτα από τις φωνές της διάβασης, ενώ άλλοι αστειεύονται πως η «έξυπνη» διάβαση έχει ξεπεράσει σε λογοδιάρροια ακόμα και τους πιο φλύαρους πολιτικούς.
Όταν η πρόθεση υπάρχει, αλλά η εφαρμογή… δεν περνά το τεστ
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κάθε προσπάθεια αναβάθμισης των υποδομών είναι καλοδεχούμενη. Ωστόσο, η συγκεκριμένη περίπτωση δείχνει πόσο κρίσιμο είναι να προηγείται ένας πλήρης αστικός σχεδιασμός: μελετημένος, λειτουργικός και ρεαλιστικός.
Μια διάβαση που δεν οδηγεί πουθενά και ένας αισθητήρας που μιλά μόνος του, δεν προάγουν την ασφάλεια – προκαλούν σύγχυση και ενόχληση.
Μικρές παρεμβάσεις, μεγάλες διαφορές
Η έξυπνη πόλη δεν είναι μόνο η τεχνολογία. Είναι και η καθημερινή λογική: πεζοδρόμια που συνεχίζουν τις διαβάσεις, ηχητικά σήματα που λειτουργούν όταν πρέπει, και σχεδιασμός που να υπηρετεί τον πεζό, όχι απλώς να τον ενημερώνει με ηχεία.
Τελικά, πόσο “έξυπνη” είναι μια διάβαση που:
-
Δεν οδηγεί σε πεζοδρόμιο
-
Μιλάει χωρίς λόγο
-
Ενοχλεί τους πολίτες αντί να τους εξυπηρετεί;
Η εικόνα μιλά από μόνη της. Εμείς απλώς ρωτάμε και δεν θα σταματήσουμε να ρωτάμε, όχι γιατί θέλουμε να πλήξουμε κανέναν, αλλά γιατί έχουμε χρέος να υπερασπιστούμε το δικαίωμα των πολιτών να μιλούν και να ζουν σε μια πόλη… που δεν τους τρομοκρατεί.
