Ο Αντιπρόεδρος της Ευρωμάδας της Αριστεράς αναπληρωματικό μέλος στην Επιτροπή Γεωργίας – Στο επίκεντρο οι πιέσεις στον πρωτογενή τομέα και η στήριξη των Ελλήνων παραγωγών.
Κομβικό θεσμικό ρόλο για την εκπροσώπηση του εγχώριου πρωτογενούς τομέα στα κέντρα λήψης αποφάσεων των Βρυξελλών αναλαμβάνει ο Κώστας Αρβανίτης. Ο Αντιπρόεδρος της Ευρωμάδας της Αριστεράς (The Left) και ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ τοποθετείται επίσημα ως αναπληρωματικό μέλος στην εξαιρετικά κρίσιμη Επιτροπή Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου (AGRI) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε μια ιδιαίτερα συγκυριακή και πιεστική περίοδο για τους Έλληνες αγρότες και κτηνοτρόφους. Ο κλάδος δοκιμάζεται έντονα από τις εμφανείς επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης, τη διαχείριση σοβαρών ζωονόσων, αλλά και από τις έντονες εσωτερικές πολιτικές αντιπαραθέσεις που αφορούν τη λειτουργία του ΟΠΕΚΕΠΕ και την κατανομή των κοινοτικών ενισχύσεων στους δικαιούχους παραγωγούς.
Μέτωπο για τη συμφωνία ΕΕ – Mercosur και τους μικρούς παραγωγούς
Ο Κώστας Αρβανίτης έχει αναπτύξει έντονη δραστηριότητα γύρω από τα ζητήματα της υπαίθρου, έχοντας καταθέσει σειρά στοχευμένων κοινοβουλευτικών ερωτήσεων και παρεμβάσεων προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Μεταξύ των βασικών αξόνων της πολιτικής του δραστηριότητας συγκαταλέγεται η αυστηρή κριτική στάση απέναντι στην απόφαση της Κομισιόν για τη σύναψη της εμπορικής συμφωνίας ΕΕ – Mercosur, η οποία, σύμφωνα με την Ευρωομάδα της Αριστεράς, απειλεί τη βιωσιμότητα των ευρωπαϊκών και ελληνικών αγροτικών προϊόντων.
Παράλληλα, μέσα από τη διοργάνωση ειδικών εκδηλώσεων στο Ευρωκοινοβούλιο, έχει επιδιώξει να δώσει άμεσο βήμα διαλόγου στους μικρούς Έλληνες παραγωγούς, αναδεικνύοντας τα δομικά προβλήματα κόστους παραγωγής και διάθεσης που αντιμετωπίζουν.
Στρατηγικός στόχος η στήριξη της υπαίθρου
Από τη νέα του θεσμική θέση στην Επιτροπή AGRI, ο Αντιπρόεδρος της LEFT αναμένεται να κλιμακώσει τις πιέσεις του για την προάσπιση των συμφερόντων του παραγωγικού ιστού της χώρας. Στο επίκεντρο των προτεραιοτήτων του τίθενται η διασφάλιση της διαφάνειας στις επιδοτήσεις, η ενίσχυση των αλιέων και των νησιωτικών καλλιεργειών, καθώς και η θεσμική θωράκιση των ανθρώπων της υπαίθρου που αποτελούν τη διαχρονική ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας.
