Όταν οι πολίτες και οι τουρίστες βγαίνουν στους δρόμους της Αλεξανδρούπολης, αλλά τα έργα και τα σκουπίδια μένουν πίσω
Σάββατο βράδυ στην παραλιακή της Αλεξανδρούπολης. Η νύχτα φωτεινή, οι καφετέριες και οι ταβέρνες γεμάτες, ο δρόμος γεμάτος ζωή. Ζευγάρια περπατούν, παιδιά κάνουν ποδήλατο, παρέες πίνουν ποτό . Η πόλη δείχνει ότι μπορεί να έχει ζωή. Όμως, πίσω από αυτή την όψη, υπάρχει και η άλλη Αλεξανδρούπολη , η απρόσεκτη, η βιαστική, η αδιάφορη.
Αντικρίζεις έναν κόσμο που έχει ανάγκη τον δημόσιο χώρο, αλλά ταυτόχρονα συναντά εργοτάξια και σκουπίδια παρατημένα (και είναι ακόμα Σάββατο) . Οι κάδοι ξεχειλίζουν από σακούλες σκουπιδιών, τοποθετημένοι σε πολυσύχναστα σημεία .
Η δυσοσμία σκεπάζει τη ρομαντική διάθεση της βραδινής βόλτας. Το χειρότερο; Μοιάζει να έχουμε συμφιλιωθεί με την ασχήμια.
Πιο κάτω, μπροστά από ένα από τα ιστορικά κτήρια της πόλης, το Δικαστικό Μέγαρο, εργοτάξιο με πορτοκαλί πλέγματα σχισμένα . Ανυπαρξία φροντίδας. Καμία πρόβλεψη για ασφαλή διέλευση και παρόλα αυτά, οι πολίτες συνεχίζουν να περπατούν. Με δική τους ευθύνη φυσικά….
Αυτό το Σάββατο βράδυ είναι η απόδειξη ότι η Αλεξανδρούπολη ζητά κάτι απλό: σεβασμό στον χώρο που ανήκει σε όλους
Τις λύσεις πρέπει να τις βρουν οι αρμόδιοι και αυτό θα έπρεπε να είχε προβλεφθεί προ πολλού.
Η παραλιακή μπορεί να γίνει το στολίδι που της αξίζει, όμως όχι με πρόχειρες κινήσεις και πατέντες, αλλά με φροντίδα, σχέδιο και στοιχειώδη αισθητική.
