Η επέλαση των drones στους Δήμους προκαλεί ενθουσιασμό αλλά και ανησυχία – Πού τελειώνει η ασφάλεια και πού ξεκινά η παραβίαση της ιδιωτικής ζωής;
Στους αιθέρες ανεβαίνουν οι δήμοι, κυριολεκτικά. Με διαγωνισμούς, απευθείας αναθέσεις και συνεργασίες με ιδιωτικές εταιρείες, τα drones μπήκαν στην καθημερινότητα των ΟΤΑ. Ο στόχος; Πιο «έξυπνη» εποπτεία. Το αποτέλεσμα; Έντονες αντιδράσεις, σκιές νομιμότητας και ανησυχία για την ιδιωτικότητα.
Η νέα πραγματικότητα
Πόλεις και κωμοπόλεις επενδύουν σε drone για να «βλέπουν από ψηλά»: παρακολουθούν χωματερές, ατυχήματα, αυθαίρετα, παραβατικότητα και πυρκαγιές. Το πρόβλημα ξεκινά όταν τα drones πετούν πάνω από σπίτια, μπαλκόνια και αυλές – με τους πολίτες να αγνοούν ποιος βλέπει και τι.
«Μας καταγράφουν και δεν το ξέρουμε;»
Στις γειτονιές ήδη κυκλοφορούν παράπονα και καταγγελίες: πολίτες που βλέπουν drones να αιωρούνται έξω από τα παράθυρά τους, χωρίς καμία ενημέρωση. Η τεχνολογία μπορεί να ενισχύει την ασφάλεια, αλλά εδώ γεννά ερωτήματα: ποιος διαχειρίζεται το υλικό; Πού αποθηκεύεται; Πόσο διαρκεί η επεξεργασία του;
Τι λέει η Αρχή Προστασίας Δεδομένων;
Η Ανεξάρτητη Αρχή απάντησε ξεκάθαρα στο myota.gr:
-
Σε ιδιωτικό ή ημι-ιδιωτικό χώρο: ισχύει ο ΓΚΠΔ.
-
Σε δημόσιο χώρο: ισχύει ο Ν.3917/2011 – επιτρεπτή μόνο υπό όρους και από αρχές ασφαλείας.
-
Απαγορεύεται η χρήση από ιδιώτες για επιτήρηση δημόσιων χώρων.
Οι δήμοι οφείλουν να ενημερώνουν προκαταβολικά, να τεκμηριώνουν τον σκοπό, να διασφαλίζουν τη νομιμότητα, και όπου απαιτείται, να συντάσσουν εκτίμηση αντικτύπου.
Χωρίς διαφάνεια, καμία εμπιστοσύνη
Η συζήτηση φουντώνει στα social: άλλοι υπερασπίζονται την τεχνολογική αναβάθμιση, άλλοι αισθάνονται ότι χάνουν την ιδιωτικότητά τους. Στο κέντρο της διαμάχης, η ανάγκη για διαφάνεια και νομική συμμόρφωση. Γιατί αν το drone βλέπει… πρέπει και ο πολίτης να ξέρει.
Συμπεράσματα:
-
Η χρήση drones από ΟΤΑ δεν είναι κακή από μόνη της, αλλά χρειάζεται σαφή σκοπό, νομιμότητα και ενημέρωση.
-
Το ζητούμενο δεν είναι να παρακολουθούμε τους πολίτες, αλλά να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη τους.
-
Η τεχνολογία δεν πρέπει να προηγείται του δημόσιου διαλόγου και των δικαιωμάτων.
Η ψηφιακή επανάσταση στους δήμους μπορεί να είναι ευλογία – αρκεί να μην γίνει Δούρειος Ίππος.