Εικόνες εγκατάλειψης από τα κοιμητήρια του χωριού – Πυκνή βλάστηση ανάμεσα στους τάφους και πεταμένα αντικείμενα προκαλούν αγανάκτηση
Εικόνες που δύσκολα μπορούν να αφήσουν κάποιον αδιάφορο καταγράφονται στα κοιμητήρια Δικαίων Ορεστιάδας.
Η πυκνή βλάστηση έχει καταλάβει μεγάλο μέρος του χώρου. Τα χόρτα έχουν ψηλώσει σε τέτοιο βαθμό, ώστε σε ορισμένα σημεία να φτάνουν σχεδόν στο ύψος των σταυρών.
Οι φωτογραφίες που δημοσιεύονται στην ομάδα ΤΟ ΤΡΙΓΩΝΟ ΜΑΣ , αποτυπώνουν μια εικόνα που δεν συνάδει με τον σεβασμό που οφείλεται σε έναν χώρο μνήμης.
Χόρτα ανάμεσα στους τάφους
Στα κοιμητήρια Δικαίων Ορεστιάδας, η ανεξέλεγκτη βλάστηση έχει καλύψει διαδρόμους και σημεία ανάμεσα στα μνήματα.
Σε αρκετές περιπτώσεις, οι τάφοι διακρίνονται μέσα από τα ψηλά χόρτα, ενώ η πρόσβαση για συγγενείς που επισκέπτονται τους ανθρώπους τους γίνεται εμφανώς δυσκολότερη.
Η κατάσταση προκαλεί εύλογα ερωτήματα για το πότε έγινε ο τελευταίος ολοκληρωμένος καθαρισμός του χώρου και πότε προβλέπεται νέα παρέμβαση.
Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία μέσα στο καλοκαίρι. Η ξερή βλάστηση, όταν οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν, δεν αποτελεί μόνο θέμα εικόνας και αξιοπρέπειας. Απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή και για λόγους πυροπροστασίας.
Πεταμένα αντικείμενα μέσα στη βλάστηση
Ακόμη πιο προβληματική είναι η εικόνα σε άλλο σημείο των κοιμητηρίων.
Ανάμεσα στα δέντρα και τα χόρτα διακρίνονται πεταμένα ογκώδη αντικείμενα, σπασμένα υλικά και απορρίμματα. Η εικόνα θυμίζει περισσότερο πρόχειρο σημείο απόθεσης παρά χώρο που χρειάζεται διαρκή φροντίδα.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία του προβλήματος.
Τα κοιμητήρια δεν είναι ένας οποιοσδήποτε κοινόχρηστος χώρος. Είναι τόποι μνήμης, πένθους και σεβασμού. Οι άνθρωποι που επισκέπτονται τους τάφους των συγγενών τους δικαιούνται να βρίσκουν έναν χώρο καθαρό, προσβάσιμο και αξιοπρεπή.
Οι εικόνες ζητούν απάντηση
Οι φωτογραφίες από τα κοιμητήρια Δικαίων Ορεστιάδας αποτυπώνουν μια κατάσταση που χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση.
Απαιτείται καθαρισμός της πυκνής βλάστησης, απομάκρυνση των πεταμένων αντικειμένων και συνολική φροντίδα του χώρου.
Πρόκειται για το αυτονόητο.
Οι νεκροί δεν μπορούν να διαμαρτυρηθούν. Οι εικόνες, όμως, μπορούν.
