Μια “χαρά” μόνο στον τίτλο. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα ντροπιαστικό σκηνικό εγκατάλειψης – Παγκάκια που έχουν καταπιεί τα χόρτα, σκουριασμένα παιχνίδια και επικίνδυνα αντικείμενα δίπλα από τον χώρο όπου παίζουν παιδιά.
Στις Φέρες του Δήμου Αλεξανδρούπολης, εκεί όπου κάθε απόγευμα ακούγονται παιδικές φωνές από την παιδική χαρά στη γωνία Δάμωνος & Φειδία, οι λέξεις “ασφάλεια” και “σεβασμός στον δημόσιο χώρο” μοιάζουν με ανέκδοτο.
Τα χόρτα έχουν πλέον αναλάβει ρόλο… καμουφλάζ. Τα παγκάκια έχουν θαφτεί τόσο, που ίσα που ξεχωρίζει το κόκκινο τους χρώμα.
Κι αν αυτά τα πεις… «φυσική φθορά», τι θα πεις για το περίπτερο που δεσπόζει έξω από την παιδική χαρά;
Ένα κουβούκλιο γεμάτο επικίνδυνα καλώδια, γυμνά, πρόχειρα κρεμασμένα, δίπλα σε ένα πεζοδρόμιο που περισσότερο θυμίζει πεδίο μάχης παρά πέρασμα για παιδιά και γονείς.
Κι από πίσω;
Σκουριασμένα σίδερα, σπασμένα μάρμαρα, αιχμηρά αντικείμενα, λες και κάποιος άδειασε εκεί ένα φορτηγό με επικίνδυνα υλικά. Όλα αυτά επάνω στο πεζοδρόμιο, από το οποίο καλούνται να περάσουν παιδιά και γονείς …
Πόσες φορές χρειάζεται να ειπωθεί η λέξη «επικινδυνότητα» για να συγκινηθεί κάποιος από τους αρμόδιους; Πόσες φωτογραφίες χρειάζονται, πόσα παιδιά πρέπει να κινδυνέψουν για να γίνει το αυτονόητο: να καθαριστεί, να συντηρηθεί και να προστατευθεί ένας χώρος που λέγεται “παιδική χαρά“;
Η τοπική αυτοδιοίκηση δεν είναι μόνο εγκαίνια και κορδέλες. Είναι και η βίδα που λείπει από το παγκάκι. Είναι και το χορτάρι που δεν κόπηκε. Είναι η καθημερινότητα, όχι το PR.
Δεν ζητάμε πολυτελή πάρκα. Ζητάμε τα αυτονόητα:
Καθαριότητα
Συντήρηση
Ασφάλεια
