Θρήνος για τον παλαίμαχο διεθνή άσο – Τα «κρυφά» και επιθετικά συμπτώματα της νόσου που συγκλονίζει
Θρήνος επικρατεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο και στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Δράμα, καθώς έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 49 ετών ο Παρασκευάς Άντζας. Ο παλαίμαχος διεθνής κεντρικός αμυντικός, που άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στα ελληνικά γήπεδα, άφησε την τελευταία του πνοή έπειτα από μια σκληρή και γενναία μάχη με την Πλάγια Αμυοτροφική Σκλήρυνση (ALS).
Ο Άντζας υπήρξε ένας από τους κορυφαίους στόπερ της γενιάς του. Συνέδεσε το όνομά του με τις χρυσές σελίδες του Ολυμπιακού, με τη φανέλα του οποίου κατέκτησε έξι πρωταθλήματα Ελλάδας, τρία Κύπελλα και ένα Super Cup, ενώ παράλληλα μεγαλούργησε με την Ξάνθη και τη Δόξα Δράμας. Υπήρξε επίσης βασικό στέλεχος της Εθνικής Ελλάδας με 26 συμμετοχές, κλείνοντας μια σπουδαία καριέρα με συνολικά 344 επαγγελματικούς αγώνες.
ALS: Η επιθετική νόσος και το σύμπτωμα που αγνοείται
Ο πρόωρος χαμός του Παρασκευά Άντζα φέρνει με τραγικό τρόπο ξανά στο προσκήνιο την ALS (νόσος του κινητικού νευρώνα), μια προοδευτική, θανατηφόρα νευροεκφυλιστική πάθηση που επηρεάζει τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό. Η νόσος προκαλεί σταδιακή απώλεια της κινητικότητας, της ομιλίας και της αναπνευστικής λειτουργίας, με τη μέση επιβίωση να κυμαίνεται από 2 έως 5 χρόνια.
Οι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για ένα πρώιμο σύμπτωμα που συχνά αγνοείται, καθυστερώντας την κρίσιμη διάγνωση, τη δυσφαγία (δυσκολία στη μάσηση και κατάποση) και την έντονη σιελόρροια. Το φαινόμενο αυτό εμφανίζεται κυρίως σε ασθενείς με «βολβική έναρξη» της νόσου, μια ιδιαίτερα επιθετική μορφή που πλήττει τους μυς του προσώπου και του λαιμού, με αποτέλεσμα οι πάσχοντες να αδυνατούν να καταπιούν σωστά το σάλιο τους, αυξάνοντας κατακόρυφα τον κίνδυνο εισρόφησης και αναπνευστικών επιπλοκών.
Τα υπόλοιπα ανησυχητικά σημάδια
Εκτός από τις δυσκολίες στην κατάποση, τα πρώτα καμπανάκια της νόσου περιλαμβάνουν:
- Αδυναμία στα άκρα: Ασάφεια ή δυσκολία στο κράτημα αντικειμένων, στο βάδισμα ή στο ανέβασμα σκάλας.
- Μυϊκοί σπασμοί: Επώδυνες συσπάσεις ή «τινάγματα» των μυών (δεσμιδώσεις).
- Δυσαρθρία: Σταδιακή αλλαγή στη φωνή, η οποία γίνεται πιο αδύναμη ή μπερδεμένη.
- Απώλεια βάρους: Λόγω της μυϊκής ατροφίας και των προβλημάτων σίτισης.
Αν και προς το παρόν δεν υφίσταται οριστική θεραπεία, η έγκαιρη διάγνωση μέσω νευρολογικού και ηλεκτρομυογραφικού ελέγχου είναι καθοριστική. Επιτρέπει την άμεση έναρξη φαρμακευτικών αγωγών που επιβραδύνουν την εξέλιξη, σε συνδυασμό με φυσικοθεραπείες, λογοθεραπείες και εργοθεραπείες που διασφαλίζουν την καλύτερη δυνατή ποιότητα ζωής για τον ασθενή.
