Δύο μήνες χωρίς κούνιες στο πάρκο Προσκόπων Αλεξανδρούπολης. Το λουκέτο μπήκε τον Απρίλιο, είμαστε στα μέσα Ιουνίου και η αποκατάσταση… αγνοείται.
Περίπου 60 ημέρες έχουν περάσει από τη στιγμή που μπήκε το λουκέτο στις κούνιες του πάρκου Προσκόπων στην Αλεξανδρούπολη και το μόνο που έχει κινηθεί… είναι ο ήλιος πάνω απ’ τα κεφάλια των παιδιών που κοιτούν, αλλά δεν αγγίζουν.
Η εικόνα παραμένει ίδια…. οι κούνιες στέκουν εκεί, όρθιες αλλά άδειες, σαν σκηνικό εγκατάλειψης. Οι λόγοι γνωστοί…ο έλεγχος ασφάλειας έδειξε προβλήματα σε υλικά και συνδέσεις. Το καταλάβαμε. Το δεχτήκαμε. Και μετά;
Απρίλιος – Ιούνιος: Μια ιστορία χωρίς… σπρώξιμο
Το λουκέτο μπήκε τον Απρίλιο. Τώρα είναι Ιούνιος. Μπήκαμε στο καλοκαίρι. Τα σχολεία έκλεισαν. Οι γονείς αναζητούν πάρκα για τις απογευματινές βόλτες.
Και τα παιδιά; Βλέπουν την κούνια και ρωτούν «γιατί όχι;».
Και κάπου εκεί… σιωπή.
Δήμος: Σε φάση… αναμονής
Δεν υπάρχει επίσημη ενημέρωση για πότε ξεκινά η αποκατάσταση, ούτε ποιος είναι υπεύθυνος για την καθυστέρηση.
Ο τεχνικός έλεγχος έγινε; ολοκληρώθηκε; Τα ευρήματα καταγράφηκαν; Το σχέδιο αποκατάστασης εστάλη;
Το χρονοδιάγραμμα; Άγνωστο.
Η ανάθεση εργασιών; Άγνωστη.
Η επανεκκίνηση; Αόριστη.
Δεν είναι θέμα μόνο τεχνικό – είναι βαθιά κοινωνικό
Μιλάμε για κούνιες, όχι πολυώροφα έργα. Μιλάμε για παιχνίδι, για ανάγκη, για βασικό χώρο εκτόνωσης και ψυχικής υγείας παιδιών.
Κι όμως, αντιμετωπίζεται σαν κάτι επουσιώδες.
Σαν να είναι… μόνο μία κούνια.
Όπως όλα άλλωστε….
