Η γη στεγνώνει, οι αγρότες βουλιάζουν στην απόγνωση και το κράτος… αγνοείται. Ο Γιάννης Ζαμπούκης ζητά άμεση παρέμβαση από Κατσαφάδο ενώ ο Έβρος “φλέγεται” από τη λειψυδρία και την πολιτική αδιαφορία.
Η κατάσταση στον νότιο Έβρο έχει φτάσει στο μη περαιτέρω. Η παρατεταμένη λειψυδρία, η κατακόρυφη πτώση της στάθμης του ποταμού Έβρου και η κατάρρευση των αρδευτικών υποδομών, φέρνουν την αγροτική παραγωγή στο χείλος της απόλυτης καταστροφής. Οι αγρότες δεν έχουν πια ούτε σταγόνα και ο χρόνος τελείωσε.
Με κατεπείγουσα επιστολή-κραυγή αγωνίας, ο Δήμαρχος Αλεξανδρούπολης, Γιάννης Ζαμπούκης, καλεί τον Υφυπουργό Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας και Πρόεδρο της Επιτροπής «ΕΒΡΟΣ ΜΕΤΑ», Κώστα Κατσαφάδο, να μεταβεί άμεσα στην Αλεξανδρούπολη.
Αργήσατε κύριοι…
Η κατάσταση στη νότια πεδινή ζώνη του Έβρου είναι εκτός ελέγχου, με παρατεταμένη λειψυδρία, χαμηλή στάθμη του ποταμού Έβρου, νεκρά αρδευτικά δίκτυα. Οι αγρότες βρίσκονται στο χείλος της απόλυτης καταστροφής. Το γλυκό νερό δεν επαρκεί, οι καλλιέργειες ξεραίνονται, και η απόγνωση έχει γίνει η καθημερινότητά τους.
Οι φωνές των αγροτών, των κτηνοτρόφων και των εκπροσώπων του ΤΟΕΒ ηχούσαν εδώ και μήνες. Οι προειδοποιήσεις ήταν ξεκάθαρες, οι εκκλήσεις διαρκείς, τα στοιχεία συντριπτικά. Αλλά για άλλη μια φορά κανείς δεν άκουγε. Μέναμε στις διευκρινιστικές για το αν το Δέλτα του Έβρου είναι στην αρμοδιότητα του Δήμου ή της Περιφέρειας. Τώρα, που όλα στέγνωσαν, τώρα που επιστροφή είναι μακριά… τώρα όλοι είναι υπεύθυνοι.
Ο Δήμος Αλεξανδρούπολης, ζητά επιτόπια αυτοψία του Υφυπουργού Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας και άμεσο συντονισμό μέτρων με τα συναρμόδια υπουργεία . Ο πλήρης φάκελος για τη μελέτη του αρδευτικού φράγματος Ιτέας (ΤΟΕΒ Φερών – Πέπλου) κατατέθηκε ως μακροπρόθεσμη λύση. Καλοδεχούμενος. Αλλά, η αλήθεια είναι ότι οι τοπικοί παράγοντες άργησαν. Ενώ είχαν ευθύνη, είχαν πληροφόρηση, είχαν δυνατότητες. Αντί για σχέδιο, επέλεξαν… φωτογραφίες και likes.
Ξαναρωτάμε ήρεμα… Πού ήταν όλοι όταν οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι φώναζαν;
Οι προειδοποιήσεις δεν έλειψαν , αυτό που έλειψε ήταν η πολιτική βούληση. Είναι τουλάχιστον λυπηρό να φτάνουμε στο «και πέντε» για να κινητοποιηθούμε, ενώ ο τόπος διψά κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Ήρθε η ώρα να σταματήσει το θέατρο της διαχείρισης. Ο τόπος δεν αντέχει άλλα “θα”. Θέλει σοβαρότητα, ρεαλισμό και πράξεις όχι άλλες καθυστερήσεις.
