Με επίσημη στήριξη του τουρκικού Υπουργείου Πολιτισμού, η εκδήλωση Ασούρα στο Μεγάλο Δέρειο στον Έβρο, κατέληξε σε φιάσκο – Απείχαν οι Αλεβίτες, παρών ο Οζγκιούρ Φερχάτ – Οδηγία σε ιμάμηδες για κάλεσμα από άμβωνος στην προσευχή της Παρασκευής.
Στο Μεγάλο Δέρειο του Έβρου, έλαβε χώρα εκδήλωση Ασούρα, με ξεκάθαρη τουρκική κρατική στήριξη, από το Υπουργείο Πολιτισμού της γείτονος, παρουσία του Τούρκου Προξένου στην Κομοτηνή και πολιτιστικών φορέων που συνδέονται με τις κρατικές δομές της Άγκυρας. Στην εκδήλωση μάλιστα, συμμετείχε και ο Έλληνας μουσουλμάνος βουλευτής της Νέας Αριστεράς, Οζγκιούρ Φερχάτ.
Προκλητική εκδήλωση στο Μεγάλο Δέρειο με "χορηγό" το Υπουργείο Πολιτισμού της Τουρκίας Παρά την προσπάθεια επίδειξης ισχύος και “ενότητας”, το αποτέλεσμα ήταν εκκωφαντικά άδειο:
- Παρόντες δεν ξεπέρασαν τα 150 άτομα
- Μόλις 40 ήταν από τοπικές κοινότητες του Έβρου
- Οι περισσότεροι μεταφέρθηκαν από τη Ροδόπη
Η μειονότητα δεν “τσιμπάει”
Η αποτυχία της εκδήλωσης επιβεβαίωσε κάτι βαθύτερο, πως οι Αλεβίτες Μουσουλμάνοι του Έβρου δεν ακολουθούν πια τη γραμμή του τουρκικού προξενείου. Εν όψει της επίσημης αναγνώρισής τους ως διακριτής θρησκευτικής κοινότητας, γύρισαν την πλάτη σε ό,τι θεωρούν απόπειρα “εργαλειοποίησης”.
Δεν είναι η πρώτη φορά που το τουρκικό προξενείο προσπαθεί να παραστήσει τον θεματοφύλακα μιας ενιαίας “τουρκικής” μειονότητας, παραγνωρίζοντας τη θρησκευτική, πολιτισμική και πολιτική ποικιλομορφία που χαρακτηρίζει τους μουσουλμάνους της Θράκης.
Παρών ο Φερχάτ, απών ο σεβασμός στους θεσμούς
Η παρουσία του βουλευτή Ροδόπης, Οζγκιούρ Φερχάτ δίπλα σε επίσημους εκπροσώπους της Τουρκίας, σε ελληνικό έδαφος, δημιουργεί θεσμικά ερωτήματα και δεν είναι η πρώτη φορά. Το πρόβλημα σε καμία περίπτωση δεν σχετίζεται με το θρήσκευμα του ίδιου, αλλά με τον ρόλο του σε τέτοιες συνάξεις ο οποίος σε κάθε περίπτωση, απαιτεί διακριτικότητα, διαφάνεια και θεσμική καθαρότητα.
Η Νέα Αριστερά, κόμμα στο οποίο ανήκει, οφείλει δημόσια τοποθέτηση για τη σκοπιμότητα της παρουσίας του βουλευτή σε μια τέτοια εκδήλωση, ειδικά όταν στόχος της φαίνεται να ήταν ο εσωτερικός διχασμός της μειονότητας και η ανατροπή των ισορροπιών που οικοδομεί η Ελληνική Πολιτεία.
Η Θράκη δεν είναι πεδίο χειραγώγησης
Η Θράκη είναι τόπος συμβίωσης, όχι πεδίο άσκησης εξωτερικής πολιτικής τρίτων. Κάθε πολιτιστική πρωτοβουλία, κάθε δημόσια παρουσία, κάθε παρέμβαση, πρέπει να υπηρετεί την κοινωνική συνοχή, τη συνταγματική νομιμότητα και την εθνική ανεξαρτησία.
Ο πολιτιστικός διάλογος είναι επιθυμητός , αλλά όταν γίνεται με σημαία ευκαιρίας, μετατρέπεται σε διπλωματική τακτική και αυτό, η ίδια η μειονότητα το απορρίπτει.
