Το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής επεκτείνει το πρόγραμμα Μετεγκατάστασης σε έξι νέες περιφερειακές ενότητες, υπόσχεται 10.000€ χωρίς εισοδηματικά κριτήρια και «αναγέννηση» ακριτικών περιοχών, αλλά στον Έβρο η πλειονότητα των ενδιαφερομένων κόπηκε στις προϋποθέσεις, αφήνοντας πίσω απογοήτευση και ερωτήματα
Με ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα, το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας ανακοίνωσε ότι το Πρόγραμμα Μετεγκατάστασης επεκτείνεται σε Δράμα, Κιλκίς, Σέρρες, Φλώρινα, Πέλλα και Καστοριά, με βασικό μήνυμα την επιστροφή των ανθρώπων «στον τόπο τους» και την «αναζωογόνηση των ακριτικών περιοχών».
Το κίνητρο είναι οικονομικό, με ενίσχυση 10.000 ευρώ ανά οικογένεια, χωρίς εισοδηματικά κριτήρια, για όσους εγκατασταθούν σε συγκεκριμένες ζώνες της υπαίθρου.
Στην κυβερνητική αφήγηση, το μέτρο παρουσιάζεται ως εργαλείο αντιμετώπισης του δημογραφικού και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής.
Η εικόνα, όμως, αλλάζει όταν το πρόγραμμα κοιταχτεί από κοντά, μέσα από την εμπειρία του Έβρου, όπου εφαρμόστηκε πιλοτικά.
Εκεί, παρά το μεγάλο ενδιαφέρον και περίπου 600 αιτήσεις σύμφωνα με την Υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, τελικά πληρούσαν τα κριτήρια και εγκρίθηκαν μόλις 2 περιπτώσεις.
Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθούν προσδοκίες σε δεκάδες οικογένειες, που πίστεψαν ότι θα μπορέσουν να επιστρέψουν ή να εγκατασταθούν στην ακριτική περιοχή με ουσιαστική στήριξη, για να βρεθούν αντιμέτωπες με ένα πλέγμα περιοριστικών προϋποθέσεων.
Ο Έβρος ως «μάθημα» που δεν αξιοποιήθηκε
Στην πράξη, οι όροι επιλεξιμότητας από ζητήματα ιδιοκτησίας και μόνιμης διαμονής μέχρι τεχνικές λεπτομέρειες για το πού ακριβώς βρίσκεται το ακίνητο– λειτούργησαν σαν φίλτρο που άφησε εκτός σχεδόν όλους όσοι εκδήλωσαν ενδιαφέρον. Τώρα, η επέκταση σε άλλες έξι περιφερειακές ενότητες ανακοινώνεται χωρίς καμία δημόσια αυτοκριτική για το τι πήγε στραβά στον Έβρο.
Για έναν νομό που βιώνει διαρκή πληθυσμιακή αιμορραγία και όπου δήμοι και φορείς χτυπούν καμπανάκι για το δημογραφικό, το να προτάσσεται ως «σημαία» ένα πρόγραμμα στο οποίο από 600 αιτήσεις εγκρίθηκαν 2, μοιάζει περισσότερο με επικοινωνιακό τέχνασμα παρά με ουσιαστική πολιτική.
Αν η κυβέρνηση θέλει πραγματικά να «ξαναζωντανέψει τις ακριτικές περιοχές», θα πρέπει να ξεκινήσει από την απλή αλήθεια. Τα προγράμματα δεν κρίνονται από τα γραφικά στις αναρτήσεις, αλλά από το πόσες οικογένειες κατάφεραν πράγματι να ανοίξουν πόρτα καινούριας ζωής στην ελληνική περιφέρεια. Αν υπάρχουν υποδομές στις περιοχές στις οποίες απευθύνεται και πως μια οικογένεια θα καταφέρει να ζήσει μια όμορφη ζωή στα χωριά της βόρειας Ελλάδας, χωρίς περαιτέρω άγχη , όπως η εύρεση εργασίας, το να υπάρχει κοντά Κέντρο Υγείας και Νοσοκομείο, Σχολείο, αθλητικές υποδομές για δραστηριότητες και πολλά ακόμα άλλα.
