Οι τραπεζικές απάτες νέας γενιάς εξελίσσονται ραγδαία, συνδυάζοντας πλαστά μηνύματα, παραπλανητικά τηλεφωνήματα και τεχνολογία τεχνητής νοημοσύνης.
Οι τραπεζικές απάτες αλλάζουν ριζικά μορφή και γίνονται εξαιρετικά πειστικές, θέτοντας σε αυξημένη επιφυλακή τις αστυνομικές αρχές και τους πολίτες. Σύμφωνα με τις επίσημες προειδοποιήσεις που εξέδωσε η Ελληνική Αστυνομία, οι δράστες εγκαταλείπουν τα πρόχειρα μηνύματα του παρελθόντος και στήνουν περίπλοκες μεθοδεύσεις. Εμφανίζονται ως λογιστές, υπάλληλοι τραπεζών ή δημόσιων οργανισμών και εκμεταλλεύονται την καθημερινή οικονομική πραγματικότητα, όπως την αναμονή για επιστροφές φόρου, χορήγηση επιδομάτων ή επείγουσες ρυθμίσεις οφειλών.
Στο οπλοστάσιο των κυκλωμάτων εντάσσονται πλέον εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης, οι οποίες παρέχουν τη δυνατότητα ρεαλιστικής μίμησης φωνής συγγενικών προσώπων. Μέσω αυτής της τεχνολογίας, οι επιτήδειοι δημιουργούν συνθήκες ακραίου επείγοντος, υποστηρίζοντας ότι κάποιο οικείο πρόσωπο ενεπλάκη σε ατύχημα ή αντιμετωπίζει άμεσο πρόβλημα υγείας. Παράλληλα, οργανωμένα κυκλώματα διατηρούν ολόκληρα τηλεφωνικά κέντρα, αποσπώντας ποσά που ξεπερνούν ακόμη και το ένα εκατομμύριο ευρώ, όπως έδειξε πρόσφατη μεγάλη επιχείρηση της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος.
Πώς εξελίσσονται οι τραπεζικές απάτες και οι παγίδες στο διαδίκτυο
Η παγίδα μεταφέρεται συχνά από την τηλεφωνική γραμμή στην οθόνη του υπολογιστή ή του έξυπνου κινητού. Οι υποθέσεις ηλεκτρονικού «ψαρέματος» στοιχείων (phishing) εκδηλώνονται όλο και συχνότερα μέσα από πραγματικές συναλλαγές, όπως σε διαδικτυακές αγγελίες πώλησης αντικειμένων. Ο υποτιθέμενος αγοραστής στέλνει έναν παραπλανητικό σύνδεσμο που οδηγεί σε πιστό αντίγραφο τραπεζικής ιστοσελίδας, ζητώντας κωδικούς e-banking και αριθμούς καρτών για να ολοκληρωθεί η πληρωμή, οδηγώντας τελικά στην άμεση υφαίρεση καταθέσεων.
Οι διωκτικές αρχές συνιστούν στους πολίτες απόλυτη ψυχραιμία και επιφυλακτικότητα σε κάθε απρόσμενη επικοινωνία. Οι τράπεζες, οι δημόσιες υπηρεσίες και οι λογιστές δεν ζητούν ποτέ προσωπικούς κωδικούς πρόσβασης, PIN ή κωδικούς επαλήθευσης μιας χρήσης, ενώ κάθε οικονομική συναλλαγή πρέπει να ελέγχεται απευθείας από τις επίσημες εφαρμογές των πιστωτικών ιδρυμάτων.
