Μια λιτή τελετή, δύο πρώην δήμαρχοι, κι ένα δυνατό μήνυμα, πως τίποτα σημαντικό δεν μένει στον χρόνο χωρίς όνομα – οι Αποθήκες 1 και 3 παύουν να είναι «παλιά κτήρια στο λιμάνι» της Αλεξανδρούπολης και γίνονται σημεία αναφοράς για την πόλη.
Σε μια λιτή, αλλά βαθιά συμβολική εκδήλωση, η Αλεξανδρούπολη τίμησε δύο ανθρώπους που τη σημάδεψαν με το έργο τους, δίνοντας «ονοματεπώνυμο» σε δύο από τα πιο αναγνωρίσιμα κτήρια του λιμανιού της.
Οι Αποθήκες 1 και 3, για χρόνια «ένα παλιό κτήριο στο λιμάνι», αποκτούν πλέον τα ονόματα των Γεώργιου Αλεξανδρή και Τριαντάφυλλου Αρβανιτίδη, ως ζωντανά σύμβολα της ιστορικής διαδρομής της πόλης και της προσφοράς τους από τη θέση του δημάρχου.
Η επιλογή να τιμηθούν εν ζωή, αποτελεί σύμφωνα με τον δήμαρχο της Αλεξανδρούπολης, Γιάννη Ζαμπούκη, αναγνώριση προς ανθρώπους που ακόμη εμπνέουν, δημιουργούν, προσφέρουν.
Η φράση «τίποτα πραγματικά σημαντικό δεν μένει στον χρόνο χωρίς όνομα» συμπυκνώνει τη φιλοσοφία πίσω από την απόφαση. Τα ονόματα δεν είναι μια τυπική πινακίδα στην είσοδο, αλλά πράξη αντι-λήθης, δίνουν ταυτότητα, πατρότητα και ρίζες.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και το γεγονός ότι οι Γεώργιος Αλεξανδρής και Τριαντάφυλλος Αρβανιτίδης τιμώνται εν ζωή, σε μια χώρα όπου συχνά η αναγνώριση έρχεται καθυστερημένα, «μετά θάνατον», η επιλογή αυτή στέλνει μήνυμα: ο σεβασμός, η αγάπη και η ευγνωμοσύνη πρέπει να εκφράζονται όταν ο άλλος μπορεί να τις ακούσει, να τις μοιραστεί με την οικογένεια και τους συμπολίτες του.
Ένα κτήριο που φέρει το όνομα ενός ανθρώπου που πρόσφερε στην πόλη, δεν μπορεί εύκολα να σβηστεί, να παραμεριστεί, να γκρεμιστεί αθόρυβα. Υπενθυμίζει, καθημερινά, ότι η πόλη δεν είναι απλώς δρόμοι και οικοδομές, αλλά διαδρομές ζωής, αποφάσεις, ευθύνη.
Έτσι, οι Αποθήκες 1 και 3 παύουν να ανήκουν μόνο στο λιμάνι και περνούν στη σφαίρα της συλλογικής μνήμης. Γίνονται αναφορά σε δημάρχους που σφράγισαν εποχές, σε επιλογές που άλλαξαν την όψη της πόλης. Γίνονται, με άλλα λόγια, κομμάτι της αφήγησης για την Αλεξανδρούπολη, μια αφήγηση που οι επόμενες γενιές θα μπορούν να ακολουθήσουν όχι μέσα από ξεχασμένα αρχεία, αλλά μέσα από τα ίδια τα κτήρια που στέκουν μπροστά τους.
