Η μεταβίβαση των 140 στρεμμάτων του Δήμου Αλεξανρούπολης στο Υπερταμείο ανοίγει έναν νέο κύκλο προσδοκιών για τη δημιουργία επιχειρηματικού πάρκου, όμως ο δρόμος μέχρι την υλοποίηση παραμένει μακρύς και γεμάτος προκλήσεις.
Η πρόσφατη νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών να μεταβιβάσει δύο σημαντικές εκτάσεις στην Αλεξανδρούπολη στο Υπερταμείο φέρνει και πάλι στο προσκήνιο τη συζήτηση για τη μετατροπή της πόλης σε εμπορευματικό κόμβο. Ωστόσο, για την τοπική κοινωνία και τους επαγγελματίες του κλάδου, η κίνηση αυτή αντιμετωπίζεται με συγκρατημένη αισιοδοξία. Παρά τη στρατηγική σημασία των ακινήτων, που μέχρι σήμερα λογίζονταν ως κοινοτικοί κλήροι, η ιστορία των μεγάλων project στην περιοχή διδάσκει ότι η απόσταση ανάμεσα στη δημοσίευση ενός ΦΕΚ και την τοποθέτηση του πρώτου θεμέλιου λίθου μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά μεγάλη.
Η θεωρητική υπεροχή των «φιλέτων» και τα ερωτηματικά της υλοποίησης
Είναι γεγονός ότι οι συγκεκριμένες εκτάσεις, συνολικής επιφάνειας 140 στρεμμάτων, διαθέτουν μια σπάνια γεωγραφική χωροθέτηση, ευρισκόμενες στην «καρδιά» της σύνδεσης λιμανιού και αεροδρομίου. Στα χαρτιά, η δημιουργία ενός Επιχειρηματικού Πάρκου εκεί φαντάζει ως η ιδανική λύση για την ανάπτυξη συνδυασμένων μεταφορών. Εντούτοις, η θεωρία της «χρυσής τομής» μεταξύ θάλασσας, αέρα, οδικών αξόνων και σιδηροδρόμου έχει διατυπωθεί επανειλημμένα στο παρελθόν χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα. Η μεταβίβαση της κυριότητας στο Ελληνικό Δημόσιο αποτελεί μεν ένα απαραίτητο γραφειοκρατικό βήμα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν εγγυάται την άμεση εισροή επενδυτικών κεφαλαίων ή την έναρξη εργασιών.
Από τον καθαρισμό των βαγονιών στην ουσιαστική αξιοποίηση
Μια πρώτη, ορατή αλλαγή στην περιοχή είναι η απομάκρυνση των παλαιών βαγονιών που για χρόνια «στοίχειωναν» την έξοδο της πόλης προς το αεροδρόμιο. Αν και ο καθαρισμός του χώρου προσδίδει μια αίσθηση κινητικότητας, παραμένει μια επιφανειακή παρέμβαση μπροστά στο μέγεθος του έργου που απαιτείται. Η δημιουργία υποδομών logistics υψηλών προδιαγραφών απαιτεί κάτι περισσότερο από άδειες εκτάσεις, απαιτεί ολοκληρωμένα δίκτυα, ενεργειακή υποστήριξη και, κυρίως, ένα σταθερό επενδυτικό ενδιαφέρον που θα πειστεί για τη βιωσιμότητα του εγχειρήματος.
Το βάρος των γεωπολιτικών συνθηκών και οι περιβαλλοντικοί περιορισμοί
Η αναβάθμιση του ρόλου της Αλεξανδρούπολης στον ενεργειακό και στρατιωτικό χάρτη λειτουργεί ως επιταχυντής, αλλά ταυτόχρονα προσθέτει και στρώματα πολυπλοκότητας. Η ανάγκη για επιχειρηματική ανάπτυξη πρέπει να ισορροπήσει με τους αυστηρούς περιβαλλοντικούς περιορισμούς, καθώς οι ζώνες NATURA 2000 που γειτνιάζουν με τις εκτάσεις θέτουν σαφή όρια στο τι μπορεί να κατασκευαστεί. Το Υπερταμείο φαίνεται να προσανατολίζεται στην αξιοποίηση ενός τμήματος 45 στρεμμάτων για να αποφύγει τις περιβαλλοντικές εμπλοκές, γεγονός που αυτομάτως μειώνει την κλίμακα του αρχικού σχεδιασμού. Άραγε θα καταφέρει αυτή η παρέμβαση να αποτελέσει τον πυρήνα μιας πραγματικής αλλαγής ή θα προστεθεί στη λίστα των ανεκπλήρωτων προσδοκιών για την ανάπτυξη του Έβρου; Μένει να το δούμε !
