Στο Χειμερινό Κύπελλο στο κολυμβητήριο της Αλεξανδρούπολης «Δημοσθένης Μιχαλεντζάκης», ο «ασημένιος» ολυμπιονίκης Απόστολος Χρήστου όχι μόνο φωτογραφήθηκε με μια μικρή κολυμβήτρια του ΝΟ Αλεξανδρούπολης, αλλά της πέρασε στο λαιμό το μετάλλιο που μόλις είχε κερδίσει στα 100μ. ύπτιο, επιβεβαιώνοντας πως οι πραγματικοί πρωταθλητές φαίνονται στον τρόπο που εμπνέουν την επόμενη γενιά.
Λίγο μετά την απονομή για τη νίκη του στα 100μ. ύπτιο, στο Χειμερινό Κύπελλο που φιλοξενήθηκε στην Αλεξανδρούπολη, ο Απόστολος Χρήστου δέχθηκε να φωτογραφηθεί με τη μικρή Ελένη, κολυμβήτρια του ΝΟΑ και εθελόντρια της διοργάνωσης.
Σύμφωνα με πληροφορίες από το thrakisports.gr , το κοριτσάκι τον πλησίασε δειλά για μια selfie, όμως ο κορυφαίος κολυμβητής είχε κάτι πολύ περισσότερο στο μυαλό του: «Θες μήπως και το μετάλλιο;» τη ρώτησε και, πριν καν προλάβει να αντιδράσει, της κρέμασε στο λαιμό το μετάλλιο που είχε κερδίσει λίγες ώρες νωρίτερα, αφήνοντάς την κυριολεκτικά άφωνη.
Η εικόνα της μικρής με το μετάλλιο του ολυμπιονίκη έγινε αμέσως θέμα συζήτησης στην πισίνα, με προπονητές και γονείς να μιλούν για μια κίνηση που αξίζει όσο… μια ολόκληρη προετοιμασία, γιατί χαρίζει σε ένα παιδί το πιο δυνατό κίνητρο να συνεχίσει.
Ο «θρύλος» της πισίνας που μοιράζει σκουφάκια και όνειρα
Μετά το ασημένιο μετάλλιο στα 200μ. ύπτιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού, ο Χρήστου έχει περάσει ήδη στη σφαίρα του «θρύλου» για την ελληνική κολύμβηση, όμως ο ίδιος επιλέγει να στέκεται στο ίδιο επίπεδο με τα παιδιά που τον θαυμάζουν.
Δεν είναι η πρώτη φορά που δείχνει αυτή την πλευρά του: στο εθνικό πρωτάθλημα στη Θεσσαλονίκη, ο συναθλητής του στον Ολυμπιακό, Απόστολος Παπαστάμος, αγωνίστηκε με σκουφάκι που έγραφε «Χρήστου», ενώ ο ίδιος έχει παραδεχτεί ότι ζητά συνεχώς από τους χορηγούς του περισσότερα σκουφάκια με το όνομά του, «για να μην αφήνω κανένα παιδί παραπονεμένο».
Από τα σκουφάκια μέχρι το μετάλλιο της Αλεξανδρούπολης, ο Απόστολος Χρήστου δείχνει ότι ο πραγματικός επαγγελματισμός στον αθλητισμό δεν είναι μόνο τα αποτελέσματα, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο ένας πρωταθλητής επιστρέφει στην αφετηρία, εκεί όπου ένα παιδί, με ένα σκουφάκι ή ένα μετάλλιο, μπορεί να βρει τη δική του διαδρομή προς την κορυφή.
