Η εκτίναξη στις τιμές των καυσίμων, οι πρώτες διεθνείς ανατιμήσεις και η ελληνική πραγματικότητα όπου μια πτήση εσωτερικού από την Αλεξανδρούπολη, κοστίζει συχνά όσο ένα ταξίδι στο εξωτερικό
Οι αυξήσεις στα αεροπορικά εισιτήρια δεν αποτελούν πλέον ένα μακρινό ενδεχόμενο, αλλά μια πραγματικότητα που διαμορφώνεται ήδη στη διεθνή αγορά.
Η νέα πολεμική κρίση στη Μέση Ανατολή, σε συνδυασμό με την εκτίναξη του κόστους των αεροπορικών καυσίμων και την απορρύθμιση βασικών εναέριων διαδρόμων, προκαλεί ντόμινο ανατιμήσεων στις αερομεταφορές.
Και αν σε πρώτη ανάγνωση αυτό μοιάζει με μια διεθνή εξέλιξη που αφορά κυρίως μακρινούς αερομεταφορείς και υπερατλαντικά δρομολόγια, στην πραγματικότητα οι επιπτώσεις αγγίζουν ήδη και την ελληνική περιφέρεια.
Για πόλεις όπως η Αλεξανδρούπολη, όπου η αεροπορική σύνδεση με την Αθήνα δεν είναι πολυτέλεια αλλά συχνά ανάγκη, η νέα διεθνής αναταραχή απειλεί να επιδεινώσει ένα ήδη οξύ πρόβλημα, το υψηλό κόστος μετακίνησης.
Καύσιμα από τα 90 στα 200 δολάρια: το παγκόσμιο σοκ που αλλάζει τις αερομεταφορές
Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλούνται διεθνείς αεροπορικές εταιρείες, η τιμή του αεροπορικού καυσίμου, η οποία πριν από την πρόσφατη κλιμάκωση κυμαινόταν περίπου στα 85 έως 90 δολάρια το βαρέλι, εκτινάχθηκε μέσα σε λίγες ημέρες ακόμη και στα 150 έως 200 δολάρια.
Η Qantas Airways, η SAS και η Air New Zealand ήταν από τις πρώτες που ανακοίνωσαν αναπροσαρμογές στις τιμές των εισιτηρίων τους, αποδίδοντας ευθέως την απόφαση στη ραγδαία αύξηση του κόστους των καυσίμων μετά τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.
Η εικόνα αυτή αποτυπώνει με σαφήνεια την πίεση που δέχεται ο κλάδος, καθώς τα καύσιμα αποτελούν το δεύτερο μεγαλύτερο λειτουργικό κόστος για μια αεροπορική εταιρεία μετά την εργασία, αντιστοιχώντας συνήθως στο 20% έως 25% των συνολικών λειτουργικών δαπανών.
Όταν, λοιπόν, αυτό το κόστος εκτινάσσεται σε τέτοιο βαθμό, η μετακύλισή του προς τον επιβάτη γίνεται σχεδόν αναπόφευκτη.
Σε μια αγορά ήδη επιβαρυμένη από πληθωριστικές πιέσεις, περιορισμένη διαθεσιμότητα αεροσκαφών και αυξημένο λειτουργικό κόστος, οι αυξήσεις στα αεροπορικά εισιτήρια αποκτούν πλέον χαρακτηριστικά δομικής πίεσης και όχι πρόσκαιρης αναστάτωσης.
Η αίσθηση αδικίας στην περιφέρεια γίνεται εντονότερη
Όταν ένας κάτοικος της Αλεξανδρούπολης βλέπει ότι μια πτήση περίπου μίας ώρας προς την Αθήνα μπορεί να κοστίζει όσο ή περισσότερο από ένα προγραμματισμένο ταξίδι στο εξωτερικό, η αίσθηση αδικίας είναι εύλογη.
Η περιφέρεια αισθάνεται συχνά ότι πληρώνει ακριβότερα την απόστασή της από το διοικητικό, οικονομικό και υγειονομικό κέντρο της χώρας. Και αν σε αυτήν την ήδη προβληματική βάση προστεθούν νέες αυξήσεις στα αεροπορικά εισιτήρια λόγω του διεθνούς κόστους καυσίμων, τότε το πρόβλημα παύει να είναι απλώς εμπορικό ή συγκυριακό.
Για την Αλεξανδρούπολη, όπως και για άλλες ακριτικές ή νησιωτικές περιοχές, η αεροπορική συνδεσιμότητα είναι κρίσιμο στοιχείο συνοχής. Δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά με όρους αγοράς, ειδικά όταν η αγορά παράγει τιμές που στην πράξη απομακρύνουν τον πολίτη από βασικές υπηρεσίες, ευκαιρίες και δικαιώματα.
Θα ξεχάσουμε τις διακοπές; Ο κίνδυνος για τον τουρισμό και την κοινωνική κινητικότητα
Το ερώτημα δεν είναι υπερβολικό. Αν οι αυξήσεις στα αεροπορικά εισιτήρια γενικευθούν και συνδυαστούν με τη συνολική ακρίβεια σε διαμονή, εστίαση και μετακινήσεις, τότε οι διακοπές κινδυνεύουν να γίνουν ξανά προνόμιο για λιγότερους.
Για μια τετραμελή οικογένεια από τη Θράκη, το κόστος των αεροπορικών μετακινήσεων μπορεί να αποδειχθεί απαγορευτικό πριν καν προστεθούν τα έξοδα διαμονής και διατροφής. Παράλληλα, ο εσωτερικός τουρισμός δέχεται πίεση, καθώς πολλές οικογένειες επανεξετάζουν το αν μπορούν να ταξιδέψουν, πότε και προς ποιον προορισμό.
