Ο πρώην στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ αναρωτιέται γιατί δεν τον καλούν τα τοπικά κανάλια. Η ανάρτηση για τη «δημοκρατία των ισχυρών» και η πολιτική επιβίωση μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Ο Σπύρος Δέδογλου επανήλθε στην επικαιρότητα, αυτή τη φορά όχι για κάποια πολιτική παρέμβαση ουσίας, αλλά για να εκφράσει το παράπονό του προς τα μέσα ενημέρωσης του Έβρου. Πέντε μήνες μετά την παραίτησή του από την Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Δέδογλου φαίνεται να αναπολεί τους προβολείς των τοπικών στούντιο. Με μια ανάρτηση που κινείται μεταξύ ειρωνείας και πολιτικής καταγγελίας, στηλιτεύει τη στάση των τοπικών ΜΜΕ, τα οποία, όπως λέει, «μάλλον δεν έμαθαν» την αποχώρησή του.
Η «ξαφνική κώφωση» και η τηλεοπτική πρόσκληση που δεν ήρθε
Στο στόχαστρο του κ. Δέδογλου μπήκαν τα κανάλια και τα sites της περιοχής, τα οποία κατηγορεί για επιλεκτική ενημέρωση. Ενώ ο ίδιος δηλώνει ότι έδωσε συνεντεύξεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στον Έβρο διαπιστώνει μια περίεργη «μούγκα». Το ερώτημα όμως που πλανάται στην πιάτσα είναι απλό. Γιατί να ασχοληθούν τα κανάλια; Η πολιτική είδηση της παραίτησης έχει ημερομηνία λήξης και ο τηλεοπτικός χρόνος δεν είναι «δώρο» για κάθε πικραμένο στέλεχος που αποχωρεί από το κόμμα του.
Η «Δημοκρατία των Ιδεών» και το πολιτικό rebranding
Ο Σπύρος Δέδογλου πάντως δεν πτοείται. Συνδέει τον «αποκλεισμό» του με τον αγώνα της Δημοκρατίας των Ιδεών κόντρα στα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Μιλά για τη γέννηση του «νέου» και την Πρωτοβουλία του Έβρου, ενώ προωθεί την κίνηση «Νέα Δημοκρατική Εποχή». Ωστόσο, η προσπάθειά του να παρουσιαστεί ως «κόκκινο πανί» για τους ισχυρούς ίσως είναι απλώς μια προσπάθεια πολιτικής επιβίωσης σε μια περίοδο που οι κομματικοί σωλήνες έχουν στερέψει.
Πολιτική pαρουσία ή ψηφιακό μανιφέστο;
Παρά τις βολές κατά των ΜΜΕ, ο κ. Δέδογλου ξεκαθαρίζει ότι συνεχίζει τη δράση του καταθέτοντας προτάσεις. Το αν αυτές οι προτάσεις αφορούν την κοινωνία ή αν είναι απλώς μια προσπάθεια να παραμείνει στο προσκήνιο, θα το δείξει ο χρόνος. Το σίγουρο είναι ότι τα ΜΜΕ του Έβρου, που ο ίδιος κατηγορεί, γνωρίζουν πολύ καλά πότε μια είδηση έχει «ζουμί» και πότε πρόκειται για προσωπική στρατηγική. Ο «χαμούλης» που επιδίωξε με την ανάρτησή του μάλλον πέτυχε τον στόχο του: να συζητηθεί ξανά το όνομά του, έστω και για τους λάθος λόγους.
