«Απαράδεκτη πρόκληση και προσπάθεια παραχάραξης της ιστορίας» καταγγέλλει η Τομεακή Επιτροπή Έβρου του ΚΚΕ, εξαπολύοντας πυρά κατά της δημοτικής αρχής στο Διδυμότειχο για την απόδοση τιμών σε διορισμένο αξιωματούχο της περιόδου 1941.
Μια εξαιρετικά σοβαρή πολιτική αντιπαράθεση, που αγγίζει τις πιο ευαίσθητες χορδές της ιστορικής μνήμης στον Έβρο, ξέσπασε τις τελευταίες ώρες με αφορμή την απόφαση του Δήμου Διδυμοτείχου να διοργανώσει εκδηλώσεις τιμής για τον πρώτο κατοχικό Νομάρχη του νομού όπως υποστηρίζει η Τομεακή Επιτροπή Έβρου του ΚΚΕ.
Με μια σκληρή και αναλυτική παρέμβασή της, εκφράζει τη δυσάρεστη έκπληξή της και καταλογίζει βαρύτατες ευθύνες στον Δήμαρχο Διδυμοτείχου, κατηγορώντας τον για συνειδητή προσπάθεια διαγραφής των εγκλημάτων της ναζιστικής κατοχής και του ρόλου των δωσίλογων συνεργατών τους από τη συλλογική συνείδηση των πολιτών.
Η καταγγελία για τον διορισμένο του 1941 και η ευθύνη της δημοτικής αρχής
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Τ.Ε. Έβρου του ΚΚΕ, η επιλογή του Δήμου Διδυμοτείχου να τιμήσει ένα πρόσωπο που διορίστηκε από την κυβέρνηση των δωσίλογων το 1941 αποτελεί προσβολή για τον πολύπαθο λαό της περιοχής. Η καταγγελία εστιάζει στο γεγονός ότι τέτοιες ενέργειες δεν είναι τυχαίες, αλλά εντάσσονται σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό που επιχειρεί να εξισώσει τους θύτες με τα θύματα. Η τοποθέτηση του ΚΚΕ είναι σαφής: η διοίκηση του Δήμου φαίνεται να αγνοεί ή να θέλει σκοπίμως να υποβαθμίσει τη δράση της Εθνικής Αντίστασης στον Έβρο, καθώς και τη θυσία εκείνων που πολέμησαν τους Γερμανούς και Βούλγαρους κατακτητές, οδηγώντας στην απελευθέρωση του Διδυμοτείχου στις 29 Αυγούστου 1944.
Το κείμενο της παρέμβασης προχωρά σε μια βαθύτερη πολιτική ανάλυση, συνδέοντας τις τοπικές εκδηλώσεις με μια γενικότερη τάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της αστικής τάξης για το «ξαναγράψιμο» της ιστορίας της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών. Η Τομεακή Επιτροπή Έβρου τονίζει ότι οι αγωνιστές της ΕΠΟΝ, του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, που έδωσαν τη ζωή τους μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ, δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να εξισώνονται με τις «υπηρεσίες» των συνεργατών του Γ’ Ράιχ. Η αναφορά στους 200 κομμουνιστές της Καισαριανής, ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνονται και έξι Εβρίτες από το Διδυμότειχο, το Σουφλί και την Αλεξανδρούπολη, προσδίδει μια ιδιαίτερη ηθική φόρτιση στην καταγγελία, υπενθυμίζοντας ότι η ελευθερία κερδήθηκε με αίμα και όχι με συμβιβασμούς με τον κατακτητή.
Η συλλογική μνήμη του Έβρου ως ανάχωμα στη λήθη
Για το ΚΚΕ, η ιστορία που γράφτηκε στα βουνά και τους κάμπους του Έβρου δεν παραχαράζεται, όση προσπάθεια κι αν καταβάλλουν οι απολογητές του συστήματος. Το Διδυμότειχο και τα χωριά του έχουν αποδείξει ιστορικά ότι γνωρίζουν ποιος στάθηκε στο πλευρό του λαού και ποιος υπηρέτησε τον εχθρό. Η παρέμβαση καταλήγει με το μήνυμα ότι η διεκδίκηση μιας καλύτερης κοινωνίας, για την οποία έδωσαν τη ζωή τους εκατοντάδες αγωνιστές, παραμένει ζωντανή και δεν μπορεί να αμαυρωθεί από εκδηλώσεις που επιχειρούν να αποκαταστήσουν στη μνήμη του λαού πρόσωπα που ταυτίστηκαν με τις πιο μαύρες σελίδες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
