Με νέα «υποσχετική» στο χέρι και δύο ακόμη μεγάλες προτάσεις, ο Αναστάσιος Δημοσχάκης επιχειρεί να επαναφέρει την κουβέντα για την Ορεστιάδα στο τραπέζι.
Η συζήτηση για το Εργοστάσιο Ζάχαρης στην Ορεστιάδα μοιάζει να έχει μπει στον αυτόματο πιλότο επανάληψης. Κάθε τόσο, ξεσκονίζεται από τα συρτάρια, βγαίνει στα social media, πακετάρεται με νέα υπομνήματα και δηλώσεις και… ελπίζει.
Αυτή τη φορά, αφορμή ήταν η επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή Έβρου, Αναστάσιου Δημοσχάκη, προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Κώστα Τσιάρα, με την οποία επανέφερε με θέρμη την πρόταση για την επαναλειτουργία του εργοστασίου της ΕΒΖ.
Η καλλιέργεια τεύτλων «ζει» – αλλά εργοστάσιο δεν… βράζει
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του ίδιου του βουλευτή, ο υπουργός απάντησε πως η καλλιέργεια τεύτλων εξακολουθεί να θεωρείται δυναμική και πως υπάρχουν συνδεδεμένες ενισχύσεις από ευρωπαϊκούς πόρους.
Άρα… “δεν πέθανε ακόμα”, όπως λέει και ο λαός. Το ερώτημα παραμένει: υπάρχει πράγματι επενδυτής; υπάρχει πολιτική βούληση; Γιατί αν τα λόγια αρκούσαν, το εργοστάσιο θα λειτουργούσε ήδη από το 2023 , όταν έγινε και η πρώτη σχετική αναφορά από τον ίδιο βουλευτή.
Δύο ακόμα προτάσεις στο τραπέζι
Ο κ. Δημοσχάκης έβαλε στο τραπέζι και δύο ακόμα «στρατηγικά χαρτιά»:
-
Χρηματιστήριο Αγροτικών Προϊόντων: Μια ιδέα που υπόσχεται σταθερότητα στις τιμές και διαφάνεια στην αγορά. Ο υπουργός, λέει, ήταν θετικός.
-
Κέντρο Logistics στον Λιμένα Αλεξανδρούπολης: Μια μεγάλη ιδέα με ακόμα μεγαλύτερα «αν» – εφόσον υπάρξει σύμπραξη συμμαχικών δυνάμεων και στρατηγικός σχεδιασμός.
Υπομνήματα κατατέθηκαν – Υποσχέσεις δόθηκαν
Ο βουλευτής παρέδωσε δύο ενημερωτικά υπομνήματα στον Υπουργό, ο οποίος φέρεται να δέχτηκε τις προτάσεις θετικά και να δεσμεύτηκε για μελλοντική συνέχεια.
Η συζήτηση, κατά δήλωσή του, έγινε σε «δημιουργικό κλίμα» και αναμένεται να συνεχιστεί. Μέχρι τότε όμως, το εργοστάσιο παραμένει κλειστό και το μόνο που συνεχίζει να λειτουργεί… είναι η συζήτηση.
Τι κρατάμε;
Ναι, είναι θετικό να υπάρχουν πιέσεις και πρωτοβουλίες.
Ναι, είναι ελπιδοφόρο να υπάρχουν θετικές απαντήσεις.
Όμως… ο κόσμος στην Ορεστιάδα δεν χρειάζεται άλλες «γλυκές υποσχέσεις».
Θέλει επενδυτή με σχέδιο, κράτος με ευθύνη και εργοστάσιο με φουγάρο.
Μέχρι τότε, κάθε ανακοίνωση μοιάζει λίγο με «ανακύκλωση» του ίδιου χαρτιού. Ίσως με περισσότερη ζάχαρη στο περιτύλιγμα.
