Τρεις δεκαετίες μετά τη δικαστική δικαίωση, οι απόγονοι των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας καταθέτουν εξώδικο στον Γιώργο Φλωρίδη, ζητώντας άδεια αναγκαστικής εκτέλεσης της απόφασης και κατάργηση του άρθρου 923 που «μπλοκάρει» τις γερμανικές οφειλές.
Έπειτα από τριάντα χρόνια δικαστικών αγώνων και 25 χρόνια από την αμετάκλητη απόφαση του Αρείου Πάγου, το ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων για τη σφαγή του Διστόμου επιστρέφει δυναμικά στο προσκήνιο, με τους κληρονόμους των επιζησάντων να επιδιώκουν αυτή τη φορά την άμεση εκτέλεση της ιστορικής απόφασης.
Η υπόθεση αφορά την καταδίκη του Γερμανικού Δημοσίου στην καταβολή αποζημιώσεων για τα εγκλήματα των ναζιστικών στρατευμάτων κατοχής, όπως αναγνωρίστηκε με την απόφαση 137/1997 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λειβαδιάς, η οποία επικυρώθηκε αμετάκλητα.
Η πληρεξούσια δικηγόρος δύο κληρονόμων κατέθεσε εξώδικη αίτηση προς τον υπουργό Δικαιοσύνης Γιώργο Φλωρίδη, ζητώντας να δοθεί επιτέλους η απαιτούμενη άδεια, βάσει του άρθρου 923 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, ώστε να προχωρήσει η αναγκαστική εκτέλεση κατά περιουσιακών στοιχείων του Γερμανικού Δημοσίου στην Ελλάδα.
Στο εξώδικο επισημαίνεται ότι, παρά την τελεσίδικη κρίση της ελληνικής Δικαιοσύνης, η Γερμανία δεν έχει καταβάλει ποτέ το οφειλόμενο ποσό, το οποίο στο μεταξύ έχει υπερδιπλασιαστεί λόγω τόκων υπερημερίας, ενώ φέρεται να έχει προβεί σε κινήσεις προστασίας ή εκποίησης περιουσιακών της στοιχείων.
Κεντρικό σημείο της νομικής αντιπαράθεσης αποτελεί το ίδιο το άρθρο 923 ΚΠολΔ, που προβλέπει πως για την εκτέλεση αποφάσεων κατά αλλοδαπού Δημοσίου απαιτείται ειδική άδεια του Έλληνα υπουργού Δικαιοσύνης.
Οι κληρονόμοι δεν ζητούν μόνο την άμεση χορήγηση αυτής της άδειας, αλλά και την κατάργηση της διάταξης, την οποία θεωρούν τροχοπέδη στην ουσιαστική δικαίωση των θυμάτων πολεμικών εγκλημάτων και εμπόδιο στην εφαρμογή αποφάσεων που έχουν ήδη κριθεί από τα ανώτατα δικαστήρια.
