Τα τελευταία ζωντανά μιας ιστορικής φυλής στον Νομό Θεσσαλονίκης οδηγούνται στη σφαγή λόγω ευλογιάς των αιγοπροβάτων, ενώ ο ιδιοκτήτης τους καταρρέει συναισθηματικά και σωματικά, μεταφερόμενος στο νοσοκομείο Γιαννιτσών.
Στο Μικρό Μοναστήρι Θεσσαλονίκης, ένα δράμα εκτυλίσσεται σιωπηλά πίσω από τις πόρτες μιας κτηνοτροφικής οικογένειας. Τα τελευταία 450 πρόβατα της ιστορικής φυλής Ρουμλουκιού στον νομό Θεσσαλονίκης έχουν κριθεί καταδικαστέα, θα θανατωθούν λόγω ευλογιάς των αιγοπροβάτων, στο πλαίσιο των μέτρων που λαμβάνονται για τον έλεγχο της νόσου στη χώρα. Ο κτηνοτρόφος, Κωνσταντίνος Θεοφίλου, μην αντέχοντας την ένταση των τελευταίων ημερών, κατέρρευσε και μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο Γιαννιτσών με συμπτώματα εγκεφαλικού, όπου και νοσηλεύεται.
Η κόρη του, Δέσποινα, περιγράφει μια νύχτα αγωνίας. Ο πατέρας της, βλέποντας ξανά και ξανά το βίντεο όπου αποχαιρετά με δάκρυα τα ζώα που μεγάλωνε για δεκαετίες, ξέσπασε σε κλάμα, ξάπλωσε να ηρεμήσει και λίγο αργότερα βρέθηκε σε ημιλιπόθυμη κατάσταση, με το βλέμμα παγωμένο και το σώμα να αντιδρά. «Ο μπαμπάς παθαίνει εγκεφαλικό», φώναξε η μητέρα, πριν η οικογένεια τον μεταφέρει άρον άρον στο νοσοκομείο. Στο πλευρό του βρίσκεται η κόρη του, νοσηλεύτρια, που επιβεβαιώνει ότι η κατάσταση έχει σταθεροποιηθεί, χωρίς όμως να σβήνει η αγωνία.
Το κοπάδι που “κρατάει ανοιχτό” τον φάκελο της Κεντρικής Μακεδονίας
Το κοπάδι της οικογένειας δεν είναι απλώς μια εκτροφή. Είναι το τελευταίο θετικό κρούσμα ευλογιάς στον Νομό Θεσσαλονίκης και, όπως εξηγεί η Δέσποινα, «κρατάει ανοιχτό τον φάκελο της Κεντρικής Μακεδονίας», εμποδίζοντας την ολοκλήρωση των διαδικασιών αποζημίωσης για τους υπόλοιπους κτηνοτρόφους της περιοχής. Παρότι έχουν περάσει περίπου δύο μήνες από τότε που νόσησαν τα ζώα και σύμφωνα με την οικογένεια– το κοπάδι εμφανίζεται πλέον υγιές, οι αρμόδιες υπηρεσίες επιμένουν στη θανατώση του, αρνούμενες, όπως καταγγέλλουν, να λάβουν νέο δείγμα για επανέλεγχο.
Η οικογένεια Θεοφίλου δηλώνει πως ήδη έχασε αρκετά ζώα από τη νόσο, ενώ τα υπόλοιπα αντέδρασαν θετικά και επανήλθαν, γεγονός που κατά την άποψή τους καθιστά «άδικο και αχρείαστο» τον μαζικό αφανισμό μιας φυλής που κουβαλά γενετικό και ιστορικό φορτίο δεκαετιών. Την ίδια ώρα, κτηνοτρόφοι ακόμη και από το Κιλκίς φέρονται να κατέθεσαν καταγγελίες για το ότι το συγκεκριμένο κοπάδι δεν έχει θανατωθεί ακόμη, επιμένοντας στον πλήρη καθαρισμό των εστιών.
«Σαν να μας σκοτώνουν τα παιδιά μας» – Η οδύνη πίσω από τους αριθμούς
Στο αρχικό βίντεο που συγκλόνισε το πανελλήνιο, ο Κωνσταντίνος Θεοφίλου εμφανιζόταν να αποχαιρετά τα ζώα του με λυγμούς, περιγράφοντας τη θανάτωση των 450 προβάτων ως μια προσωπική σφαγή: «Είναι σαν να μας σκοτώνουν τα παιδιά μας ένα-ένα μπροστά μας». Για την οικογένεια, τα πρόβατα της Ρουμλουκιού δεν ήταν απλά παραγωγικές μονάδες. Τα παιδιά μεγάλωσαν δίπλα τους, τάισαν νεογέννητα αρνιά με μπιμπερό, τα αντιμετώπισαν ως μέλη της οικογένειας, ως κληρονομιά από γενιά σε γενιά.
Με την απόφαση θανάτωσης, δεν χάνεται μόνο ένα κοπάδι, αλλά και η ιστορική φυλή Ρουμλουκιού, που κινδυνεύει να εξαφανιστεί από τον Νομό Θεσσαλονίκης. Η υπόθεση φωτίζει με τον πιο σκληρό τρόπο το τίμημα των υγειονομικών μέτρων για την ευλογιά των αιγοπροβάτων: χιλιάδες ζώα θανατώνονται σε όλη τη χώρα για να αναχαιτιστεί μια νόσος που πλήττει σκληρά την κτηνοτροφία, χωρίς όμως να μεταδίδεται στον άνθρωπο.
Μια οικογένεια απέναντι στο σύστημα – και μια χώρα που παρακολουθεί
Η υπόθεση της φάρμας Θεοφίλου δεν είναι απλώς μια ακόμη γραμμή σε δελτίο κρουσμάτων. Είναι η συμπύκνωση της αγωνίας ενός ολόκληρου κλάδου που παλεύει ανάμεσα στην υποχρέωση για υγειονομική προστασία και στην ανάγκη να διασωθούν η αξιοπρέπεια, η παράδοση και η επιβίωση των ανθρώπων της γης. Η εικόνα ενός κτηνοτρόφου που καταρρέει βλέποντας το βίντεο με τα ίδια του τα ζώα, πριν μεταφερθεί με συμπτώματα εγκεφαλικού στο νοσοκομείο, είναι το ανθρώπινο πρόσωπο πίσω από τους αριθμούς.
Την ώρα που οι αρχές ζητούν εγρήγορση, άμεση δήλωση ύποπτων περιστατικών και αυστηρή τήρηση των μέτρων, οι κτηνοτρόφοι απαιτούν διαφάνεια, επιστημονική τεκμηρίωση και δίκαιες αποζημιώσεις. Ανάμεσα σε εγκυκλίους, πρωτόκολλα και κτηνιατρικές γνωματεύσεις, η φωνή του Κωνσταντίνου Θεοφίλου και της οικογένειάς του ξεχωρίζει ως μια κραυγή: για τα ζώα τους, για την υγεία του πατέρα, για μια ολόκληρη Ελλάδα της υπαίθρου που νιώθει ότι πληρώνει δυσανάλογα το κόστος μιας κρίσης.
