Με απόλυτη συναίνεση και ευλογία Πατριάρχη, βρέθηκε προσωρινή στέγη για τη Σχολή – ξεκινά η ενίσχυση του ιστορικού κτιρίου για να αντιμετωπιστεί ο κίνδυνος σεισμού, ενώ η μνήμη και η εκπαίδευση των Ελλήνων στοχεύει στο μέλλον.
Μια σημαντική και ιστορική εξέλιξη ολοκληρώθηκε για την Πατριαρχική Μεγάλη του Γένους Σχολή, το αρχαιότερο εκπαιδευτικό ίδρυμα με συνεχή λειτουργία στον ελληνικό κόσμο, στην Κωνσταντινούπολη. Με την έγκριση, τη συνεργασία και την ευλογία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, βρέθηκε λύση για την προσωρινή μετεγκατάσταση της Σχολής ώστε να εκτελεστούν ασφαλείς εργασίες ενίσχυσης του ιστορικού κτηρίου στο Φανάρι.
Για μια περίοδο τρεις (3) ετών, η Σχολή θα στεγαστεί στους χώρους του παλαιού δημοτικού σχολείου της Κοινότητας Ταταούλων, σε ένα κτήριο που παρέμενε κενό λόγω έλλειψης μαθητών, αλλά τώρα παίρνει πνοή ζωής ως «δεύτερο σπίτι» για την εκπαίδευση και τη συνέχιση της πνευματικής παράδοσης.
Η ανάγκη για την προσωρινή μεταφορά της Σχολής προέκυψε μετά από τεχνικές μελέτες, οι οποίες κατέδειξαν πως το ιστορικό κτήριο της Πατριαρχικής Σχολής, που στέκεται πάνω από τον Κεράτιο Κόλπο από το 1881, χρήζει ενίσχυσης στατικότητας για να ανταπεξέλθει σε πιθανό μεγάλο σεισμό και να συνεχίσει ασφαλώς τη λειτουργία του.
Για το λόγο αυτό:
- Θα γίνουν εργασίες ενίσχυσης και αποκατάστασης χωρίς να εκτίθενται καθηγητές, μαθητές και προσωπικό σε κινδύνους.
- Η μεταβατική λύση επιλέχθηκε μέσα από διαλεκτική συνεργασία μεταξύ της Σχολής και της Κοινότητας Ταταούλων.
- Το έργο φέρει την ευλογία και αντίστοιχη θεσμική υποστήριξη, σηματοδοτώντας αίσιο συντονισμό μεταξύ εκπαιδευτικής παράδοσης και κοινοτικής πολιτιστικής κληρονομιάς.
Η διοίκηση της Πατριαρχικής Σχολής, υπό την καθοδήγηση του διευθυντή Δημήτρη Ζώτου, και η Εκκλησιαστική Επιτροπή της Κοινότητας Ταταούλων, υπό την προεδρία του Γιώργου Θεοδωρίδη, κατέληξαν οργανωμένα στη συμφωνία για την προσεχή μεταβατική στέγαση.
Ο ίδιος ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος συνεχάρη τα μέλη και τις δύο πλευρές για την επιτυχή έκβαση της συμφωνίας, δίνοντας την επίσημη ευλογία του για τη συνέχεια της προσπάθειας. Αναγνώρισε έτσι τη μεγάλη ιστορική και πνευματική αξία της σχολικής λειτουργίας και τη σημασία του να εξασφαλιστεί η ασφάλεια και η συνέχεια της εκπαίδευσης στο Φανάρι.
Το επιβλητικό κτήριο της Σχολής, χτισμένο στα τέλη του 19ου αιώνα σε σχέδια του αρχιτέκτονα Κωνσταντίνου Δημάδη, αποτελεί σύμβολο του ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης. Η ιστορία του χάνεται σχεδόν επτά αιώνες πίσω, καθώς η ίδρυση της Σχολής συνδέεται άμεσα με την Οικουμενική Πατριαρχία και τον Πατριάρχη Γεννάδιο Σχολάριο, μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453.
Η μεταβατική φιλοξενία στην κοινότητα των Ταταούλων δεν αποτελεί μόνο λύση ανάγκης, αλλά και μια υπενθύμιση της δύναμης των κοινοτικών δεσμών, της αλληλεγγύης και της πρόνοιας που χαρακτηρίζουν τον ελληνισμό εκτός συνόρων.
