Πρωί, επί της Ιωακείμ Καβύρη στην Αλεξανδρούπολη, ένα ζευγάρι παπούτσια “αιωρείται” πάνω από την πόλη. Κυριολεκτικά.
Ένα από αυτά τα μικρά, περίεργα, καθημερινά φαινόμενα που τραβούν το βλέμμα, σταματούν το βήμα και γεννούν ερωτήσεις. Τι δουλειά έχουν δύο δεμένα παπούτσια πάνω σε ένα καλώδιο ρεύματος; Τυχαίο; Παιχνίδι; Κάτι πιο σκοτεινό;
Τι σημαίνουν παπούτσια σε καλώδια διεθνώς;
Αν και στην Ελλάδα το φαινόμενο δεν είναι τόσο διαδεδομένο, σε πολλές χώρες του κόσμου τα “hanging shoes” έχουν ιδιαίτερους συμβολισμούς και όχι πάντα αθώους.
Σε κάποιες περιπτώσεις συμβολίζουν το τέλος μιας εποχής – μια φιλία, ένα σχολείο, μια στρατιωτική θητεία.
Άλλες φορές λειτουργούν ως σημάδια περιοχής: σήμα για «πιάτσα» ναρκωτικών, συμμορίες ή παραβατικότητα (σε αστικές περιοχές όπως το Λος Άντζελες ή το Λονδίνο).
Για κάποιους είναι αστεία πράξη ή “ritual” ενηλικίωσης – κάποιος “πετάει” τα παπούτσια του για να δηλώσει ότι αφήνει πίσω του μια περίοδο ζωής.
Υπάρχουν και εκείνοι που απλώς το κάνουν για την πλάκα ή για viral φωτογραφία.
Και στην Αλεξανδρούπολη;
Η εικόνα από την Ιωακείμ Καβύρη μοιάζει να ανήκει σε αυτή την γκρίζα περιοχή ανάμεσα στο αστείο και στο αινιγματικό. Δεν υπάρχουν εμφανείς ενδείξεις παραβατικότητας. Όμως, παρόλα αυτά η εικόνα τραβά το βλέμμα και ο καθένας προσπαθεί να δώσει τη δική του ερμηνεία.
Μήπως είναι ένδειξη φθοράς του αστικού ιστού;
Μήπως είναι μια κραυγή για προσοχή;
Μήπως είναι απλώς κάποιος πιτσιρικάς που ήθελε να “αφήσει το σημάδι του”;
Ή μήπως… μια πόλη που μιλάει σιωπηλά;
Ο αστικός σουρεαλισμός της καθημερινότητας
Η Αλεξανδρούπολη αλλάζει, και μαζί της αλλάζει και η μικροκουλτούρα των δρόμων. Αυτό το ζευγάρι παπούτσια είναι ίσως ένα τυχαίο περιστατικό ή ίσως μια μικρή “ρωγμή” στην κανονικότητα. Μια υπενθύμιση ότι ο δημόσιος χώρος δεν είναι ποτέ “ουδέτερος”.
