Μαύρος καπνός, λευκές σελίδες στις έρευνες – Όταν οι μονάδες ανακύκλωσης καίγονται ξανά και ξανά, αλλά κανείς δεν λογοδοτεί.
Το ημερολόγιο γράφει 2025. Η Ελλάδα φλέγεται , όχι μόνο στα δάση, αλλά και μέσα στις ίδιες της τις εγκαταστάσεις ανακύκλωσης. Πυρκαγιές με τοξικό καπνό, προειδοποιητικά μηνύματα από το 112 και αγανάκτηση από πολίτες και εργαζομένους: η εικόνα επαναλαμβάνεται. Τυχαίο; Δύσκολο να το πιστέψει κανείς.
Από τη Σίνδο και τον Ασπρόπυργο στην Αλεξανδρούπολη
Μόλις σε ένα δεκαπενθήμερο, τέσσερις μονάδες ανακύκλωσης τυλίχθηκαν στις φλόγες:
-
Σίνδος, Θεσσαλονίκη (11 & 14 Ιουλίου): Δύο φωτιές σε εργοστάσια ανακύκλωσης, με τεράστιο όγκο καύσιμων υλικών (παλέτες, λάστιχα, πλαστικά). Πυροσβεστική και Πολιτική Προστασία σε συναγερμό.
-
Αλεξανδρούπολη (13 Ιουλίου): Πύρινη κόλαση σε υπαίθριο χώρο συγκέντρωσης ανακυκλώσιμων. Τοξικός καπνός και μήνυμα 112 στους κατοίκους.
-
Ασπρόπυργος (16 Ιανουαρίου): Παρόμοιο σενάριο, με φωτιά σε αποθηκευμένο πλαστικό και χαρτί.
Δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά. Το προηγούμενο διάστημα, πυρκαγιές σε μονάδες ανακύκλωσης καταγράφηκαν σε Λάρισα, Κορωπί, Βόλο και Ομορφοχώρι.
Διαβάστε επίσης: Η Αμφιτρίτη φλέγεται – Τοξικός εφιάλτης στην Αλεξανδρούπολη
Παρόμοια σενάρια, ίδια μοτίβα
Οι περισσότερες εγκαταστάσεις είναι υπαίθριες ή ημιυπαίθριες. Τα υλικά , πλαστικά, ξύλα, λάστιχα, είναι εξαιρετικά εύφλεκτα. Οι πυρκαγιές εκδηλώνονται καλοκαίρι, νύχτα ή πολύ νωρίς το πρωί, ή σε ανύποπτο χρόνο, όταν δεν υπάρχει επιτήρηση.
Οι αιτίες, σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις, παραμένουν «υπό διερεύνηση». Ωστόσο, τα σενάρια είναι συγκεκριμένα, από αυτανάφλεξη αποβλήτων και τεχνικές αστοχίες, μέχρι σκόπιμο εμπρησμό.
Και εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα.
Τι (δεν) κάνει η Πολιτεία
Η Πυροσβεστική ανταποκρίνεται άμεσα, η Πολιτική Προστασία στέλνει 112. Ωστόσο, η ευθύνη δεν σταματά εκεί. Το Υπουργείο Περιβάλλοντος δεν έχει προβεί σε δηλώσεις. Δεν έχουν ανακοινωθεί πορίσματα, ποινικές διώξεις ή πρόστιμα. Καμία ενημέρωση για ελέγχους ή νέα μέτρα πρόληψης.
Οι πολίτες νιώθουν εκτεθειμένοι. Οργίζονται, διαμαρτύρονται, αλλά δεν ακούγονται.
Διαβάστε ακόμα: Ανησυχία στην Αλεξανδρούπολη: Τι δείχνουν οι μετρήσεις μετά τη φωτιά στη μονάδα ανακύκλωσης και τι φοβούνται οι κάτοικοι
Η Πολιτεία οφείλει και δεν το κάνει
Δεν φτάνει μόνο η επέμβαση της Πυροσβεστικής ή τα προειδοποιητικά 112. Η Πολιτεία οφείλει να παρέμβει θεσμικά και κατασταλτικά. Δεν μπορεί τέτοιου είδους περιστατικά να «σβήνουν» χωρίς πορίσματα, χωρίς συνέπειες, χωρίς ποινικές ευθύνες.
Η παρέμβαση Εισαγγελέα πρέπει να είναι άμεση. Πρέπει να γίνει έρευνα σε βάθος, να αποδοθούν ευθύνες, να δημοσιοποιηθούν τα αποτελέσματα.
Ο πολίτης σήμερα νιώθει εντελώς ανοχύρωτος. Εγκλωβισμένος στο ίδιο του το σπίτι, μέσα στον καύσωνα, με 40 βαθμούς και κλειστά παράθυρα για να μην εισέλθει τοξικός καπνός. Δεν μπορεί να ανασάνει καθαρό αέρα.
Και πληρώνει…όχι μόνο με την υγεία του, αλλά και οικονομικά. Οι φωτιές αυτές κοστίζουν εκατομμύρια. Επιστρατεύονται εναέρια μέσα, επίγεια συνεργεία, κρατικός μηχανισμός σε πλήρη κινητοποίηση για ημέρες και στο τέλος;
Δεν ξέρουμε τι έφταιξε και ποιος φταίει.
Αυτό δεν είναι κράτος δικαίου. Είναι μία μαύρη τρύπα ευθυνών και συνενοχής και όσο δεν κλείνει, θα συνεχίσει να καταπίνει εμπιστοσύνη, δημόσιο χρήμα και την ίδια μας την υγεία.
Η σκιά του δόλου και της συγκάλυψης
Το γεγονός ότι φωτιές εκδηλώνονται στις ίδιες επιχειρήσεις ξανά και ξανά, χωρίς ποτέ να δίνονται εξηγήσεις, ενισχύει την καχυποψία και τα ερωτήματα αναφορικά με το αν υπάρχει δόλος; Επιχειρήσεις «ξεφορτώνονται» υλικά μέσω φωτιάς αντί για ακριβή επεξεργασία; Γιατί δεν υπάρχουν ασφαλιστικές ρήτρες, πρόστιμα, δημόσιες λίστες ελέγχων;
Τι ζητούν πολίτες και εργαζόμενοι
Η ανακύκλωση στην Ελλάδα δεν μπορεί να λειτουργεί σαν χωματερή με σπίθες. Χρειάζεται εποπτεία, τεχνογνωσία, νομοθεσία και πάνω απ’ όλα πολιτική βούληση.
Το συμπέρασμα είναι απλό και οδυνηρό
Η επαναλαμβανόμενη συχνότητα πυρκαγιών δεν αφήνει πολλά περιθώρια αμφιβολίας, είτε υπάρχει σκόπιμη εγκληματική αμέλεια, είτε σιωπηρή ανοχή από την Πολιτεία.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίζει να «καίει» την ίδια της την οικολογική συνείδηση, επειδή κάποιοι κάνουν τα στραβά μάτια.
