Μια εξοχική κατοικία γεμάτη αστικούς μύθους, οικογενειακές ιστορίες και Αλεξανδρουπολίτικη φαντασία ρημάζει στα όρια της πόλης, ενώ τα φρέσκα χώματα δίπλα της γεννούν φόβους ότι η πρώτη βίλα της Αλεξανδρούπολης ετοιμάζεται να χαθεί για πάντα.
Μια εξοχική κατοικία γεμάτη αστικούς μύθους, οικογενειακές ιστορίες και Αλεξανδρουπολίτικη φαντασία ρημάζει σιωπηλά στην είσοδο της πόλης, ενώ τα φρέσκα χώματα δίπλα της κάνουν πολλούς να φοβούνται ότι η πρώτη βίλα της Αλεξανδρούπολης είναι ένα βήμα πριν χαθεί για πάντα.
Από το αμπέλι του παππού, στην πρώτη βίλα της πόλης
Οι γονείς της Ευριδίκης Γιαννούτσου, ποζάρουν χαμογελαστοί μπροστά στο αμπέλι και την εξοχική κατοικία του παππού της, Ναπολέοντα Πατσούκα. Ένα σπίτι χτισμένο τότε που η νεαρή Αλεξανδρούπολη έκανε τα πρώτα της αστικά βήματα και οι εύπορες οικογένειες ονειρεύονταν “βίλες” έξω από το κέντρο, ανάμεσα σε κήπους, άμπελια και χωράφια.
Το διώροφο κτίσμα με την ταράτσα, τα σιδερένια κιγκλιδώματα και τις κληματαριές, ήταν σύμβολο εποχής. Εκεί γράφτηκαν οικογενειακές ιστορίες, καλοκαίρια με τραπέζια στην αυλή, γάμοι, βαφτίσια, αλλά και οι πρώτες “τρομακτικές ιστορίες” που ψιθυρίζονταν από παιδιά και εφήβους σε μια πόλη που μεγάλωναν μαζί με τους μύθους της.
Αστικοί μύθοι, τρομακτικές ιστορίες και μια βίλα που “στοιχειώνει” μνήμες
Με τα χρόνια, η βίλα του Πατσούκα έγινε κάτι παραπάνω από ένα κτίριο, έγινε αστικός μύθος. Άλλοι μιλούσαν για “στοιχειωμένο σπίτι”, άλλοι για περίεργες ιστορίες …
Από την αστική κομψότητα στην εγκατάλειψη
Οι σημερινές εικόνες από το κτίριο κόβουν την ανάσα, σπασμένα σκαλιά, ρωγμές στους τοίχους, παράθυρα ξεκρέμαστα, σίδερα σκουριασμένα, χορτάρια να καταπίνουν ό,τι απέμεινε από τον άλλοτε περιποιημένο κήπο. Εκεί που κάποτε δέσποζαν κληματαριές και ανθισμένοι θάμνοι, τώρα απλώνονται μπάζα, σωροί από χώματα και σημάδια ότι “κάτι ετοιμάζεται”.
Κανείς δεν ξέρει με βεβαιότητα τι θα γίνει, θα σωθεί, θα χαρακτηριστεί, θα αναστηλωθεί ή θα γκρεμιστεί σιωπηλά ένα πρωινό, όπως τόσα άλλα ιστορικά κτίρια στην πόλη; Το μόνο σίγουρο είναι ότι η βίλα του Πατσούκα στέκει σήμερα σαν φάντασμα μιας εποχής που δεν θέλει να ξεχάσει η πόλη.
