Πώς ένα μοναστήρι στην Αλεξανδρούπολη έγινε τόπος ανάστασης για τον ανιψιό του ηθοποιού – «Σήκωσαν τα χέρια ψηλά οι γιατροί»
Σε μια εξομολόγηση που συγκλονίζει, ο ηθοποιός Χρήστος Φωτίδης μοιράστηκε μια αληθινή εμπειρία πίστης και ελπίδας, αποκαλύπτοντας ένα θαύμα που σημάδεψε για πάντα τη ζωή του ίδιου και της οικογένειάς του.
Όπως ανέφερε, ο ανιψιός του παιδί με αυτοάνοσο νόσημα νευρολογικής φύσης, είχε χαρακτηριστεί από τους γιατρούς ως «μη αναστρέψιμη περίπτωση». Δεν περπατούσε, δεν μιλούσε, δεν χαμογελούσε. Η οικογένεια είχε βυθιστεί στην απόγνωση, μέχρι που η πίστη έγινε η μόνη ελπίδα.
Στην Αλεξανδρούπολη, μέσα σε ένα μοναστήρι και με τη μεσολάβηση ενός απλού ιερέα, ήρθε η ανατροπή. «Περάστε το απόγευμα, περνάει ο Άγιος Παΐσιος», είπε ο παπάς. Λίγες ώρες αργότερα, με «εντολή» να σταματήσουν τα φάρμακα, το παιδί άρχισε να… ανασταίνεται, να τρώει, να μιλά, να κινείται.
Οι γιατροί σήκωσαν τα χέρια ψηλά. «Δεν έχουμε εξήγηση», ήταν η απάντησή τους.
Μια δεύτερη ιστορία – Μια προσευχή που έφερε βροχή
Ο Χρήστος Φωτίδης μετέφερε και μια δεύτερη μαρτυρία, πυρκαγιά στο Άγιο Όρος, κατακαλόκαιρο. Τα εναέρια μέσα αποτυγχάνουν. Ο Άγιος Παΐσιος κατεβαίνει από τη σκήτη, σηκώνει τα χέρια και φωνάζει στον ουρανό: «Κύριε, καιγόμαστε». Και τότε ξεσπά καταρρακτώδης βροχή, με καταγάλανο ουρανό και ήλιο, χωρίς κανένα σύννεφο.
«Ο Μανουσάκης δεν ήθελε να φύγει ποτέ από εκεί. Είπε, εδώ γίνονται θαύματα, μένω», κατέληξε ο ηθοποιός.

Μία Απάντηση
Έλεος. Τι βλακειες διαβαζουμε.