Σε Επανομή, Προμαχώνα, Μάλγαρα, Χαλκίδα και Πάτρα, οι αγρότες κλιμακώνουν με συνεχείς αποκλεισμούς, αλλά 18 μπλόκα και 4 αγροτικοί σύλλογοι καλούν σε κοινή κάθοδο και ουσιαστικό διάλογο με την κυβέρνηση, επιμένοντας ότι «σε αυτόν τον αγώνα δεν περισσεύει κανείς», ενώ την ίδια ώρα ο γνωστός ορυζοπαραγωγός Γιώργος Μπότας καταγγέλλει ότι έμαθε από sites πως κατηγορείται για «αγροτεμάχια-φαντάσματα» και βλέπει τη ζωή του να παγώνει με δεσμευμένους λογαριασμούς.
18 μπλόκα λένε «ναι» στον διάλογο – χωρίς να σπάσει το μέτωπο
Στην Επανομή Θεσσαλονίκης, εκπρόσωποι 14 μπλόκων και 4 αγροτικών συλλόγων κατέληξαν σε κοινό κείμενο, ζητούν άμεσο, ουσιαστικό διάλογο με την κυβέρνηση για τα κρίσιμα ζητήματα της γεωργίας και της κτηνοτροφίας, με ορίζοντα την επόμενη εβδομάδα και πριν από την πανελλαδική σύσκεψη. Τονίζουν ότι η κατάσταση δεν αφορά μόνο τους αγρότες, αλλά «μια ολόκληρη κοινωνία» που βλέπει το αγροτικό εισόδημα να καταρρέει, και καλούν όλα τα υπόλοιπα μπλόκα σε «κοινή κάθοδο και συμπόρευση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων».
Ξεκαθαρίζουν, όμως, πως δεν πρόκειται για διάσπαση του ενιαίου αγροτικού μετώπου, μιλούν για πρωτοβουλία ορισμού «συνθηκών έναρξης διαλόγου», «μακριά από σκοπιμότητες και μεθοδεύσεις», όπως καταγγέλλουν ότι επιχειρεί η κυβέρνηση στοχοποιώντας «γνήσιους αγρότες συναδέλφους». Το μήνυμα είναι διπλό, ούτε τυφλή σύγκρουση χωρίς διέξοδο, ούτε προσχηματική συνάντηση για φωτογραφίες.
Άλλα μπλόκα σκληραίνουν: Νίκαια, Μάλγαρα, Προμαχώνας, Χαλκίδα, Πάτρα
Στη Νίκαια Λάρισας, αγρότες δηλώνουν ότι «δεν έχουν ικανοποιηθεί τα αιτήματά μας», υποστηρίζοντας ότι τα κυβερνητικά «νούμερα» δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα και ότι τα βασικά αιτήματα είναι 14 και όχι 27, όπως αναφέρει η κυβέρνηση. Επιμένουν ότι δεν θα μπουν σε «προσχηματικό διάλογο» αν δεν φανεί πραγματική διάθεση να σκύψει η Πολιτεία πάνω από το κόστος παραγωγής, τη φορολογία και τις αποζημιώσεις.
Στα διόδια των Μαλγάρων, το ρεύμα εξόδου προς Αθήνα έχει κλείσει επ’ αόριστον, με την κίνηση να διοχετεύεται μέσω Χαλάστρας, ενώ το ρεύμα προς Θεσσαλονίκη ετοιμάζεται για συμβολικό κλείσιμο τη Δευτέρα, πριν ανοίξει ξανά και στα δύο ρεύματα την Τρίτη για την επιστροφή των εκδρομέων.
Στον Προμαχώνα, τα δύο ρεύματα στο τελωνείο είναι κλειστά για φορτηγά, με ουρές άνω των 15 χλμ. στη βουλγαρική πλευρά, ενώ η διέλευση θα ανοίξει μόνο παραμονή και ανήμερα Πρωτοχρονιάς. Στη Χαλκίδα έκλεισε η υψηλή γέφυρα μέχρι τις 20:00, και στην Πάτρα αγρότες και κτηνοτρόφοι απέκλεισαν ξανά τον κόμβο της Εγλυκάδας, εκτρέποντας την κίνηση μέσα από το τοπικό δίκτυο, αφού είχαν κάνει «παύση» για τα Χριστούγεννα.
Το «ελληνικό FBI» και ο Γιώργος Μπότας
Σε αυτό το φόντο, οι καταγγελίες του Γιώργου Μπότα, ορυζοπαραγωγού και γενικού γραμματέα του Αγροτικού Συνεταιρισμού Χαλάστρας, ρίχνουν λάδι στη φωτιά. Ο ίδιος περιγράφει ότι ανακάλυψε τυχαία πως οι τραπεζικοί λογαριασμοί του είχαν δεσμευθεί, χωρίς καμία επίσημη ενημέρωση. Όπως λέει, όταν ρώτησε την τράπεζα, του απάντησαν ότι η δέσμευση ήρθε «από το ελληνικό FBI για οικονομικό έγκλημα», αφήνοντάς τον άναυδο.
Την ίδια στιγμή, δηλώνει ότι ενημερώθηκε από δημοσιεύματα στο διαδίκτυο πως κατηγορείται για 17 «αγροτεμάχια-φαντάσματα» και επιδοτήσεις περίπου 126.000 ευρώ από το 2019, γεγονός που όπως τονίζει, εγείρει σοβαρά ερωτήματα για το πώς διαρρέουν στοιχεία δικογραφιών. Ο κ. Μπότας υποστηρίζει ότι είναι επαγγελματίας αγρότης 20ετίας, που νοικιάζει χωράφια και καταθέτει κανονικά δηλώσεις ΟΣΔΕ με όλα τα δικαιολογητικά, και μιλά για «πάγωμα» της ζωής του, οικονομική καταστροφή και ηθική βλάβη. Έχει κλείσει ραντεβού με δικηγόρο για να προσφύγει στη Δικαιοσύνη.
Ένα κίνημα ανάμεσα σε πίεση και νομιμοποίηση
Οι εξελίξεις αφήνουν το αγροτικό κίνημα σε ένα οριακό σημείο: από τη μια, η ανάγκη να διατηρηθεί η κοινωνική στήριξη και να βρεθεί διέξοδος μέσω διαλόγου· από την άλλη, η πίεση να παραμείνει δυναμικό και να μην εκτονωθεί με «άδεια χαρτιά». Οι καταγγελίες για δεσμεύσεις λογαριασμών συνδικαλιστών, οι βαριές ουρές σε σύνορα και εθνικούς δρόμους και ο διχασμός πάνω στο αν «ήρθε η ώρα να καθίσουμε στο τραπέζι» κάνουν σαφές ότι οι επόμενες ημέρες θα κρίνουν όχι μόνο τις αποζημιώσεις, αλλά και το πώς η κοινωνία θα βλέπει τις αγροτικές κινητοποιήσεις τα επόμενα χρόνια.
