Παραγωγή μη επανδρωμένων αεροχημάτων στους Τοξότες Ξάνθης, εθνικός στόχος 15.000 drones ετησίως και ενισχυμένος ρόλος της Αλεξανδρούπολης στη στρατιωτική κινητικότητα της Δύσης.
Στον πυρήνα του νέου αμυντικού σχεδιασμού της χώρας τοποθετείται η Θράκη, με την Ξάνθη να συμμετέχει στην ανάπτυξη της ελληνικής παραγωγής drones και την Αλεξανδρούπολη να αποκτά αυξημένη βαρύτητα στον σχεδιασμό μετακίνησης συμμαχικών δυνάμεων προς τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Τις βασικές κατευθύνσεις της «Ατζέντας 2030» παρουσίασε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, σε συνέντευξή του στον δημοσιογράφο Χρήστο Μαζανίτη, στο ένθετο περιοδικό Geopolitics της Real News, στις 25 Οκτωβρίου 2026.
Ο υπουργός περιέγραψε τη μετάβαση σε ένα νέο μοντέλο αμυντικής οργάνωσης, με έμφαση στην εγχώρια παραγωγή τεχνολογίας, στην ενίσχυση της αποτρεπτικής ικανότητας και στην αξιοποίηση της γεωγραφικής θέσης της Ελλάδας.
Θράκη: Παραγωγή drones στους Τοξότες Ξάνθης με στόχο την ενίσχυση της εγχώριας αυτάρκειας
Σύμφωνα με όσα ανέφερε ο Νίκος Δένδιας, το 316 Συνεργείο Περιοχής Τεχνικού στους Τοξότες Ξάνθης, σε συνδυασμό με το 306 Εργοστάσιο Βάσης Τηλεπικοινωνιών, διαθέτουν ήδη δυνατότητα παραγωγής 5.000 drones ετησίως.
Ο σχεδιασμός προβλέπει την περαιτέρω ενίσχυση της παραγωγής με τη λειτουργία του 309 Εργοστασίου στη Μαλακάσα και έξι κινητών μονάδων.
Με την ανάπτυξη των πρόσθετων υποδομών, ο εθνικός στόχος είναι η επίτευξη παραγωγικής δυναμικότητας 15.000 μη επανδρωμένων αεροχημάτων τον χρόνο έως το τέλος του 2026.
Πρόκειται για στόχο που αφορά το σύνολο του συγκεκριμένου παραγωγικού δικτύου και όχι αποκλειστικά την Ξάνθη. Αντίστοιχα, η δυνατότητα κατασκευής δεν ταυτίζεται με τον αριθμό των drones που έχουν ήδη παραχθεί ή παραδοθεί.
Η συγκεκριμένη κατεύθυνση εντάσσει στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Θράκης σε έναν τεχνολογικό τομέα που αποκτά καθοριστική σημασία για τις σύγχρονες επιχειρήσεις.
Αλεξανδρούπολη: Στρατηγικός κόμβος για τη στρατιωτική κινητικότητα της Δύσης
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην Αλεξανδρούπολη, η οποία, σύμφωνα με τον υπουργό, διαδραματίζει πλέον κομβικό ρόλο στη δυτική αρχιτεκτονική ασφάλειας.
Η γεωγραφική θέση της πόλης και η πρόσβαση σε λιμενικές και χερσαίες υποδομές την καθιστούν σημαντικό σημείο για τον σχεδιασμό μεταφοράς συμμαχικών δυνάμεων και εξοπλισμού.
Στο πλαίσιο αυτό, ο Νίκος Δένδιας αναφέρθηκε στον σχεδιαζόμενο κάθετο διάδρομο στρατιωτικής κινητικότητας, που θα συνδέει την Ελλάδα με τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και τη Μολδαβία.
Πρόκειται για έναν άξονα υποδομών διττής χρήσης, δηλαδή εγκαταστάσεων και δικτύων που μπορούν να εξυπηρετούν τόσο πολιτικές όσο και στρατιωτικές ανάγκες.
Η ανάπτυξή του αποσκοπεί στη διευκόλυνση των μεταφορών προς τη βορειοανατολική Ευρώπη, περιορίζοντας την εξάρτηση από διαδρομές μέσω των Στενών.
Η πλήρης αξιοποίηση του σχεδιασμού προϋποθέτει, ωστόσο, κατάλληλες υποδομές και συνεργασία μεταξύ των εμπλεκόμενων κρατών.
«Κένταυρος» και «Πυρπολητής»: Η στροφή στην ελληνική αμυντική τεχνολογία
Ο υπουργός παρουσίασε ως βασική προτεραιότητα τη μετάβαση από την αγορά έτοιμων οπλικών συστημάτων στην ανάπτυξη και συμπαραγωγή τεχνολογίας στην Ελλάδα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο «Κένταυρος», το ελληνικό σύστημα αντιμετώπισης μη επανδρωμένων αεροχημάτων της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας.
Σύμφωνα με τον Νίκο Δένδια, η επιχειρησιακή αξιοποίησή του στην Ερυθρά Θάλασσα έχει προκαλέσει ενδιαφέρον από ένοπλες δυνάμεις άλλων χωρών.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στον «Πυρπολητή», ένα μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που κατασκευάζεται από το Πολεμικό Ναυτικό με την υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας.
Στα μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα, η επιδίωξη του υπουργείου είναι η ελληνική προστιθέμενη αξία να φτάνει τουλάχιστον στο 25%, μέσα από τη συμμετοχή εγχώριων επιχειρήσεων και την ενίσχυση της παραγωγικής βάσης.
Ως σχετικό παράδειγμα ο υπουργός επικαλέστηκε τη συμμετοχή της ελληνικής βιομηχανίας στο πρόγραμμα των φρεγατών FDI, με ιδιαίτερη αναφορά στην τέταρτη φρεγάτα, τον «Θεμιστοκλή».
F-35, Belharra και το μήνυμα Δένδια σε ΗΠΑ και Γαλλία για την Τουρκία
Στο πεδίο των εξοπλισμών, ο υπουργός προανήγγειλε την επικείμενη ύψωση της ελληνικής σημαίας στη δεύτερη φρεγάτα FDI, τον «Νέαρχο», ενώ τοποθέτησε την έναρξη παραλαβής των ελληνικών μαχητικών F-35 σε περίπου δύο χρόνια.
Παράλληλα, επανέλαβε την αντίθεση της Αθήνας στο ενδεχόμενο πώλησης F-35 στην Τουρκία.
Ο Νίκος Δένδιας έθεσε ζήτημα συμμαχικής ασφάλειας, διερωτώμενος κατά πόσο εξυπηρετεί τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ η διάθεση προηγμένων οπλικών συστημάτων χωρίς εγγυήσεις ότι δεν θα χρησιμοποιηθούν εναντίον άλλου συμμάχου.
Αναφερόμενος στη γαλλοτουρκική αμυντική βιομηχανική συνεργασία, υπογράμμισε ότι δεν αναιρεί τις δεσμεύσεις της ελληνογαλλικής στρατηγικής συμφωνίας και τη ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής.
Επισήμανε, ωστόσο, ότι η ελληνική αποτρεπτική ικανότητα πρέπει πρωτίστως να στηρίζεται στις δυνατότητες της ίδιας της χώρας.
«Ασπίδα του Αχιλλέα»: Ο σχεδιασμός για έναν ενιαίο αμυντικό θόλο
Κεντρική θέση στην «Ατζέντα 2030» κατέχει η «Ασπίδα του Αχιλλέα», το υπό ανάπτυξη ολοκληρωμένο σύστημα αεράμυνας.
Ο σχεδιασμός περιλαμβάνει δυνατότητες αντιμετώπισης αεροπορικών, βαλλιστικών και μη επανδρωμένων απειλών, με στόχο τη δημιουργία μιας περισσότερο συντονισμένης αμυντικής αρχιτεκτονικής.
Ο υπουργός συνέδεσε την προσπάθεια αυτή με την ανάγκη η Ευρωπαϊκή Ένωση να αναπτύξει μια αμυντική προσέγγιση «360 μοιρών», η οποία δεν θα περιορίζεται στις απειλές από την ανατολική Ευρώπη.
Στο ίδιο πλαίσιο τόνισε τη σημασία της προστασίας των εξωτερικών ευρωπαϊκών συνόρων στον Έβρο και στο Αιγαίο, κάνοντας αναφορά στη ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής του άρθρου 42 παράγραφος 7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
