Εβδομάδες μετά την οικολογική τραγωδία στον Έβρο, οι έρευνες στη Δαδιά, παραμένουν στο σκοτάδι – Γιατί οι δράστες των δηλητηριασμένων δολωμάτων δεν συλλαμβάνονται ποτέ;
Ενώ το Εθνικό Πάρκο Δάσους Δαδιάς – Λευκίμης – Σουφλίου μετρά ακόμη τις πληγές του από τη μαζική δηλητηρίαση που ξεκίνησε στις 11 Μαρτίου, ένα αναπάντητο «γιατί» πλανάται πάνω από τον Έβρο. Παρά τις συνεχείς αποκαλύψεις και την κραυγή αγωνίας των περιβαλλοντικών οργανώσεων, οι υπεύθυνοι για την τοποθέτηση των θανάσιμων δολωμάτων παραμένουν ελεύθεροι, επιβεβαιώνοντας τους φόβους για ένα διαχρονικό έλλειμμα αστυνόμευσης και ουσιαστικής διερεύνησης των περιβαλλοντικών εγκλημάτων.
Ένα προαναγγελθέν έγκλημα χωρίς τιμωρία
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Δαδιά γίνεται πεδίο μάχης για την επιβίωση της άγριας ζωής. Η πρόσφατη θανάτωση εννέα Μαυρόγυπων, λύκων και αλεπούδων αποτελεί τη συνέχεια μιας μακάβριας λίστας που αριθμεί δεκάδες θύματα από το 1995. Ωστόσο, το γεγονός ότι οι δράστες παραμένουν στο απυρόβλητο, παρά την ύπαρξη σύγχρονων εργαλείων έρευνας, δημιουργεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο. Η χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων από ζαρκάδι σε κεντρικά σημεία του Πάρκου δείχνει ανθρώπους που γνωρίζουν καλά την περιοχή και εκμεταλλεύονται την απουσία συστηματικής επιτήρησης.
Τα κενά στη διερεύνηση και η ανάγκη για «σκληρά» μέτρα
Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις κλιμακώνουν την πίεσή τους, επισημαίνοντας ότι η υπόθεση δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένα απλό περιστατικό λαθροθηρίας, αλλά ως οργανωμένο έγκλημα κατά της βιοποικιλότητας. Η απαίτηση για άρση απορρήτου επικοινωνιών, αξιοποίηση καμερών ασφαλείας και ενδελεχείς τοξικολογικές αναλύσεις είναι πλέον επιτακτική. Αν οι αρχές δεν προχωρήσουν σε συλλήψεις, το μήνυμα που στέλνεται είναι ότι η καταστροφή του σπανιότερου οικοσυστήματος των Βαλκανίων δεν έχει συνέπειες.
Η Δαδιά εκπέμπει SOS: Ο Μαυρόγυπας δεν μπορεί να περιμένει
Η οικονομική και οικολογική ζημία είναι τεράστια, όμως η ηθική απαξίωση της προστασίας της φύσης είναι αυτή που πληγώνει περισσότερο την τοπική κοινωνία. Το Δάσος της Δαδιάς είναι το παγκόσμιο σήμα κατατεθέν του Έβρου και η εξαφάνιση της μοναδικής αποικίας Μαυρόγυπα στα Βαλκάνια θα αποτελούσε μια ανεξίτηλη «μουτζούρα» στην ιστορία της περιοχής. Η Πολιτεία καλείται, μέσω του Υπουργείου Περιβάλλοντος, να αποδείξει ότι μπορεί να επιβάλει τον νόμο, σπάζοντας τον κύκλο της ατιμωρησίας πριν ο επόμενος «αόρατος» δράστης χτυπήσει ξανά.
