Η Αλεξανδρούπολη καταγράφει άλμα 144% στα Airbnb καταλύματα την τελευταία διετία. Τουρίστες, κυρίως από Τουρκία, ενισχύουν την πληρότητα στην πρωτεύουσα του Έβρου – όλα όσα δείχνουν τα νέα στοιχεία.
Σε τροχιά εκρηκτικής ανάπτυξης εισέρχεται η Αλεξανδρούπολη στον τομέα των βραχυχρόνιων μισθώσεων, με τα επίσημα στοιχεία να καταγράφουν διπλασιασμό των καταλυμάτων τύπου Airbnb από το 2023 έως το 2025 και εκτιμήσεις που μιλούν για νέα άνοδο ως το 2026.
Η δυναμική αυτή παρουσιάστηκε στο πλαίσιο της φετινής έκθεσης Philoxenia 2025 στη Θεσσαλονίκη από τον Σύνδεσμο Εταιρειών Βραχυχρόνιας Μίσθωσης Ακινήτων, αναδεικνύοντας την Αλεξανδρούπολη σε έναν από τους κορυφαίους ανερχόμενους προορισμούς στη Βόρεια Ελλάδα.
Οι αριθμοί μιλούν
- +144% αύξηση σε σχέση με το 2023
- +46,9% αύξηση σε σχέση με το 2024
- 720 καταλύματα διαθέσιμα στην Airbnb το 2025
- 53% πληρότητα, μείωση 10% από το 2024
- 90,98 € η μέση τιμή ανά διανυκτέρευση (+12% σε σχέση με πέρυσι)
Γιατί “πουλάει” η Αλεξανδρούπολη;
Ένας βασικός παράγοντας που εξηγεί την αύξηση είναι η διαρκώς αυξανόμενη επισκεψιμότητα Τούρκων τουριστών, οι οποίοι επιλέγουν την πόλη για σύντομες αποδράσεις. Το χαμηλότερο κόστος ζωής γι αυτούς και η εύκολη πρόσβαση την καθιστούν δημοφιλή επιλογή, ειδικά τα Σαββατοκύριακα και στις εορτές.
Ό,τι νοικιάζεται, γίνεται κατάλυμα – Από ισόγεια έως υπόγεια!
Σε κάθε περίπτωση, οφείλουμε να πούμε πως το φαινόμενο των βραχυχρόνιων μισθώσεων έχει πάρει διαστάσεις «επιδημίας» στην Αλεξανδρούπολη, με κατακόρυφη αύξηση των Airbnb διαμερισμάτων, που πλέον δεν περιορίζονται σε διαμερίσματα με θέα ή τουριστικό ενδιαφέρον, αλλά επεκτείνονται ακόμη και σε ισόγεια καταστήματα, παλιά γραφεία, ακόμη και υπόγεια που ανακαινίζονται για να αποφέρουν εισόδημα μέσω πλατφορμών.
Η Αλεξανδρούπολη, μπορεί να ζει μια άτυπη «χρυσή εποχή» βραχυχρόνιων μισθώσεων, αλλά βρίσκεται αντιμέτωπη και με μια βαθιά ανατροπή στην αστική της ταυτότητα. Το φαινόμενο Airbnb έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο, που δεν μένει τίποτα ανεκμετάλλευτο. Όπως προαναφέραμε, πρώην καταστήματα, ισόγεια διαμερίσματα, ακόμη και υπόγεια χώροι μετατρέπονται ταχύτατα σε τουριστικά “κουτιά” με στόχο το εύκολο κέρδος. Η πόλη αλλάζει πρόσωπο με ρυθμούς που ανησυχούν τους ντόπιους, ποιοι μένουν τελικά να ζήσουν εδώ και πού ακριβώς τραβάμε τη γραμμή ανάμεσα στην ανάπτυξη και στην αλλοίωση της καθημερινότητας;
