Σκληρή απάντηση από το Αρχείο Μουσικολαογραφικής Παράδοσης για τη μετονομασία του θεάτρου στην Αλεξανδρούπολη, με αιχμές για τη στάση των δημοτικών παρατάξεων και τα γεγονότα του 2010.
Χρόνης Αηδονίδης είναι πλέον το όνομα που αποφάσισε να δώσει το Δημοτικό Συμβούλιο Αλεξανδρούπολης στο ανακαινισμένο Δημοτικό Θέατρο, όμως η απόφαση που προκάλεσε έντονη πολιτική αντιπαράθεση αποκτά νέα διάσταση μετά τη δημόσια παρέμβαση του Αρχείου Μουσικολαογραφικής Παράδοσης που φέρει το όνομα του σπουδαίου Θρακιώτη ερμηνευτή.
Με μια ανακοίνωση που συνδυάζει τη συγκίνηση για την τιμητική αναγνώριση με την πικρία για όσα διαδραματίστηκαν στο Δημοτικό Συμβούλιο, το Αρχείο στρέφει τα βέλη του προς τις παρατάξεις που δεν συμμετείχαν στην τελική ψηφοφορία.
Μάλιστα, επαναφέρει στο προσκήνιο γεγονότα του 2010, καταλογίζοντας σε πρόσωπα που εξακολουθούν να συμμετέχουν στα δημοτικά πράγματα ευθύνες για τη διακοπή της συνεργασίας με τον Χρόνη Αηδονίδη και τη λειτουργία του Εργαστηρίου Παραδοσιακής Μουσικής.
Χρόνης Αηδονίδης: Η καταγγελία που επιστρέφει στο 2010
Το πιο αιχμηρό σημείο της ανακοίνωσης δεν αφορά τη σημερινή ονοματοδοσία, αλλά μια υπόθεση που, σύμφωνα με το Αρχείο, παραμένει ανοιχτή στη συλλογική μνήμη της πόλης.
Ο φορέας υποστηρίζει ότι το 2010 στελέχη που σήμερα βρίσκονται στο Δημοτικό Συμβούλιο διέκοψαν τη συνεργασία με τον καλλιτέχνη και οδήγησαν στο τέλος του Εργαστηρίου Παραδοσιακής Μουσικής, επικαλούμενα οικονομικούς λόγους.
Η συγκεκριμένη αναφορά έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς το Εργαστήρι υπήρξε βασικός πυλώνας της παρουσίας του Χρόνη Αηδονίδη στην Αλεξανδρούπολη και της μετάδοσης της θρακιώτικης μουσικής παράδοσης στις νεότερες γενιές.
«Δεν ζητήσαμε την ονοματοδοσία»
Παράλληλα, το Αρχείο αποσαφηνίζει ότι ούτε η οικογένεια του Χρόνη Αηδονίδη ούτε ο ίδιος ο πολιτιστικός φορέας ζήτησαν από τη δημοτική αρχή να δοθεί το όνομά του στο θέατρο.
Αντιθέτως, χαρακτηρίζει την απόφαση προσωπική πρωτοβουλία του δημάρχου Γιάννη Ζαμπούκη, την οποία υποδέχεται με ευγνωμοσύνη.
Επιχειρώντας να απαντήσει στις αιτιάσεις περί αιφνιδιασμού, υποστηρίζει ότι η πρόθεση ονοματοδοσίας είχε δημοσιοποιηθεί ήδη από τον Οκτώβριο του 2023, κατά την κηδεία του καλλιτέχνη, και επαναλήφθηκε σε μεταγενέστερες δημόσιες εκδηλώσεις.
Η ψηφοφορία και η στάση της αντιπολίτευσης
Η ονοματοδοσία εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία, μετά την αποχώρηση δημοτικών συμβούλων της αντιπολίτευσης, οι οποίοι είχαν εκφράσει ενστάσεις για τον τρόπο εισαγωγής και συζήτησης του θέματος.
Στις τοποθετήσεις τους, οι διαφωνούντες αναγνώρισαν τη σημαντική προσφορά του Χρόνη Αηδονίδη, αλλά ζήτησαν περισσότερο χρόνο και ευρύτερη συζήτηση πριν από την τελική επιλογή.
Διαφορετική στάση κράτησε η «Λαϊκή Συσπείρωση». Ο επικεφαλής της, Σάββας Δευτεραίος, εξέφρασε επίσης επιφυλάξεις για τη διαδικασία, επέλεξε όμως να στηρίξει την ονοματοδοσία.
Η στάση αυτή αναγνωρίζεται ιδιαίτερα στην ανακοίνωση του Αρχείου, το οποίο ευχαριστεί τόσο τη δημοτική αρχή όσο και τον κ. Δευτεραίο για τη θετική ψήφο του.
Ευχαριστίες απευθύνονται ακόμη στη διευθύντρια του Μουσικού Σχολείου Αλεξανδρούπολης, Ευφροσύνη Χαραλαμπίδου, και στη συγγραφέα και εκπαιδευτικό Άννα Δεληγιάννη για τη δημόσια υποστήριξή τους.
Μια προσφορά δεκαετιών στην Αλεξανδρούπολη
Ο δεσμός του Χρόνη Αηδονίδη με την Αλεξανδρούπολη δεν περιορίζεται στις εμφανίσεις του στο Δημοτικό Θέατρο.
Το 1995, επί δημαρχίας Ηλία Ευαγγελίδη, δημιουργήθηκε το Κέντρο Μελέτης Μουσικής Παράδοσης Θράκης, Μικρασίας και Εύξεινου Πόντου. Στο πλαίσιο της λειτουργίας του, ο σπουδαίος ερμηνευτής ανέλαβε σημαντικό εκπαιδευτικό ρόλο στο Εργαστήρι Παραδοσιακής Μουσικής.
Σύμφωνα με το Αρχείο, συμμετείχε αφιλοκερδώς σε περισσότερες από 80 καταγεγραμμένες μεγάλες εκδηλώσεις στο συγκεκριμένο θέατρο, συμβάλλοντας στη διατήρηση και διάδοση της παραδοσιακής μουσικής.
Αυτήν ακριβώς τη διαχρονική σχέση επικαλείται ο φορέας για να υποστηρίξει ότι η επιλογή του ονόματός του αποτελεί ουσιαστική αναγνώριση της προσφοράς του στην πόλη.
Η επόμενη ημέρα της αντιπαράθεσης
Η παρέμβαση του Αρχείου μεταφέρει πλέον τη συζήτηση πέρα από την ονοματοδοσία ενός δημοτικού κτιρίου.
Στο επίκεντρο βρίσκονται η ιστορική σχέση της Αλεξανδρούπολης με τον Χρόνη Αηδονίδη, οι επιλογές προηγούμενων δημοτικών διοικήσεων και ο τρόπος με τον οποίο λαμβάνονται αποφάσεις για σημαντικά πολιτιστικά ζητήματα.
Το Αρχείο υπερασπίζεται την τιμητική διάκριση και ασκεί σκληρή κριτική σε όσους δεν τη στήριξαν. Από την άλλη, οι ενστάσεις που διατυπώθηκαν στο Δημοτικό Συμβούλιο αφορούσαν, σε σημαντικό βαθμό, τη διαδικασία και όχι την καλλιτεχνική αξία του τιμώμενου προσώπου.
Η απόφαση έχει ληφθεί. Εκείνο που παραμένει ανοιχτό είναι αν η πολιτική αντιπαράθεση θα δώσει τη θέση της σε μια ευρύτερη αναγνώριση της πολιτιστικής κληρονομιάς που άφησε ο Χρόνης Αηδονίδης στην Αλεξανδρούπολη.
