Προεδρικό διάταγμα αναμένεται να ρυθμίσει οριστικά τη χρήση των καλυβών στις προστατευόμενες ζώνες του Δέλτα Έβρου, δίνοντας νέα προθεσμία μέχρι το 2026, ενώ ο Σύλλογος «Αίνησιο Δέλτα» ζητά άδειες χρήσης για τις υπάρχουσες κατασκευές και προστασία μιας παραδοσιακής δραστηριότητας που σβήνει.
Προεδρικό διάταγμα που θα τακτοποιεί επιτέλους, τη χρήση των καλυβών στις προστατευόμενες περιοχές του Δέλτα Έβρου, δίνοντας παράταση έως το τέλος του 2026, αναμένει ο Σύλλογος «Αίνησιο Δέλτα», ανοίγοντας ένα κρίσιμο παράθυρο χρόνου για την παραδοσιακή αυτή δραστηριότητα.
Όπως επισημαίνει ο πρόεδρος του Συλλόγου Νίκος Μουσουνάκης, οι καλύβες μειώνονται συνεχώς, είτε λόγω εγκατάλειψης είτε εξαιτίας των σκληρών φυσικών φαινομένων που «χτυπούν» το υγροτοπικό οικοσύστημα, με αποτέλεσμα ένα κομμάτι της ζωντανής ιστορίας του Έβρου να κινδυνεύει να χαθεί.
Τα μέλη του Συλλόγου «Αίνησιο Δέλτα» υπογραμμίζουν σε κάθε ευκαιρία, ότι οι καλύβες δεν αποτελούν ούτε αυθαίρετα εξοχικά ούτε τουριστικά κιόσκια, αλλά σημεία παρατήρησης, αλιείας και φύλαξης, που συνδέονται άμεσα με την τοπική κοινωνία και την παρουσία του ανθρώπου σε μια ευαίσθητη παραμεθόρια περιοχή.
Ο Σύλλογος λειτουργεί ουσιαστικά ως «επιτηρητής» της ζώνης, αποτρέποντας νέες αυθαίρετες κατασκευές και φροντίζοντας ώστε οι υπάρχουσες εγκαταστάσεις να παραμένουν σε ισορροπία με το περιβάλλον και το θεσμικό πλαίσιο προστασίας.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το αναμενόμενο προεδρικό διάταγμα και η παράταση έως το 2026 εκλαμβάνονται ως ευκαιρία για να δοθεί επιτέλους μια καθαρή λύση, που δεν είναι άλλη από τη θεσμοθέτηση άδειας χρήσης για τις υφιστάμενες καλύβες, με σαφείς όρους, κανόνες και ευθύνες.
Στόχος, όπως αναφέρουν τα μέλη του Συλλόγου, είναι αφενός να προστατευτεί θεσμικά η παραδοσιακή δραστηριότητα των ντόπιων, αλιεία, παρατήρηση, φύλαξη και αφετέρου να ενθαρρυνθεί η συμμετοχή νέων χρηστών, ώστε να μη γεράσει και σβήσει μαζί με την παλαιότερη γενιά η ανθρώπινη παρουσία στο Δέλτα.
Για τον Έβρο, όπου το Δέλτα αποτελεί ταυτόχρονα οικολογικό θησαυρό, ζωντανό εργαστήριο βιοποικιλότητας και κομμάτι της εθνικής ασφάλειας, η ρύθμιση των καλυβών δεν είναι μια τυπική πολεοδομική εκκρεμότητα, αλλά ζήτημα στρατηγικής σημασίας.
Η τοπική κοινωνία αναμένει από την Πολιτεία ένα πλαίσιο που να συνδυάζει πραγματική προστασία του περιβάλλοντος με σεβασμό στις ανάγκες των κατοίκων, ώστε οι καλύβες να πάψουν να βρίσκονται σε γκρίζα ζώνη και να αναδειχθούν ως μέρος μιας οργανωμένης, νόμιμης και βιώσιμης διαχείρισης του Δέλτα.