Ο Κώτσος, με κοπάδι αφανισμένο από ευλογιά, χωρίς προκαταβολή, παραμένει ψυχή του μπλόκου στο Τελωνείο των Κήπων στον Έβρο – καθοδηγεί, προσφέρει, ενώνει. Ένα πρόσωπο που θυμίζει ποιοι κρατούν τη γη όρθια.
Στα μπλόκα του Έβρου, υπάρχουν άνθρωποι που δεν παλεύουν απλώς για ευρώ ή επιδοτήσεις, παλεύουν για αξιοπρέπεια, για τη γη, για την ιστορία τους. Ο 75χρονος κτηνοτρόφος κ. Κώτσος είναι ένας από αυτούς. Η απώλεια του κοπαδιού του λόγω της ευλογιάς αιγοπροβάτων, η μη καταβολή της προκαταβολής της ενιαίας ενίσχυσης δεν του στέρησαν το θάρρος, αντίθετα, τον έκαναν φάρο αντοχής και συλλογικότητας.
Σήμερα, με το τρακτέρ στο τελωνείο των Κήπων και την ελληνική σημαία να κυματίζει πίσω του, ο κ.Κώτσος δεν ζητά δόξες, αλλά δικαιοσύνη για τη γη, για τους ανθρώπους που την καλλιεργούν.
Είναι εκείνος που φροντίζει να έχουν φαγητό όλοι οι αποκλεισμένοι οδηγοί, που καθαρίζει, που μαλώνει, μα πάνω απ’ όλα που καθοδηγεί τους νεότερους. Μέσα από το βλέμμα του δεν διακρίνεται πικρία, αλλά υπερηφάνεια. «Αυτός είμαι, είμαι γης άνθρωπος», θα ’λεγε κανείς.
Η παρουσία του αποτελεί τρανή απόδειξη ότι όταν οι νόμοι και οι επιδοτήσεις γίνονται αριθμοί, οι ζωές και οι άνθρωποι δεν παύουν να είναι ουσία. Αυτός ο άνθρωπος εκπροσωπεί το κομμάτι της υπαίθρου που δεν εγκαταλείπει, ακόμη κι όταν η κρατική αθέτηση γίνεται κανονικότητα. Ο 75χρονος κτηνοτρόφος, από τον Έβρο, δεν περιμένει να πληρωθεί χθες. Περιμένει να ακουστεί η φωνή του, μαζί με τη φωνή όσων δεν έχουν φωνή.
Σε εποχές που η αγροτική παραγωγή δοκιμάζεται, που οι περιοχές μας δέχονται πίεση από τιμές, κόστος, γραφειοκρατία και νόσους, η ιστορία του κ. Κώτσου είναι υπενθύμιση, πως πίσω από κάθε επίδομα, πίσω από κάθε μπλόκο, πίσω από κάθε αγώνα υπάρχουν άνθρωποι και αυτοί οι άνθρωποι είναι οι πραγματικοί ήρωες της ελληνικής υπαίθρου.
