Από τον «θόρυβο» για την έλευση τουρκικής αλυσίδας στην Αλεξανδρούπολη, μέχρι το οριστικό ναυάγιο λόγω… καμινάδας – Τι αποκαλύπτει η υπόθεση του πρώην Pennan για επενδύσεις, φόβους και παθογένειες στο κέντρο της πόλης.
Λίγες μόλις ημέρες μετά τον έντονο δημόσιο διάλογο που προκάλεσε η είδηση ότι κεντρικό κατάστημα στη Λεωφόρο Δημοκρατίας στην Αλεξανδρούπολη ενοικιάστηκε σε Τούρκους επιχειρηματίες για τη δημιουργία αλυσίδας döner & lahmacun, το σκηνικό άλλαξε ξανά και μάλιστα αιφνιδιαστικά.
Οι βιτρίνες του πρώην Pennan γέμισαν ξανά με ενοικιαστήρια, σβήνοντας απότομα ένα αφήγημα που μόλις είχε αρχίσει να γράφεται.
Από το «άνοιγμα» στον αιφνιδιασμό
Στις αρχές Δεκεμβρίου, η πληροφορία ότι το ακίνητο περνά σε χέρια δύο Τούρκων επιχειρηματιών και ότι θα φιλοξενήσει την αλυσίδα ÇATAL Döner & Lahmacun προκάλεσε έντονη συζήτηση.
Η ιδιοκτήτρια διαφήμιζε δημόσια την έλευση του brand, ενός σήματος με σαφή τουρκική ταυτότητα, σε ένα από τα πιο προβεβλημένα σημεία της πόλης στην «πρώτη γραμμή» της εμπορικής της βιτρίνας.
Για άλλους, επρόκειτο για επένδυση, τουριστική κίνηση και επιχειρηματικό άνοιγμα.
Για άλλους, για τουρκικό κεφάλαιο σε μια πόλη με βαριά γεωπολιτική φόρτιση και έντονη συλλογική μνήμη. Το κατάστημα μετατράπηκε μέσα σε λίγες ώρες σε σύμβολο, πολύ μεγαλύτερο από τα τετραγωνικά του.
26 Δεκεμβρίου η σιωπηλή ανατροπή
Μέσα στις γιορτές, χωρίς επίσημες ανακοινώσεις και χωρίς εξηγήσεις, οι κόκκινες ταμπέλες “ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ” επέστρεψαν στη γυάλινη πρόσοψη. Το μήνυμα ήταν σαφώς ότι η συμφωνία δεν προχώρησε.
Τι πήγε στραβά;
Αδειοδοτήσεις; Οικονομικοί όροι; Πίεση από αντιδράσεις; Αλλαγή στρατηγικής της εταιρείας;
Τίποτα δεν επιβεβαιώθηκε επισήμως.
Η καμινάδα που “έκοψε” το ντονέρ
Σύμφωνα με τελευταίες πληροφορίες του pameevro.gr, η υπόθεση έκλεισε οριστικά για έναν τεχνικό αλλά καθοριστικό λόγο. Η χρήση του καταστήματος ως χώρου εστίασης με ντονέρ απαιτούσε καμινάδα και εκτεταμένες τεχνικές παρεμβάσεις. Για να γίνουν, έπρεπε να υπάρξει συναίνεση όλων των ιδιοκτητών της οικοδομής κι αυτό δεν συνέβη.
Χωρίς υπογραφές, χωρίς τροποποιήσεις, χωρίς άδεια … Και κάπως έτσι, το «ντονέρ στη Δημοκρατίας» έμεινε… στα χαρτιά.
Τι σημαίνει αυτή η αναστροφή για την πόλη
Το επεισόδιο αφήνει διπλό αποτύπωμα στην Αλεξανδρούπολη.
Από τη μία, επιβεβαιώνει πόσο ευαίσθητο παραμένει το ζήτημα της τουρκικής παρουσίας στο επιχειρηματικό κέντρο της πόλης. Κάθε τέτοια κίνηση διαβάζεται όχι μόνο οικονομικά, αλλά και πολιτικά και συμβολικά.
Από την άλλη και ίσως πιο ουσιαστικά φέρνει στην επιφάνεια ένα ψυχρό ερώτημα, πώς γίνεται τέτοια φιλέτα να μένουν για μεγάλα διαστήματα χωρίς σταθερή ελληνική επένδυση, ενώ ξένα κεφάλαια δείχνουν διατεθειμένα να ρισκάρουν; Και αν τελικά αποχωρούν κι αυτά, μήπως το πρόβλημα δεν είναι η εθνικότητα, αλλά το συνολικό πλαίσιο;
Υψηλά κόστη, πολυϊδιοκτησίες, γραφειοκρατία, αδειοδοτήσεις, δυσκολία στελέχωσης. Ένα περιβάλλον που μπορεί να φρενάρει οποιαδήποτε επένδυση, ανεξαρτήτως προέλευσης.
Από τον φόβο στην αυτοπεποίθηση
Η υπόθεση ÇATAL δείχνει ότι η συζήτηση δεν μπορεί να μείνει στο απλοϊκό «ναι ή όχι στους Τούρκους επιχειρηματίες».
Το πραγματικό ερώτημα είναι αν η Αλεξανδρούπολη έχει στρατηγική για το κέντρο της.
