Ένας ανοιχτός γάμος στην Κομοτηνή έφερε ξανά στην επιφάνεια το ενδημικό πρόβλημα της Θράκης, όπου θεσμικοί παράγοντες μοιάζουν να «επιβραβεύουν» όσους κλείνουν το μάτι στο τουρκικό προξενείο.
Μια κοινωνική εκδήλωση στην Κομοτηνή που πραγματοποιήθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο, δεν άργησε να προκαλέσει έντονες συζητήσεις στα πολιτικά και θεσμικά πηγαδάκια της Θράκης, αναδεικνύοντας τις επικίνδυνες αγκυλώσεις και τα λάθος μηνύματα που συχνά εκπέμπει ο ίδιος ο κρατικός μηχανισμός. Οικοδεσπότες της βραδιάς, ήταν η Αναπληρώτρια Περιφερειακή Διευθύντρια Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ΑΜΘ, κα Μαίρη Κοσμίδου, και ο σύζυγός της, Πρόεδρος του Οδοντιατρικού Συλλόγου Ροδόπης, κ. Βασίλειος Τσανίδης.
Παρότι επρόκειτο για μια προσωπική στιγμή, (την οποία έσπευσαν να μοιραστούν με τους διαδικτυακούς τους φίλους), με πλήθος προσκεκλημένων από τη μισή Θράκη, η πολιτική εκμετάλλευση και τα δημόσια φωτογραφικά στιγμιότυπα προκάλεσαν αλγεινή εντύπωση.
Στο επίκεντρο του σχολιασμού βρέθηκε η θερμή υποδοχή του ανεξάρτητου (προερχόμενου από ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά) βουλευτή Ροδόπης, Οζγκιούρ Φερχάτ, η πολιτική ρητορική του οποίου έχει συχνά ταυτιστεί με τις θέσεις του τουρκικού προξενείου, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις.
Ο ίδιος μάλιστα, φρόντισε να κεφαλαιοποιήσει πολιτικά την παρουσία του, αναρτώντας στα προσωπικά του κοινωνικά δίκτυα μια άκρως ενδεικτική φωτογραφία. Στο εν λόγω καρέ, ο βουλευτής ποζάρει χαμογελαστός ανάμεσα στους οικοδεσπότες, αλλά και την αδερφή της κας Κοσμίδου, η οποία τυγχάνει να κατέχει τη νευραλγική θέση της Διοικήτριας του Γενικού Νοσοκομείου Ξάνθης.
Την ίδια στιγμή, ηχηρή υπήρξε η αντίθεση με τη στάση απέναντι σε άλλα πολιτικά πρόσωπα της μειονότητας, όπως ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Ιλχάν Αχμέτ, ένας πολιτικός που αποδεδειγμένα σέβεται την ελληνική νομιμότητα και δεν ενδίδει στις προξενικές επιταγές.
Τα λάθος μηνύματα
Αυτό το φωτογραφικό και κοινωνικό στιγμιότυπο δεν συνιστά απλώς μια ατυχή σύμπτωση, αλλά ένα θεσμικό παράδοξο με βαθιές πολιτικές προεκτάσεις. Όταν κορυφαίοι λειτουργοί της δημόσιας Υγείας (Διοίκηση Νοσοκομείου), της Παιδείας (Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης) και έγκριτοι επιστημονικοί φορείς (Οδοντιατρικός Σύλλογος), νομιμοποιούν με τέτοια θέρμη πολιτικά πρόσωπα των οποίων η δημόσια στάση και ρητορική έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις για τη σύμπλευσή τους με το Προξενείο, το μήνυμα που φτάνει στην τοπική κοινωνία της Θράκης είναι απολύτως στρεβλό.
Δημιουργείται ευλόγως η αίσθηση ότι το ίδιο το ελληνικό σύστημα, έστω και άθελά του, στο πλαίσιο μιας κοινωνικής αβρότητας, επιβραβεύει και προβάλλει εκείνους που επιλέγουν μια πολιτική στάση η οποία διχάζει ή προκαλεί το κοινό αίσθημα σε ευαίσθητα εθνικά ζητήματα. Παράλληλα, “τιμωρεί” με κοινωνικό αποκλεισμό όσους μουσουλμάνους πολιτικούς παραμένουν πιστοί στις αρχές της ελληνικής πολιτείας.
Αυτή η πολιτική μυωπία αποτελεί ολέθριο σφάλμα για την ευαίσθητη περιοχή της Θράκης, καθώς ακυρώνει την προσπάθεια ενσωμάτωσης και δίνει απρόσμενη θεσμική υπεραξία σε μηχανισμούς που λειτουργούν υπονομευτικά.
