Η Αθανασία, τελειόφοιτη Ηλεκτρολόγος Μηχανικός και οικότροφος στις φοιτητικές εστίες Ξάνθης, καταγγέλλει ότι η πρυτανεία του ΔΠΘ της δίνει διορία μέχρι 23 Δεκεμβρίου να αδειάσει το δωμάτιο με απειλή πειθαρχικού, την ώρα που όπως λέει, ζει από το μεροκάματο, προέρχεται από τρίτεκνη οικογένεια και παλεύει οριακά για να ολοκληρώσει τις σπουδές της.
Στην επιστολή της, η Αθανασία εξηγεί ότι έχει περάσει όλα τα μαθήματα της σχολής και της απομένει μόνο η διπλωματική εργασία για την ολοκλήρωση των σπουδών της, ενώ όλα τα χρόνια αναγκαζόταν να εργάζεται για να καλύπτει τα βασικά έξοδα, καθώς προέρχεται από τρίτεκνη οικογένεια με περιορισμένο εισόδημα.
Παρ’ όλα αυτά, όπως καταγγέλλει, η πρυτανεία του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης έχει καλέσει εκείνη και άλλους περίπου 20 φοιτητές να μαζέψουν τα πράγματά τους και να φύγουν από τα δωμάτια των εστιών μέχρι τις 23 Δεκεμβρίου, προειδοποιώντας ότι σε αντίθετη περίπτωση θα ενεργοποιηθεί πειθαρχική διαδικασία και θα αλλάξουν οι κλειδαριές αφού πρώτα φωτογραφηθούν τα προσωπικά τους αντικείμενα.
Η φοιτήτρια θέτει το ερώτημα «ποιο είναι το έγκλημα;» και αντιπαραβάλλει τη δική της προσπάθεια να ολοκληρώσει τις σπουδές της με τις επιλογές της διοίκησης, την οποία κατηγορεί ότι έχει αφήσει τη χωρητικότητα των εστιών να μειωθεί στο μισό τα τελευταία χρόνια, παρότι υπάρχουν διαθέσιμα δωμάτια. Υποστηρίζει πως αντί η πρυτανεία να αντιμετωπίσει τα σοβαρά προβλήματα στέγασης και λειτουργίας, στοχοποιεί τους ίδιους τους φοιτητές που «αγωνίζονται να πάρουν ένα πτυχίο για ένα καλύτερο μέλλον».
«Τρώμε πλαστικό στο φαγητό μας και φοβόμαστε τα αγριογούρουνα»
Η Αθανασία περιγράφει σκληρές εικόνες από την καθημερινότητα στις εστίες Κιμμερίων, κάνοντας λόγο για «κανονικότητα» όπου οι φοιτητές τρώνε φαγητό μαζί με κομμάτια πλαστικού και φοβούνται να βγουν από τα δωμάτια επειδή έξω κυκλοφορούν αγριογούρουνα. Υποστηρίζει ότι, παρά τις καταγγελίες για τις άθλιες συνθήκες, η πρυτανεία δεν έχει λάβει κανένα ουσιαστικό μέτρο βελτίωσης, ενώ δείχνει να αντιμετωπίζει ως μεγαλύτερο πρόβλημα τους 21 φοιτητές που απειλούνται με έξωση.
Τονίζει ότι η δική της ιστορία δεν είναι εξαίρεση αλλά αντανάκλαση μιας ευρύτερης πραγματικότητας, όπου πολλές οικογένειες και φοιτητές ζουν με πολλαπλές δουλειές, οριακά εισοδήματα και συνεχή αγωνία για το αν θα μπορέσουν να συνεχίσουν τις σπουδές τους. Η επιστολή απευθύνεται στην κυβέρνηση, στο Υπουργείο Παιδείας αλλά και στην κοινωνία, ζητώντας συμπαράσταση από φοιτητές, γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικούς.
«Ζητώ απλώς χρόνο για να τελειώσω τις σπουδές μου»
Στο τέλος του κειμένου της, η τελειόφοιτη φοιτήτρια επισημαίνει πως το μόνο που ζητά είναι ο απαραίτητος χρόνος για να ολοκληρώσει με ηρεμία τη διπλωματική της εργασία, χωρίς τον φόβο ότι θα βρεθεί ξαφνικά χωρίς στέγη και με τα προσωπικά της αντικείμενα «στον αέρα». Δεν ζητά, όπως λέει, «προνόμια», αλλά να της επιτραπεί να παραμείνει στις εστίες μέχρι να πάρει το πτυχίο της, χωρίς την απειλή πειθαρχικής δίωξης ή αναγκαστικής αποχώρησης από την πόλη όπου σπουδάζει.
Καλεί όσους αναγνωρίζουν τον αγώνα των φοιτητών που παλεύουν μέσα σε δύσκολες οικονομικές συνθήκες να σταθούν δίπλα της, υπογραμμίζοντας ότι η υπόθεση δεν αφορά μόνο την ίδια, αλλά κάθε νέο που βλέπει το δικαίωμά του στη δημόσια δωρεάν παιδεία να περιορίζεται από αποφάσεις διοικήσεων και ελλείψεις στην κοινωνική πολιτική.
Αναλυτικά η επιστολή της φοιτήτριας
Κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης και του ΥΠΑΙΘΑ,
Ονομάζομαι Αθανασία, είμαι τελειόφοιτη του τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών και οικότροφος των φοιτητικών εστιών Κιμμερίων-Ξάνθης.
Έχω επιτυχώς περάσει όλα τα μαθήματα της σχολής και μου έχει απομείνει η διπλωματική μου εργασία για να ολοκληρώσω τις σπουδές μου. Όλα τα χρόνια των σπουδών μου δούλευα για να μπορέσω να βγάλω το χαρτζιλίκι μου καθώς προέρχομαι από τρίτεκνη οικογένεια με εισόδημα που πολλές φορές δεν της επέτρεπε να μου στείλει ούτε καν ένα υποτυπώδες μηνιαίο χαρτζιλίκι.
Μετά από πολλούς προσωπικούς και οικογενειακούς κόπους, ένα βήμα πριν την τελική πράξη του έργου, απειλούμε όχι μόνο με την προοπτική να μην καταφέρω να ολοκληρώσω τις σπουδές μου αλλά και να καλεστώ σε πειθαρχικό, λες και έκανα κανένα έγκλημα. Συγκεκριμένα, η πρυτανεία του ΔΠΘ καλεί εμένα κι άλλους 20 συμφοιτητές μου μέσα σε λίγες μέρες (στις 23/12) να πακετάρουμε όλα μας τα πράγματα και να φύγουμε από τα δωμάτιο μας.
Εάν δεν ξεσπιτωθούμε όπως λέει η ανακοίνωση «θα ενεργοποιηθεί η πειθαρχική διαδικασία που προβλέπεται από την κείμενη νομοθεσία», ενώ ταυτόχρονα αφού φωτογραφίσουν όλα μας τα προσωπικά αντικείμενα θα αλλάξουν τις κλειδαριές των δωματίων μας. Αλήθεια, ποιο είναι τελικά το τόσο εγκληματικό;
Να δίνεις μάχη παρά τις δυσκολίες για να πάρεις ένα πτυχίο που θα σου εξασφαλίσει ένα καλύτερο μέλλον ή να πετάς στον δρόμο αυτούς που δίνουν τη μάχη;
Τι ενόχλησε τόσο πολύ την πρυτανεία του ΔΠΘ; Η πρυτανεία που ενώ έχει διαθέσιμα δωμάτια στις εστίες συνειδητά διώχνει φοιτητές που αγωνίζονται να ολοκληρώσουν τις σπουδές του, που με δική της ευθύνη τα τελευταία τέσσερα χρόνια η χωρητικότητα των εστιών έχει μειωθεί στο μισό.
Κανένας εστιακός φοιτητής, ούτε κι εγώ χαιρόμαστε να μένουμε στις εστίες στις οποίες έχει διαμορφωθεί η κανονικότητα να τρώμε πλαστικό μαζί με το φαγητό μας και να φοβόμαστε να βγούμε από τα δωμάτια μας επειδή ακριβώς απέξω κυκλοφορούν αγριογούρουνα. Αυτή είναι η κατάσταση στις φοιτητικές εστίες της Ξάνθης.
Δυστυχώς η πρυτανεία θεωρεί πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα εμένα και τους 20 συμφοιτητές μου που αποφάσισε να μας διώξει καθώς για τα υπόλοιπα δεν έχει πάρει κανένα απολύτως μέτρο!!!
Γνωρίζω πως η πλειοψηφία των φοιτητών και των οικογενειών τους ζουν παρόμοιες καταστάσεις καθημερινά. Δουλεύουν μια και δυο δουλειές ταυτόχρονα και πάλι τα βγάζουν δύσκολα πέρα. Είμαι σίγουρη πως αντιλαμβάνονται την κατάσταση, πως τη συμμερίζονται.
Για εμένα και για όλους τους φοιτητές και τους γονείς τους, τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς, όλη την κοινωνία παίρνω το θάρρος να ζητήσω και τη στήριξη τους.
Το μόνο που ζητάω είναι τον απαραίτητο χρόνο για να μπορέσω να ολοκληρώσω τις σπουδές μου με ηρεμία. Χωρίς το άγχος του που θα πάω εγώ και τα προσωπικά μου αντικείμενα, χωρίς το άγχος ότι πρέπει να φύγω από την πόλη.
Θέλω απλά να πάρω το πτυχίο μου.