Καταγγελία-φωτιά από τον πρόεδρο του Αγροτικού Συλλόγου Αλεξανδρούπολης για «παραχώρηση» δημοσίων εκτάσεων σε μη αγρότες στον Έβρο. Ποιοι παίρνουν εκατοντάδες στρέμματα χωρίς να έχουν τρακτέρ.
Μια καταγγελία με σαφές πολιτικό και κοινωνικό βάθος φέρνει στο προσκήνιο ο Πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Αλεξανδρούπολης, Κώστας Αλεξανδρής, καταγγέλλοντας δημόσια το «χάος» που επικρατεί εδώ και 13 χρόνια γύρω από τη διαχείριση των δημόσιων εκτάσεων στον Έβρο.
Όπως αναφέρει, υπάρχουν πολίτες χωρίς τρακτέρ, χωρίς αγροτικό εξοπλισμό, με μοναδικό εργαλείο… έναν υπολογιστή που διαχειρίζονται 100, 200, ακόμα και 500 στρέμματα δημόσιας γης, μόνο και μόνο για να εισπράττουν επιδοτήσεις.
«Νόμιμη» αυθαιρεσία με όχημα την ΠΥΣ 95/75
Η καταγγελία είναι σαφής, η χρήση της ΠΥΣ 95/75 έχει επιτρέψει νομιμοφανείς παραχωρήσεις δημόσιας γης σε πρόσωπα που δεν έχουν καμία σχέση με την αγροτική παραγωγή.
Παρά τις συνεχείς πιέσεις από το 2012, η αναγκαία καταγραφή και αναδιανομή των δημοσίων εκτάσεων βάσει του Νόμου 4061 δεν έχει εφαρμοστεί ποτέ στον Έβρο, με αποτέλεσμα, σύμφωνα με τον πρόεδρο, «να εξυπηρετούνται συγκεκριμένα συμφέροντα».

Ο πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Αλεξανδρούπολης, Κώστας Αλεξανδρής, απευθύνει σαφές και επιτακτικό κάλεσμα για αλλαγή πορείας, ζητώντας τη συγκέντρωση και δημόσια ανάρτηση όλων των παραχωρημένων εκτάσεων στον Έβρο, προκειμένου να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη και να αποδοθεί δικαιοσύνη στην αγροτική βάση. Παράλληλα, προτείνει τη διενέργεια διαφανών δημοπρασιών με χαμηλότερο αρχικό τίμημα, ώστε να μην αποκλείονται οι πραγματικοί παραγωγοί από τη διαδικασία.
Ο ίδιος υπογραμμίζει την ανάγκη για ανοιχτή πρόσβαση όλων των πολιτών στην πληροφορία, θεωρώντας ότι μόνο μέσα από πλήρη διαφάνεια μπορεί να αποκατασταθεί η αξιοπιστία του συστήματος. Γι’ αυτό και καλεί δημόσια την πολιτεία να δώσει στη δημοσιότητα τις λίστες με ονοματεπώνυμα και αριθμό στρεμμάτων ανά δικαιούχο, όχι αποσπασματικά και κατά αγρόκτημα, αλλά συνολικά για ολόκληρη την επικράτεια του Νομού Έβρου.
«Επιτέλους, πότε θα βάλετε τάξη στο μπου@δέλο;» γράφει χαρακτηριστικά στην ανάρτησή του, δίνοντας το στίγμα μιας αγανάκτησης που δεν περιορίζεται σε προσωπική αγωνία, αλλά αποτυπώνει τη φωνή μιας μεγάλης μερίδας αγροτών που όπως σημειώνει βλέπουν το επάγγελμα να απαξιώνεται, την ύπαιθρο να μαραζώνει και τη νέα γενιά να εγκαταλείπει κάθε προοπτική παραμονής στον πρωτογενή τομέα.

Μία Απάντηση
βαλτε ταξη χανόμαστε εδω και σαράντα χρόνια γίνονται και το ξέρουν όλοι ακόμα και μεις οι αφελεις ΦΤΑΝΕΙ