Χιλιάδες ευρώ από τα ταμεία του Δημοσίου για εντυπωσιακή επιχείρηση με ελικόπτερα και συλλήψεις στον Έβρο – Οι δύο Αλεξανδρουπολίτες ελεύθεροι, η σιωπή εκκωφαντική
Στον απόηχο μιας από τις πιο θεαματικές και όπως αποδείχθηκε, ατελέσφορες επιχειρήσεις δίωξης ναρκωτικών, ελεύθεροι αφέθηκαν οι δύο Αλεξανδρουπολίτες, 52 και 56 ετών που είχαν συλληφθεί με τη συνδρομή ελικοπτέρων και δυνάμεων του Λιμενικού Σώματος, κατηγορούμενοι ως μέλη διεθνούς κυκλώματος διακίνησης κοκαΐνης από τη Λατινική Αμερική.
Η υπόθεση είχε προκαλέσει πανελλήνιο ενδιαφέρον, όταν στις 27 Ιανουαρίου 2026, πραγματοποιήθηκε κοινή επιχείρηση στην Αλεξανδρούπολη και στην Αττική, με τη συμμετοχή της Διεύθυνσης Δίωξης Ναρκωτικών & Λαθρεμπορίου του Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. και την υποστήριξη της Υπηρεσίας Εναέριων Μέσων. Στο στόχαστρο είχαν βρεθεί τέσσερις ημεδαποί, εκ των οποίων οι δύο από τον Έβρο. Οι ύποπτοι μεταφέρθηκαν με ελικόπτερο στην Αθήνα και παρουσιάστηκαν ως εμπλεκόμενοι σε καρτέλ με διασυνδέσεις στο Εκουαδόρ.
Το χρονικό της υπόθεσης είχε όλες τις “προδιαγραφές” για να γίνει πρώτο θέμα, διεθνές κύκλωμα, 5 τόννοι κοκαΐνης, εναέρια σύλληψη και χολιγουντιανή αφήγηση. Όμως…
Η συνέχεια δεν ήταν αντίστοιχη των προσδοκιών
Οι δύο πολίτες από την Αλεξανδρούπολη αφέθηκαν τελικά ελεύθεροι, καθώς δεν στοιχειοθετήθηκε εμπλοκή τους στην υπόθεση. Η αποκάλυψη αυτή αφήνει μια σειρά αναπάντητων ερωτημάτων:
- Πόσο κόστισε στους φορολογούμενους η εντυπωσιακή αερομεταφορά και όλη η επιχείρηση;
- Ποιο ήταν το στοιχείο που δικαιολογούσε τη μεταγωγή με ελικόπτερο;
- Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για τις υπερβολές και τη δυσφήμηση των αθώων πολιτών;
Η σιωπή των αρχών και η ηθική αποζημίωση
Από την πλευρά του κράτους δεν υπήρξε καμία απολογία ή εξήγηση για το πώς δύο πολίτες οδηγήθηκαν με βαρύτατες κατηγορίες και με ακραίο επιχειρησιακό σχέδιο, μόνο για να αποδειχθεί τελικά ότι δεν ευθύνονταν για τίποτα.
Η περίπτωση αυτή, ειδικά σε μια περιοχή όπως ο Έβρος, όπου οι πολίτες αισθάνονται διαχρονικά παραμελημένοι και στοχοποιημένοι, δημιουργεί ένα ακόμη βαθύτερο τραύμα. Οι άνθρωποι αυτοί στιγματίστηκαν κοινωνικά και βίωσαν μια προσωπική κόλαση.
Η υπόθεση αναδεικνύει με ένταση την ανάγκη για σοβαρότητα, διαφάνεια και λογοδοσία. Οι επικοινωνιακοί σχεδιασμοί δεν μπορούν να αντικαθιστούν τη δικαιοσύνη. Κανένας πολίτης δεν μπορεί να γίνεται «θέαμα» στο όνομα της ασφάλειας, χωρίς ακλόνητα στοιχεία.
Το κράτος οφείλει να επιβεβαιώσει πως η αλήθεια, η προσοχή στις λεπτομέρειες και η προστασία της αξιοπρέπειας των πολιτών είναι προτεραιότητα, και όχι ο εντυπωσιασμός και η υπερβολή.
*φωτο Αρχείου
