Φωτιά ξανά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης, αυτή τη φορά, στη Μόρια Λέσβου. “Μαύρη τρύπα” ευθυνών στις φωτιές σε μονάδες ανακύκλωσης
Από τη Λέσβο μέχρι τον Έβρο, οι μονάδες ανακύκλωσης καίγονται η μία μετά την άλλη και κανείς , ούτε Υπουργείο, ούτε Εισαγγελία , δεν απαντά στο ερώτημα: γιατί;
Η εικόνα δεν είναι καινούρια, ούτε το μοτίβο, ούτε καν η μυρωδιά.
Στις 3 τα ξημερώματα της Τρίτης 22 Ιουλίου 2025, ξέσπασε νέα φωτιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης πλαστικών στη Μόρια της Λέσβου.
Στις φλόγες παραδόθηκαν εύφλεκτα υλικά , πλαστικά, παλέτες, ίσως και αποθηκευμένα απορρίμματα.
Οι πρώτες φλόγες μεγάλωσαν γρήγορα και μαύρος καπνός κάλυψε τον ουρανό, ενώ 112 ήχησε ξανά προκειμένου οι κάτοικοι να προστατευτούν και να κλείσουν πόρτες και παράθυρα .
Η πυρκαγιά περιορίστηκε εντός του εργοστασιακού χώρου και ευτυχώς δεν απείλησε , τουλάχιστον μέχρι τώρα γειτονικές επιχειρήσεις ή ελαιοκαλλιέργειες. Η Πυροσβεστική επενέβη με 40 άνδρες και 8 οχήματα. Στην επιχείρηση συνέδραμαν και υδροφόρες των ΟΤΑ, καθώς και εθελοντές.
Μέχρι εδώ, όλα αναμενόμενα.
Το μη αναμενόμενο και ασυγχώρητο , είναι πως η Πολιτεία συνεχίζει να σιωπά.
Μόνο τις τελευταίες 10 μέρες…
- 11 και 14 Ιουλίου: Δύο φωτιές σε εργοστάσια ανακύκλωσης στη Σίνδο, Θεσσαλονίκη
- 13 Ιουλίου: Τοξικός εφιάλτης στην Αλεξανδρούπολη , φωτιά σε υπαίθριο σημείο συγκέντρωσης ανακυκλώσιμων
- 22 Ιουλίου: Μόρια, Λέσβος
- Προηγήθηκαν: Ασπρόπυργος (Ιανουάριος), Λάρισα, Βόλος, Κορωπί, Ομορφοχώρι
Δεν πρόκειται για “μεμονωμένα περιστατικά”, πρόκειται για μοτίβο.
Οι περισσότερες εγκαταστάσεις ανακύκλωσης είναι υπαίθριες ή ημιυπαίθριες και φιλοξενούν εξαιρετικά εύφλεκτα υλικά: χαρτί, πλαστικά, λάστιχα.
Οι φωτιές ξεσπούν:
- Καλοκαίρι
- Τις πρώτες πρωινές ώρες ή Σαββατοκύριακο
- Όταν δεν υπάρχει προσωπικό
- Σε μονάδες με προηγούμενο ιστορικό
- Χωρίς συστήματα πυρασφάλειας που να λειτουργούν επαρκώς
Κι όμως, σε όλα τα περιστατικά, η επίσημη αιτία παραμένει “υπό διερεύνηση”.
Οι απαντήσεις δεν έρχονται ποτέ
Ο κόσμος βλέπει μόνο τον καπνό, τοξικό και απειλητικό. Δεν βλέπει ούτε πορίσματα, ούτε εισαγγελικές παρεμβάσεις, ούτε δηλώσεις του Υπουργείου Περιβάλλοντος.
Δεν μαθαίνει και ίσως να μη μάθει ποτέ ποιος φταίει, ούτε τι αλλάζει.
Σιωπή, ενώ τα ερωτήματα καίνε
Ποιος ελέγχει τις συνθήκες αποθήκευσης και τους όρους πυρασφάλειας;
Υπάρχει ενδεχόμενο δόλου – επιχειρήσεις που “ξεφορτώνονται” αποθέματα χωρίς επεξεργασία;
Ποιος πληρώνει το κόστος των πυρκαγιών; Το κράτος; Οι πολίτες;
Τι προβλέπουν οι ασφαλιστικές ρήτρες; Υπάρχουν;
Αυτό δεν είναι απλώς πρόβλημα. Είναι σύστημα ατιμωρησίας
Η Ελλάδα του 2025 έχει μετατρέψει την ανακύκλωση σε ρουλέτα φωτιάς. Οι επιχειρήσεις λειτουργούν πολλές φορές χωρίς εποπτεία, το κράτος χωρίς συντονισμό, οι πολίτες χωρίς προστασία.
Στο τέλος, κανείς δεν ευθύνεται, κανείς δεν λογοδοτεί και ο πολίτης αναγκάζεται με 40 βαθμούς να κλείνεται στο σπίτι του και να πληρώνει αδρά τις επιχειρήσεις κατάσβεσης και τα εναέρια μέσα.
Η επαναλαμβανόμενη “συμπτωματική” ανάφλεξη ανακυκλώσιμων δεν πείθει κανέναν.
Τι (δεν) κάνει η Πολιτεία
Η Πυροσβεστική ανταποκρίνεται άμεσα, η Πολιτική Προστασία στέλνει 112. Ωστόσο, η ευθύνη δεν σταματά εκεί. Το Υπουργείο Περιβάλλοντος δεν έχει προβεί σε δηλώσεις. Δεν έχουν ανακοινωθεί πορίσματα, ποινικές διώξεις ή πρόστιμα. Καμία ενημέρωση για ελέγχους ή νέα μέτρα πρόληψης.
Οι πολίτες νιώθουν εκτεθειμένοι. Οργίζονται, διαμαρτύρονται, αλλά δεν ακούγονται.
Διαβάστε ακόμα: Ανησυχία στην Αλεξανδρούπολη: Τι δείχνουν οι μετρήσεις μετά τη φωτιά στη μονάδα ανακύκλωσης και τι φοβούνται οι κάτοικοι
Η Πολιτεία οφείλει και δεν κάνει
Δεν φτάνει μόνο η επέμβαση της Πυροσβεστικής ή τα προειδοποιητικά 112. Η Πολιτεία οφείλει να παρέμβει θεσμικά και κατασταλτικά. Δεν μπορεί τέτοιου είδους περιστατικά να «σβήνουν» χωρίς πορίσματα, χωρίς συνέπειες, χωρίς ποινικές ευθύνες.
Η παρέμβαση Εισαγγελέα πρέπει να είναι άμεση. Πρέπει να γίνει έρευνα σε βάθος, να αποδοθούν ευθύνες, να δημοσιοποιηθούν τα αποτελέσματα.
Ο πολίτης σήμερα νιώθει εντελώς ανοχύρωτος. Εγκλωβισμένος στο ίδιο του το σπίτι, μέσα στον καύσωνα, με 40 βαθμούς και κλειστά παράθυρα για να μην εισέλθει τοξικός καπνός. Δεν μπορεί να ανασάνει καθαρό αέρα.
Και πληρώνει…όχι μόνο με την υγεία του, αλλά και οικονομικά. Οι φωτιές αυτές κοστίζουν εκατομμύρια. Επιστρατεύονται εναέρια μέσα, επίγεια συνεργεία, κρατικός μηχανισμός σε πλήρη κινητοποίηση για ημέρες και στο τέλος;
Το συμπέρασμα είναι απλό και οδυνηρό
Η επαναλαμβανόμενη συχνότητα πυρκαγιών δεν αφήνει πολλά περιθώρια αμφιβολίας, είτε υπάρχει σκόπιμη εγκληματική αμέλεια, είτε σιωπηρή ανοχή από την Πολιτεία.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίζει να «καίει» την ίδια της την οικολογική συνείδηση, επειδή κάποιοι κάνουν τα στραβά μάτια.
